1. İSGForum'a Hoş Geldiniz..
    İSGForum gerçek hayatta 'İş Güvenliği ve Çevre' adına yaşadığınız her şeyi olduğu gibi burada paylaşmanızı, kişilerle iletişim kurmanızı sağlar. Fotoğraf albümü, durum güncelleme, yorum, konu, mesaj vb. şeyleri istediğiniz herkese paylaşabilirsiniz. Üniversite arkadaşlarınızı bulabilir, onları takip edebilir ve onlarla iletişim kurabilirsiniz. Duvarlarına yazarak yorum formatında sohbet edebilirsiniz. İSGForum ile ortamınızı kurabilir, kişilerle fikir - bilgi alışverişi yapabilir ve etkinlikler düzenleyebilirsiniz. İSGForum'un tüm hizmetleri kuruluşundan beri ücretsizdir ve ücretsiz olarak kalacaktır. Daha fazla bilgi için site turumuza katılmak ister misiniz? O zaman buraya tıklayınız :) Giriş yapmak ya da kayıt olmak için .

Resmî gazete bilgilendirme servisi

Konusu 'Mevzuat Kütüphanesi' forumundadır ve Talha Taflıoğlu tarafından 2 Mart 2013 başlatılmıştır.

  1. Erhan Güneş Mevzuat Grubu Lideri

    • Mevzuat Grubu
    Sertifika Numarası:
    21761
    Uzmanlık Sınıfı:
    C Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Çağan OSGB
    10 Mart 2015 SALI

    Resmî Gazete

    Sayı : 29291

    YÖNETMELİK

    Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:

    MADEN İŞYERLERİNDE İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ YÖNETMELİĞİNDE

    DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDA YÖNETMELİK

    MADDE 1 – 19/9/2013 tarihli ve 28770 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maden İşyerlerinde İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin EK-1 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    EK MADDE 1 – (1) İşveren; yeraltı kömür madenlerinde faaliyet alanının herhangi bir yerinde iş sağlığı ve güvenliğini etkileyecek olayın (göçük, gaz ve toz patlaması, zehirli veya boğucu gaz intişarı ve benzeri) meydana gelmesi durumunda tüm çalışanların acil durum planında belirtilen kaçış güzergâhlarına uygun olarak sağlıklı ve güvenli bir şekilde yer üstüne intikalini sağlamak için;

    a) Faaliyet alanları ile yeryüzüne çıkış ağzı arasında oksijenli ferdi kurtarıcı değişim veya dolum istasyonları kurmak zorundadır. Bu iki nokta arasında oksijenli ferdi kurtarıcı değişim veya dolum istasyonu kurulup kurulmayacağına, kurulacaksa hangi mesafeler arasında olacağına aşağıda belirtilen Tablo-1 ve Tablo-2’deki şartlar çerçevesinde tercih edilen oksijenli ferdi kurtarıcıların özellikleri dikkate alınarak karar verir. Oksijenli ferdi kurtarıcı değişim veya dolum istasyonları yeraltında yaşanan göçük, su baskını, patlama, yangın gibi acil durumlardan etkilenmeyecek şekilde teçhiz eder.

    b) Yeraltı kömür madenleri için bu kaçış hız ve sürelerini belirlerken; kaçış yolundaki engeller, galeri yüksekliği ve eğimi, madenin jeolojik yapısı ile kaçış yolunu aynı anda kullanacak kişi sayısı gibi hususları göz önünde bulundurur.


    Tablo-1: Kuyu, Desandre, Galeri ve Taban Yollarında Kaçış Hızları

    Eğim

    (Derece)

    Kuyu, Desandre, Galeri, Taban Yolları

    Çıkışta Kaçış Hızı (m/dakika)

    İnişte Kaçış Hızı (m/dakika)

    0->10

    40

    45

    10->20

    25

    30

    20->45

    15

    20

    >45 (Kuyu, Bür)

    4

    8


    Tablo-2: Üretim Alanlarında Kaçış Hızları

    Eğim (Derece)

    Damar Kalınlığı (m)

    Üretim Alanlarında

    Çıkışta Kaçış Hızı (m/dakika)

    İnişte Kaçış Hızı (m/dakika)

    0->20

    0.50->1.00

    8

    8

    0->20

    1.00->1.40

    10

    10

    0->20

    1.40->1.80

    15

    15

    0->20

    >1.80

    20

    25

    20->45

    >1.00

    10

    15

    >45 (Kelebe, Fere)

    >1.00

    4

    8


    c) Kirli hava akımının bulunduğu nefeslik ve benzeri yollarda çalışanların seçilecek oksijenli ferdi kurtarıcı ile sağlıklı ve güvenli bir şekilde yeryüzüne ulaşamayacak mesafede bulunmaları durumunda, seçilecek oksijenli ferdi kurtarıcının özelliği ve nefeslik yollarının şartları dikkate alınarak uygun yerlerde değişim istasyonu kurulur.

    ç) Lağımlarda 30 metrede bir, taban yollarında 20 metrede bir ve başyukarılarda 10 metrede bir basınçlı hava teneffüs istasyonu kurulur ve acil durum planlarında gösterilir.

    d) İşveren, istasyonlarda bulunacak donanım sayısı ve ekipmanını, acil durumlarda o istasyondan yararlanması beklenen çalışan sayısının en az %10 fazlası olacak şekilde belirler.

    e) Bu madde kapsamında alınacak önlemlerin, gerek işletme ruhsatı başvurusunda düzenlenen maden işletme projesinde gerekse de maden işletme projelerinin revize edilmesinde projede bulunması ve Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğünce onaylanması sağlanır.”

    MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inin 1.1.6 ncı bendinin sonuna “Ayrıca, yeraltı maden ocaklarında, yeraltında çalışacakların giriş-çıkışlarının ve bulundukları yerlerin her an doğru bir şekilde yerüstünde takip edilebileceği bir sistem kurulur. Bu sistemde kullanılan ekipmanlar, kablolar ve tamamlayıcı unsurların yeraltında yaşanan göçük, su baskını, patlama, yangın gibi acil hallere karşı korumalı olması ve bu hallerde de çalışabilir durumda olması sağlanır. Sistem tarafından tutulan kayıtlar en az bir yıl süreyle saklanır.” cümleleri eklenmiştir.

    MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inin 1.2 nci bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    “1.2. Her işyerinde işveren tarafından atanmış, çalışmanın devam ettiği sürece görev yapacak, yeterli beceri ve uzmanlığa sahip yetkili kişi veya kişiler bulunur.”

    MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inin 1.3.1 inci bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    “1.3.1. Yapılan tüm çalışmalarda, çalışanların sağlık ve güvenliğinin korunmasının sağlanması için işverence atanan, yeterli beceri ve uzmanlığa sahip yetkili kişi veya kişiler tarafından gerekli gözetim ve denetim yapılır. Sağlık ve güvenlik dokümanında, gerekli görülmesi halinde çalışılan yerler gözetim yapan kişi tarafından her vardiyada en az bir defa kontrol edilir. Yetkili kişi olma kriterlerine sahip olmak şartıyla yukarıda belirtilen gözetim görevini işverenin kendisi üstlenebilir.”

    MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inin 2.1.6 ncı bendinde yer alan “Yeraltı” ibaresinden sonra gelmek üzere “kömür” ibaresi eklenmiş ve aynı bentte yer alan “Teçhizat kategorisine uygun” ibaresi “Teçhizatın uygun kategorisinde” olarak değiştirilmiştir.

    MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inin 2.1.8 inci bendinden sonra gelmek üzere 2.1.9 uncu bent eklenmiştir.

    “2.1.9. Bant konveyörler antistatik ve alev yürütmez özellikte olmalı; ısınmayı veya tutuşmayı tespit etmek üzeresensörler ve ortaya çıkabilecek herhangi bir yangının ilerlemesini durduracak sıklıkta soğutma/söndürme sistemi ile donatılmalıdır.”

    MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inin 5.4.6 ncı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    “5.4.6. Kendiliğinden yanmaya elverişli madenlerde, bekleme barajları dahil olmak üzere gerekli tedbirler alınır. Yangın veya sızdırmazlık bekleme barajları üretimi biten panoların ya da herhangi bir yangın riskine karşı asgari olarak her üretim panosunun alt taban ve üst taban yollarında kurulur, bunlar dışında kurulacak bölgeler sağlık ve güvenlik dokümanında belirlenir. Ocağın ana hava giriş ve çıkışında bir yangın tehlikesine karşı, ocağın giriş ve çıkışını tamamen kapatabilecek miktarda malzeme bulundurulur. Üretimi biten eski imalat ve panolardaki kalıcı bekleme barajları hava sızdırmaz, basınca dayanıklı ve tahrip olmayacak şekilde kurulur ve ocak gazları yönünden sürekli kontrol altında bulundurulur. Bu barajlar, baraj arkalarında oluşabilecek gaz basıncı ve su baskınına karşı dayanımı hesaplanarak kurularak sağlık ve güvenlik dokümanında belirtilir. Barajların arkasında bulunan oksijen, metan, karbonmonoksit, hidrojensülfür vb. ocak gazları ile sıcaklık ölçümleri 10 günde bir, değişiklik tespit edilmesi halinde sürekli yapılır ve kayıt altına alınır. Barajların açılmasında gerekli güvenlik tedbirleri alınır. Bu barajlar hazırlanacak olan yeraltı çalışma planlarında gösterilir.”

    MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inin 14.1 inci bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    “14.1. İşyerlerinde Acil Durumlar Hakkında Yönetmeliğe uygun olarak, çalışanlar herhangi bir acil durumda nasıl davranmaları gerektiği konusunda eğitilirler. Arama, kurtarma ve tahliye konusunda yeterli sayıda destek elemanı görevlendirilir. İşyerlerinde Acil Durumlar Hakkında Yönetmeliğin 11 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında görevlendirilen destek elemanı sayısının 10’dan az olduğu ocaklarda en az 10 çalışanın konu ile ilgili eğitim alması sağlanır. Çalışan sayısının 10’dan az olduğu durumlarda bu eğitimi her çalışanın alması sağlanır. Bu eğitimler; yapılan işin niteliğine uygun olarak ve gerekli teorik ve pratik eğitimleri içerecek şekilde verilir, belgelendirilir ve bu eğitimler her altı ayda bir yenilenir. Arama, kurtarma ve tahliye için kullanılacak ekipmanlar, kolayca ulaşılabilecek uygun yerlerde kullanıma hazır durumda bulundurulur ve Sağlık ve Güvenlik İşaretleri Yönetmeliğine uygun olarak işaretlenir.”

    MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inin 14.3 üncü bendinin birinci cümlesinden sonra gelmek üzere “Bu istasyonda bulunacak malzeme ve ekipmanların özellikleri ve sayısı ile bu ekipmanların periyodik kontrolleri ve kalibrasyonsıklıkları sağlık ve güvenlik dokümanında belirtilir.” cümlesi eklenmiştir.

    MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin Ek-1’inin 15 inci bendinde yer alan “İşyerlerinde güvenlik tatbikatları yapılır ve düzenli aralıklarla tekrar edilir.” cümlesi, “İşyerlerinde altı ayda bir acil durum planları yenilenir, tatbikatlar en geç altı ayda bir yapılır ve bu Yönetmeliğin Ek-1’inin 2.1.6 ncı bendinde belirtilen uygun ekipmanlar vasıtasıyla tatbikatların görüntüsü kaydedilerek gerekli tutanaklar düzenlenir.” şeklinde değiştirilmiştir.

    MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 1.1 inci bendinde geçen “ölçekli” ibaresi “şeklinde üç boyutlu” şeklinde değiştirilmiş ve aynı bendin sonuna “Ayrıca bu plan ölçekli olarak elektronik ortamda da üç boyutlu olarak hazırlanır.” cümlesi eklenmiştir.

    MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 3.7 nci bendinden sonra gelmek üzere 3.8 inci bent eklenmiştir.

    “3.8. Başyukarılarda insan, malzeme, hava yolu ile kazıdan elde edilen cevher ve pasa yolları birbirinden ayrılır, buralarda aynada ilerleme yapılırken kapak uygulanır.”

    MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 4.1 inci bendinin sonuna “İnsan naklinin yapıldığı eğimli galerilerde; eğim 18 dereceyi geçemez. Bu durumun sağlanamadığı eğimli ana yollarda insanların taşınması uygun fren sistemi ve koruyucularla donatılmış mekanik vasıtalarla yapılır.” cümleleri eklenmiştir.

    MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 8.3 üncü bendinin sonuna “Ocaktaki hava miktarı; temiz hava giriş yolu ve havanın ayrıldığı bütün kollarda dâhil olacak şekilde, hava ölçüm istasyonları kurularak, gerekli ölçümler yapılmak suretiyle takip edilir. Bu ölçümler sağlık ve güvenlik dokümanında belirtilen sıklıklara göre yapılır ve havalandırma defterine kaydedilir. Hava hızı her halde 0,5 m/s’den az olamaz.” cümleleri eklenmiştir.

    MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 8.5 inci bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    “8.5. Havasında % 19’dan az oksijen, % 2’den çok metan, % 0.5’ten çok karbondioksit, 50 ppm (%0.005) den çokkarbonmonoksit ve diğer tehlikeli gazlar bulunan yerlerde gerekli güvenlik önlemleri alınarak mevcut olan tehlikeyi bertaraf etmek amacıyla önleyici faaliyetler ve kurtarma çalışmaları dışında çalışılmaz. 8 saatlik çalışma için müsaade edilen en yüksek hidrojensülfür oranı 20 ppm (% 0,002)’dir.”

    MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 10.3 üncü bendinin sonuna “Merkezi izleme sistemine bağlısensörler; oksijen, metan, karbonmonoksit, hidrojensülfür, sıcaklık ve hava hızı değerlerini ölçecek şekilde, sayıları ve yerleri sağlık ve güvenlik dokümanında belirtilerek yerleştirilir. Ancak, bu sensörler, asgari olarak, ocağın ana hava giriş yolunda, üretim bölgelerinin her birinin temiz hava giriş ve hava dönüş yollarında, hazırlık çalışması yapılan bölgelerin hava dönüş yollarında ve ocağın kirli havasının ocak dışına çıktığı nefesliklerde bulunur. Sensör ölçümleri; farklı ölçüm metotlarıyla doğrulanır. Bu ölçümler sağlık ve güvenlik dokümanında belirtilen sıklıklara göre yapılır ve havalandırma defterine kaydedilir. Merkezi izleme sistemine bağlı sensörler ile bu sisteme bağlı diğer tamamlayıcı unsurların bakım ve onarımı İş Ekipmanlarının Kullanımında Sağlık ve Güvenlik Şartları Yönetmeliği hükümlerine uygun olması sağlanır.” cümleleri eklenmiştir.

    MADDE 17 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 10.4 üncü bendinin sonuna “Ocakta yeterli sayıda kalibre edilmiş seyyar gaz ölçüm cihazları bulundurulur, birbirinden ayrı noktalarda çalışan her ekipte en az bir adet cihaz bulunur. Bu cihazlar metan, karbonmonoksit, oksijen ve hidrojensülfür gazlarını ölçecek özellikte olur. Bu cihazlarla; sağlık ve güvenlik dokümanında belirtilen sıklıkta ocağın çalışan bulunan bölgelerinde, baraj önlerinde, hava istasyonlarında ve su ceplerinde ölçümler yapılarak, bu ölçümler havalandırma defterine kaydedilir. Herhangi bir cihazın arızalanması halinde kullanıma hazır yeterli sayıda yedek cihaz bulundurulur.” cümleleri eklenmiştir.

    MADDE 18 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 10.7 nci bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    “10.7. Tali havalandırma sadece ana havalandırma akışı ile bağlantısı bulunan hazırlık ve kurtarma çalışmalarının yapıldığı yerlerde uygulanır. Tali havalandırmada kısa devreyi önleyecek tedbirler alınır. Tali havalandırmada kullanılanvantüpler antistatik ve alev yürütmez özellikte olur.”

    MADDE 19 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 10.12 nci bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    “10.12. Grizulu veya yangına elverişli kömür damarlarının bulunduğu ocaklarda, tüm çalışanlar çalışma süresince, yanlarında Ek-1 inci maddede yer alan tabloda belirtilen kaçış sürelerini ve TS-EN 13794 sayılı standartta belirtilen kriterlerisağlayacak oksijenli ferdi kurtarıcı bulundurur ve gerektiğinde kullanır.”

    MADDE 20 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 10.15 inci bendinin sonuna “Ancak, I. Grup Teçhizatın M1 kategorisinde olan ekipmanlar bu hükmün dışındadır.” cümlesi eklenmiştir.

    MADDE 21 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 10.21 inci bendinden sonra gelmek üzere 10.22 nci bent eklenmiştir.

    “10.22. Havalandırma sistemi acil hallerde ve ihtiyaç halinde kullanılabilmesi için hava yönünü ters çevirebilecek özellikte olur.”

    MADDE 22 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 12.1 inci bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    “12.1. Ani gaz geliri veya göçük veya su baskını ihtimali olan bölgelerde çalışanların korunması ve güvenli bir çalışma ortamı sağlanması için yürütülecek faaliyetler sağlık ve güvenlik dokümanında belirtilerek planlanır ve uygulanır.”

    MADDE 23 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 12.5 inci bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

    “12.5. Çalışılmakta olan yerler yakınında, basınç altında birikmiş tehlikeli ve zararlı gazların veya yeraltı suyunun tehlikeye neden olabileceği durumlarda veya eski çalışma yerlerinde su veya gaz birikme ihtimalinde kontrol sondajı yapılır.

    12.5.1. Yeraltı kömür ocaklarında gaz degajı riskinin değerlendirilerek sağlık ve güvenlik dokümanında yer alması esastır. Degaj riskinin değerlendirilmesinde asgari olarak aşağıdaki hususlar dikkate alınarak sağlık ve güvenlik dokümanında belirtilir.

    a) Kömür damarlarının gaz içerikleri,

    b) Kömürün desorbsiyon kapasitesi,

    c) Gaz yayılımının (a) ve (b) alt bentlerinde belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak bilimsel bir metotla değerlendirilmesi.

    12.5.2. Sağlık ve güvenlik dokümanına göre degaj riskinin olmadığı yerlerde bu durumun sürekliliği gaz ölçümleri ve sürekli gözlemlerle kontrol altında tutulur. Degaj riskinin olduğu belirlenen yerlerde ise aşağıdaki önlemlerden en az biri uygulanır.

    a) Gaz drenajı,

    b) 50 m’den az olmamak kaydıyla uygun topuk bırakılması,

    c) Ayrı bir çalışma yöntemi uygulanarak önceden belirlenmiş sağlık ve güvenlik dokümanı çerçevesinde 12.5.3’de belirtilen şartlara uygun kontrol sondajları ile ilerlenmesi.

    12.5.3. Yeraltı kömür ocaklarında, 12.5.1’e göre gaz degaj riskinin belirlenemediği durumlarda veya yeraltı suyu ile eski çalışma yerlerinde biriken su akışlarının önlenmesi amacıyla; lağım, galeri ve bacalarda ilerleme yönünde 25 metreden az olmayacak şekilde kontrol sondajları yapılır. 25 metrelik kontrol sondajları, 15 metre topuk bırakılacak şekilde 10 metre ilerleme gerçekleştirildikten sonra her seferinde tekrarlanır. Ancak bu şekilde yapılan sondajın kömür damarı veya fayı kesmesi durumunda dört yönlü olacak şekilde ilave sondajlar yapılır. Önceden çalışma yapılmış olan bölgelerde ve/veya bu bölgelere 50 metre yaklaşıldığında, arından dört tarafa aynı ölçülerde kontrol sondajları yapılır.

    12.5.4. Yeraltı kömür ocaklarında, taşta açılan galerilerde, kömür damarı veya fay kesilmesi durumlarında, dört yönde olacak şekilde ve sağlık ve güvenlik dokümanında belirlenen sayılarda kontrol sondajları yapılır.

    12.5.5. Diğer yeraltı maden işletmelerinde ise muhtemel su ve gaz degajları göz önünde bulundurularak sağlık ve güvenlik dokümanında gerekli görülmesi halinde, 12.5.3’te belirtilen şartlara uygun kontrol sondajlarının yapılması sağlanır.”

    MADDE 24 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 13.1 inci bendinin sonuna “Jeoloji ve damar yapısı müsaade ettiği müddetçe, ana yollar ve havalandırma yollarının kömür içerisinden sürülmemesi esastır. Bunun sağlanamadığı ana yollar ve havalandırma yollarında kömürün hava ile temasını tamamen kesecek gerekli tedbirler alınır.” cümleleri eklenmiştir.

    MADDE 25 – Aynı Yönetmeliğin Ek-3’ünün 17 nci bendinden sonra gelmek üzere 18 inci bent eklenmiştir.

    “18. Yeraltı madenlerinde, hazırlık faaliyetlerinin yapıldığı alanlar ve üretim panoları gibi yeraltı maden işletmesinin bütün bölümlerini kapsayacak şekilde ve çalışanların yerüstüne çıkmalarını kolaylaştıran; yanmaya, kopmaya ve aşınmaya karşı dayanıklı bir hayat hattı kurulur (Şekil-1 ve Şekil-2). Bu hatlar acil durum planlarına uygun olarak yerleştirilir.


    [​IMG]

    Şekil-1: Hayat hattı görünümü


    18.1. Hayat hatlarının acil durumlarda kullanımına ilişkin, çalışanlarda davranış değişikliği sağlayacak şekilde eğitimler verilir.

    18.2. Yeraltı madenlerinde bulunması zorunlu olan sürekli hayat hattı, acil durum planına uygun şekilde çalışanların en kısa sürede madeni terk edecekleri şekilde yerleştirilir.

    18.3. Hayat hattının hiçbir şartta zarar görmemesi sağlanır. Hayat hattının zarar görmesi halinde en kısa sürede eski haline getirilir.

    18.4. Hayat hattı sehim yapmayacak şekilde uygun aralıklarla yerden 130 cm yüksekliği sağlayacak bağlantılarla tavana ya da yan duvara monte edilir.

    18.5. Hayat hattı, konik gösterge ve reflektör levha, yanmaz, yıpranma ve aşınmaya dayanıklı polipropilen(polypropylene) malzemeden imâl edilir.

    18.6. Hayat hattı, 7 mm çapında sarı renkli olup tek yönlü konik gösterge ile başlar. Konik göstergeler acil çıkışı gösterecek şekilde 10 metreyi geçmeyecek aralıklarla yerleştirilir. Konik göstergelerin tam orta mesafelerinde reflektör levhalar bulunur. Reflektör levhalar; 50 mm x 100 mm ölçülerinde, çıkışa doğru yani kaçış yönünde yeşil, aksi istikamette kırmızı renkte yanmaz malzemeden yapılır. Konik göstergenin üstünde altı adet reflektör şerit bulunur. Konik gösterge ve reflektör levha bulunduğu yerden düşmeyecek ve kaymayacak şekilde hayat hattının üzerine sabitlenir.


    [​IMG]

    Şekil-2: Hayat hattının sembolik görünümü


    18.7. Ana hayat hattına eklenecek bağlantı hatları iki konik göstergenin aynı yöne bakacak şekilde arka arkaya konumlandırılması ile gösterilir.

    18.8. Hayat hattının, çalışanların bulunduğu her galeri veya üretim alanı ile kesiştiği noktalara, yanmaz ve dayanıklı küre şeklindeki göstergeler yerleştirilir. Bu göstergeler başka çalışanların gelebileceğini de ifade eder.

    18.9. Hayat hattının, oksijenli ferdi kurtarıcı değişim veya dolum istasyonlarının bulunduğu güzergâhta yer alması esastır. İstasyonların bulunduğu yerler ikişer adet iki konik göstergenin tabanlarının birleştirilip arka arkaya konumlandırılması ile gösterilir. Bu istasyonlara bir bağlantı hattı ile ulaşılması gerekirse aynı konik göstergeler bu bağlantı hattı üzerine de konumlandırılır.”

    MADDE 26 – Aynı Yönetmeliğe aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

    Yeraltındaki ana yollar için geçiş hükmü

    GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce işletme ruhsatı alan yeraltı maden işyerlerinin insan nakli yapılan galerilerinde; eğimin 18 dereceyi geçmesi halinde ana yollara uygun fren sistemi ve koruyucularla donatılmış mekanik vasıtalarla insanların taşınması için gerekli çalışmalar 1/1/2017 tarihine kadar tamamlanır. Diğer işyerlerinde ise Ek-3’ün 4.1 inci bendi uygulanır.”

    MADDE 27 – Bu Yönetmeliğin;

    a) 6 ve 21 inci maddeleri 1/9/2015 tarihinde,

    b) 1, 2, 19 ve 25 inci maddeleri 1/1/2016 tarihinde,

    c) Diğer maddeleri ise yayımı tarihinde,

    yürürlüğe girer.

    MADDE 28 – Bu Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.


    Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin

    Tarihi

    Sayısı

    19/9/2013

    28770

    Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin

    Tarihi

    Sayısı

    24/9/2014

    29129
  2. Erkan Dündar İSGforum Üyesi

    • Site Yöneticisi
    İl Temsilciliği:
    Trabzon
    Sertifika Numarası:
    47086
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
    20 Mart 2015 CUMA

    Resmî Gazete

    Sayı : 29301

    YÖNETMELİK

    Sağlık Bakanlığından:

    HASTANE AFET VE ACİL DURUM PLANLARI (HAP)

    UYGULAMA YÖNETMELİĞİ

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar

    Amaç

    MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı ülke genelindeki tüm hastanelerin, afetlere ilişkin önlem almalarını, yurtiçinde meydana gelen afet ve acil durumlarda sunulacak sağlık hizmetleri konusunda gerekli hazırlıkları önceden yapmalarını ve ilk 72 saat boyunca hastane dışından hiçbir yardım almaksızın kendi kendine yeterli olmalarını sağlamaktır.

    Kapsam

    MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşlarına, üniversitelere, Türk Silahlı Kuvvetlerine, özel hukuk tüzel kişilerine ve gerçek kişilere ait yataklı tedavi hizmeti sunan tüm hastaneleri kapsar.

    Dayanak

    MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 ve 40 ıncı maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

    Tanımlar ve kısaltmalar

    MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

    a) Bakanlık: Sağlık Bakanlığını,

    b) Büyük ölçekli hastane modeli: 500 ve üzeri yatağı olan hastanelere uygulanan HAP müdahale şemasını,

    c) Genel Müdürlük: Acil Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünü,

    ç) Genel Sekreterlik: Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliğini,

    d) Halk Sağlığı Müdürlüğü: İl Halk Sağlığı Müdürlüklerini,

    e) HAP: Hastane afet ve acil durum planını,

    f) HAP birimi: Orta ölçekli hastane modeline dahil edilen hastanelerde HAP’ın hazırlanması, güncellenmesi, tatbiki konularında HAP başkanına bağlı çalışıp, yardımcı olan, sekretarya ve kontak noktası görevini üstlenen birimi ve bu birimin çalışma alanını,

    g) HAP birimi personeli: Birimde görevlendirilen ve HAP uygulayıcı eğitimi veya HAP eğitici eğitimini almış olan personeli,

    ğ) HAP ofisi: Büyük ölçekli hastane modeline dahil edilen hastanelerde HAP’ın hazırlanması, güncellenmesi, tatbiki konularında HAP başkanına bağlı çalışıp, yardımcı olan, sekretarya ve kontak noktası görevini üstlenen birimi ve bu birimin çalışma alanını,

    h) HAP ofisi personeli: Ofiste görevlendirilen ve HAP uygulayıcı eğitimi veya HAP eğitici eğitimini almış olan personeli,

    ı) HAP temsilciliği: Küçük ölçekli hastane modeline dahil edilen hastanelerde HAP’ın hazırlanması, güncellenmesi, tatbiki konularında HAP başkanına bağlı çalışıp, yardımcı olan, sekretarya ve kontak noktası görevini üstlenen birimi ve bu birimin çalışma alanını,

    i) HAP temsilciliği personeli: Temsilcilikte görevlendirilen ve HAP uygulayıcı eğitimi veya HAP eğitici eğitimini almış olan personeli,

    j) Hastane: Hasta ve yaralıların, hastalıktan şüphe edenlerin ve sağlık durumlarını kontrol ettirmek isteyenlerin, ayaktan veya yatarak müşahede, muayene, teşhis, tedavi ve rehabilite edildikleri, aynı zamanda doğum yapılan kurumları,

    k) Hastane UMKE timi: Hastane personelinden, UMKE temel eğitimi almış ve biri doktor olmak üzere beş sağlık personelinden oluşan timi,

    l) İl sağlık müdürlüğü: İl sağlık müdürlüklerini,

    m) İL SAKOM: Afetlerde il sağlık müdürlükleri bünyesinde kurulacak olan Sağlık Afet Koordinasyon Merkezini,

    n) İL-SAP: İl sağlık afet ve acil durum planını,

    o) Küçük ölçekli hastane modeli: ≤ 99 yatağı olan hastanelere uygulanan HAP müdahale şemasını,

    ö) Komisyon: HAP’ın hazırlanması sürecine aktif olarak katılan ve planı hazırlayan komisyonu,

    p) Orta Ölçekli Hastane Modeli: 100-499 yatağı olan hastanelere uygulanan HAP müdahale şemasını,

    r) Şube: Afetlerde sağlık hizmetlerini yürütmekle görevli şube müdürlüğünü (müstakil olarak mevcut ise afetlerde sağlık hizmetleri şubesini yoksa acil ve afetlerde sağlık hizmetleri şubesi bünyesindeki afet birimini),

    s) THSK: Türkiye Halk Sağlığı Kurumunu,

    ş) TKHK: Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunu,

    t) UMKE: Ulusal Medikal Kurtarma Ekibini,

    u) Yıllık HAP eylem planı: HAP ile ilgili yıl içerisinde planlanan yapısal ve yapısal olmayan iyileştirme güncelleme ve tatbikatları,

    ifade eder.

    İKİNCİ BÖLÜM

    Görev, Yetki ve Sorumluluklar

    Hastane afet ve acil durum planları

    MADDE 5 – (1) Bakanlık adına afet ve acil durum çalışmaları Genel Müdürlük tarafından yürütülür.

    Yerel düzeyde sorumluluk

    MADDE 6 – (1) İllerde, afet ve acil durumlarda sağlık hizmetlerini yürütme ve koordine etme görevi İl Sağlık Müdürlüklerindedir.

    Koordinasyon

    MADDE 7 – (1) HAP’ın uygulanması gerektiği afet ve acil durumlarında koordinasyon İL-SAKOM üzerinden gerçekleştirilir.

    Hastane afet ve acil durum planı hazırlama komisyonu

    MADDE 8 – (1) HAP hazırlama komisyonu aşağıda belirtilen personelden oluşturulur:

    a) Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı hastanelerde;

    1) Hastane yöneticisi veya başhekimi,

    2) Başhekim yardımcısı,

    3) İdari ve mali hizmetler müdürü,

    4) Hasta hizmetleri ve sağlık otelciliği hizmetleri müdürü (varsa),

    5) Sağlık bakım hizmetleri müdürü,

    6) Acil servisten/acil polikliniğinden/acil ünitesinden sorumlu doktor ve sorumlu hemşire,

    7) Ameliyathaneden sorumlu doktor ve sorumlu hemşire,

    8) Yoğun bakım hizmetlerinden sorumlu doktor ve sorumlu hemşire,

    9) Halk Sağlığı Uzmanı (varsa),

    10) Güvenlikten sorumlu müdür yardımcısı,

    11) Döner sermayeden sorumlu müdür yardımcısı,

    12) Tıbbî teknik kurul için enfeksiyon hastalıkları uzmanı (yoksa dâhiliye uzmanı) veya laboratuvar sorumlusu,

    13) Kalite ofisi/birimi/temsilciliği,

    14) Sivil savunma uzmanı veya görevlisi,

    15) İş yeri güvenliği uzmanı (varsa),

    b) Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna bağlı hastanelerde;

    1) Hastane başhekimi,

    2) Hastane müdürü,

    3) Sorumlu hemşire,

    4) Kalite sorumlusu,

    c) Özel hastaneler, üniversite hastanelerinde;

    1) Başhekim/Mesul müdür,

    2) Başhekim yardımcısı/Mesul müdür yardımcısı,

    3) Başhemşire,

    4) Başhemşire yardımcısı (varsa),

    5) Hastane müdürü (varsa),

    6) Hastane müdür yardımcısı (varsa),

    7) Acil servis/ünite sorumlusu,

    8) Güvenlikten sorumlu müdür,

    9) Ameliyathane sorumlusu,

    10) Yoğun bakım sorumlusu (varsa),

    11) Halk Sağlığı Uzmanı (varsa),

    12) Laboratuvar sorumlusu,

    13) Kalite temsilcisi,

    14) İş yeri güvenliği uzmanı (varsa),

    15) Sivil savunma uzmanı veya görevlisi,

    ç) TSK Eğitim Hastanelerinde;

    1) Komutan/Komutan İdari Yardımcısı,

    2) Dekan/Baştabip,

    3) Kurmay Başkanı,

    4) Askeri Sağlık Hizmetleri Uzmanı (Gülhane Askeri Tıp Akademisi HAP içerisinde görev yapar.),

    5) Cerrahi Hastalıklar Bölüm Başkanı/Şef,

    6) Dahili Hastalıklar Bölüm Başkanı/Şef,

    7) Acil Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı/Servisi,

    8) Biyokimya Anabilim Dalı Başkanlığı/Servisi,

    9) Halk Sağlığı Uzmanı (varsa),

    10) Kimyasal, Biyolojik, Radyolojik ve Nükleer Uzmanı (varsa),

    11) Mikrobiyoloji ve/veya Enfeksiyon Hastalıkları Uzmanı,

    12) Başhemşire,

    13) Lojistik şube müdüdürü,

    14) Hastane idare amiri,

    15) Destek Kıta Komutanı,

    16) Maliye bütçe şube müdürü,

    d) TSK Asker Hastanelerinde;

    1) Baştabip,

    2) Baştabip yardımcısı,

    3) Hastane idare amiri,

    4) Başhemşire,

    5) Döner sermaye saymanı,

    6) Dahili hastalıklar sorumlusu,

    7) Cerrahi hastalıklar sorumlusu,

    8) Ameliyathane sorumlusu,

    9) Laboratuvar bölüm sorumlusu,

    10) Sağlık hizmetleri bölge komutanlığında görevlendirilen maliye bütçe şubesi.

    Hastane afet ve acil durum planı başkanı

    MADDE 9 – (1) TKHK’na bağlı hastanelerde hastane yöneticisi, THSK’na bağlı hastanelerde ve üniversite hastanelerinde hastane başhekimi, özel hastanelerde mesul müdür, TSK Eğitim Hastanelerinde Komutan, TSK Asker Hastanelerinde Baştabip HAP Başkanıdır. HAP’ın, hastanenin büyüklüğüne göre Bakanlıkça belirlenen HAP müdahale şemasına göre, hazırlanmasından ve uygulanmasından HAP başkanı sorumludur.

    Hastane afet ve acil durum planlarının hazırlanması

    MADDE 10 – (1) HAP başkanına, HAP’ın hazırlanması konusunda hastanelerin bu Yönetmelik ile büyük ölçekli hastane modeline dahil edilenlerde HAP ofisi, orta ölçekli hastane modeline dahil edilenlerde HAP birimi, küçük ölçekli hastane modeline dahil edilenlerde HAP temsilciliği yardımcı olur ve HAP başkanına bağlı olarak çalışır. Söz konusu ofis/birim ve temsilcilikler çalışmalarını kalite denetim ofis/birim ve temsilcilikleri ile işbirliği içinde yürütür.

    (2) HAP temsilciliği/birimi/ofisinde, iletişim ve haberleşme araçları ile hastane afet planı ve eklerinin bir örneğinin muhafaza edildiği alanlar olmalıdır. Bu alanlar, tatbikatlar, acil durum, olağan dışı durum ile afetlerde HAP’tagörevli komisyon ve temel pozisyonlarda görevli personelin toplanma ve yönetim merkezi olarak kullanılır.

    (3) Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna bağlı E-II ve E-III Tipi Entegre İlçe Devlet Hastaneleri, HAP planı kapsamında tahliye ve acil eylem planı yapar.

    Hastane afet ve acil durum planlarının incelenmesi

    MADDE 11 – (1) Tüm hastanelerde, 9 uncu maddede belirtilen, hastanelerin en yetkili kişisi başkanlığında HAP hazırlama komisyonu oluşturulur. Oluşturulan komisyon söz konusu yıl içinde en geç 1 şubat tarihine kadar hastanenin planını ve yıllık HAP eylem planını hazırlar/günceller.

    (2) TKHK’ya bağlı hastanelerde HAP’ın incelenmesinden genel sekreterlikler sorumludur.

    (3) THSK’na bağlı hastanelerde HAP’ın incelenmesinden Halk Sağlığı Müdürlüğü sorumludur.

    (4) Özel hastanelerde HAP’ın incelenmesinden il sağlık müdürlükleri özel yataklı sağlık hizmetleri şubesi veya bu görevi üstlenen şube sorumludur.

    (5) Üniversite hastanelerinde HAP’ın incelenmesinden üniversite rektörlüğü sorumludur.

    (6) TSK sağlık komutanlığına bağlı TSK eğitim ve asker hastanelerinde HAP’ın incelenmesinden ve onaylanmasından TSK sağlık komutanlığı sorumludur.

    (7) İncelenen HAP’ın İL-SAP ile uyumunu ve Bakanlıkça belirlenen standart denetleme formuna uygunluğunu Şube kontrol ederek İl Sağlık Müdürüne onaylatır. Hastanelerin yıllık HAP eylem planları ve görüş gerektiren konular İl Sağlık Müdürlüğü tarafından Genel Müdürlüğe bildirilir.

    Hastane ek binaları

    MADDE 12 – (1) Hastanelerin farklı kampüslerde yer alan ek binaları söz konusu olduğunda her bir bina için ayrı HAP hazırlanır. HAP başkanı ve HAP Komisyonu ek binalar için de aynı kişi ve kişilerdir, ancak HAP başkanı gerek görürse ek bina için bir başkan görevlendirebilir.

    Hastane afet ve acil durum planlarının gönderilmesinde sorumluluk

    MADDE 13 – (1) Her yıl 1 Şubat’a kadar İl Sağlık Müdürlüğüne HAP gönderilir. İl Sağlık MüdürlüğüHAP’ını göndermeyen hastaneler ve incelemeden sorumlu kurumlar hakkında, Genel Müdürlüğü, hastanenin bağlı olduğu en üst kurumu ve il Valiliğini yazı ile bilgilendirir. Yetkili kişiler hakkında disiplin hukuk ve hükümlerine göre gereğinin yapılması istenir.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

    Hastane Afet ve Acil Durum Planlarının Güncellenmesi ve Tatbikatlar

    Hastane afet ve acil durum planlarının güncellenmesi

    MADDE 14 – (1) HAP yılda bir kez, hastane bünyesinde oluşturulacak, Plan Hazırlama Komisyonu tarafından güncellenir. Güncellenen planlar incelenmek üzere inceleme makamına gönderilir. İncelenen HAP her yıl 1 şubat tarihine kadar il sağlık müdürlüğüne üst yazı ile CD’ye kaydedilmiş olarak 11 inci maddede yer alan hususlar göz önüne alınarak onaylanmak üzere gönderilir. Hastanelerin personel birimleri her türlü personel değişikliğini HAP ofisi/birimi/temsilciliğine bildirmek zorundadır. Bildirilen değişiklikler eğer HAP şemasındaki idari görevlere ilişkinse HAP’ da anında değişiklik yapılır. Söz konusu değişiklik ekipler içinde ise ve stratejik bir görev değilse temmuz ve şubat aylarına kadar tamamlanarak toplu olarak HAP’a yansıtılır. Yapılan güncellemeler bu tarihlerde, değişiklik ve güncelleme kayıt çizelgesine işlenerek il sağlık müdürlüğüne bildirilir.

    (2) TSK sağlık komutanlığına bağlı TSK eğitim ve asker hastanelerinin, incelenen ve onaylanan HAP için Bakanlıkça belirlenen standart çizelge doldurularak gizli ibaresi ile her yıl 1 Şubat tarihine kadar il sağlık müdürlüğüne üst yazı ile 11 inci maddede yer alan hususlar göz önüne alınarak gönderilir.

    (3) Yıl içerisinde herhangi bir olay yaşanması durumunda, edinilen tecrübelere ve ihtiyaca göre komisyon tarafından HAP gözden geçirilir ve 1 Şubat tarihi beklenmeden güncellenir. Yapılan her türlü güncelleme, değişiklik ve güncelleme kayıt çizelgesine işlenerek il sağlık müdürlüğüne bildirilir.

    Tatbikatlar

    MADDE 15 – (1) Plan yıl içerisinde en az bir kez masa başı tatbikatı, bir kez de saha tatbikatı ile test edilir. Tatbikatlarda her yıl farklı bir senaryo uygulanır. İL-SAP tatbikat senaryolarında görevlendirilen hastanenin ayrıca tatbikat yapmasına gerek yoktur.

    (2) Tatbikatlar esnasında Şubeden ve tatbikat yapılan hastanenin, 11 inci maddede belirtilen inceleme makamından birer yetkili hazır bulunur. Şube yetkilisi Bakanlıkça belirlenen HAP tatbikat değerlendirme standart formunu doldurur. Daha sonra, doldurulan formu göz önüne alarak tatbikata ilişkin raporu hazırlar.

    (3) Tatbikat sonunda hastane, şube ve inceleme makamından temsilcilerinin katılımıyla tatbikat değerlendirmesi yapılır. Hastane hazırlayacağı tatbikat raporunu, varsa tatbikatın video görüntüsü ve resimlerini de ekleyerek, şubeye gönderir. Şube kendi hazırladığı rapora hastanenin gönderdiği raporu da ekleyerek hastanenin bağlı bulunduğu kurumun, inceleme makamına gereği için gönderir.

    (4) Tatbikatlarda görsel ve yazılı basının yapacağı habere yönelik izinlerin verilmesinden;

    a) Kamu ve özel hastaneler için il sağlık müdürlüğü,

    b) Üniversite hastaneleri için üniversite rektörlüğü veya rektörlükçe yetkilendirilen başhekimlik makamı,

    c) TSK Sağlık Komutanlığına bağlı TSK Eğitim ve Asker hastaneleri için TSK Sağlık Komutanlığı,

    yetkilidir.

    DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

    HAP Eğitimleri

    Hastane afet ve acil durum plan eğitimleri

    MADDE 16 – (1) HAP eğitici eğitimleri Genel Müdürlükçe verilir. Eğitimde Genel Müdürlükçe hazırlanan standart eğitim içeriği kullanılır. İçeriğin değişmesi gerektiğinde bu işlem Genel Müdürlükçe oluşturulacak bir komisyon tarafından yapılır.

    (2) Eğitici eğitimleri alacak personel sayısı ilin ihtiyacına göre belirlenir. Söz konusu eğitimi alacak personelin afetlerde/acil ve afetlerde sağlık hizmetleri şubesinde çalışıyor olması veya ASHEP (Acil Sağlık Hizmetleri Eğitim Programı) Eğitim Becerileri Eğitimi almış olması şartı aranır. Bu şartlara uyan personel arasından il sağlık müdürlüğünce seçilen ve Genel Müdürlükçe onaylanan personele eğitici eğitimi verilir.

    (3) HAP uygulayıcı eğitimleri Şube tarafından düzenlenir. Eğitim üç gün sürer. Bir oturumdaki katılımcı sayısı en az 10 en fazla 30 kişi olabilir. Eğitimde Genel Müdürlükçe hazırlanan standart eğitim içeriği kullanılır. İçeriğin değişmesi gerektiğinde bu işlem Genel Müdürlükçe oluşturulacak bir komisyon tarafından yapılır.

    (4) HAP uygulayıcı eğitimlerine 8 inci maddede yer alan HAP komisyonunda bulunması zorunlu olan kişiler ve 11 inci maddede yer alan incelemeden sorumlu kişiler katılır. Bu kişilere ek olarak hastanelerin belirlediği kişiler de HAP eğitimlerine katılabilir.

    BEŞİNCİ BÖLÜM

    Diğer Hususlar

    Kayıtların tutulması

    MADDE 17 – (1) Bilgi kaybını önlemek ve veri kaydını standartlaştırmak için tüm hastaneler, 112 ve UMKE timleri Bakanlıkça belirlenen triaj kartını kullanmak zorundadır.

    Hastanelerde UMKE timlerinin oluşturulması

    MADDE 18 – (1) Hastaneler; 99 yatak kapasitesine kadar en az bir, 100-300 arası yatak kapasitesine sahip ise en az iki, 301-499 arası yatak kapasitesine sahip ise en az üç, 500 ve üzerindeki yatak kapasitesine sahip ise en az dört UMKE timi oluşturmak ve oluşturulan UMKE timi/timlerine UMKE temel eğitimi aldırmak zorundadır. Hastane UMKE timleri olağan durumda asli görev yerlerinde hizmet eder, Bakanlık veya il sağlık müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen eğitim, tatbikat ve UMKE faaliyetlerine katılım sağlarlar. HAP planının devreye girmesi ile öncelikle tahliye ve hastanede yapısal hasarlar olması durumunda medikal kurtarma işleminde görev alırlar. Acil, afet ve olağan dışı durumlarda Bakanlık veya il sağlık müdürlüğü tarafından ayrıca görevlendirilebilirler.

    (2) TSK sağlık komutanlığına bağlı TSK eğitim ve asker hastaneleri birinci fıkra hükmünden muaftır.

    ALTINCI BÖLÜM

    Son Hükümler

    Düzenleme

    GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 9 uncu maddenin birinci fıkrasında yer alan “HAP müdahale şeması”, 11 inci maddenin yedinci fıkrasında yer alan “standart denetleme formu”, 14 üncü maddenin ikinci fıkrasında yer alan “standart çizelge”, 15 inci maddenin ikinci fıkrasında yer alan “HAP tatbikat değerlendirme standart formu”, 16 ncı maddenin birinci ve üçüncü fıkrasında yer alan “standart eğitim içeriği” ile 17 nci maddenin birinci fıkrasında yer alan “triaj kartı”1/10/2015 tarihine kadar Bakanlıkça düzenlenip ilgili birimlere duyurulur.

    Yürürlük

    MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.

    http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/03/20150320-13.htm
  3. Erkan Dündar İSGforum Üyesi

    • Site Yöneticisi
    İl Temsilciliği:
    Trabzon
    Sertifika Numarası:
    47086
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
  4. Talha Taflıoğlu Gruplar Koordinatörü

    • Site Yöneticisi
    Sertifika Numarası:
    118179
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    ERPİLİÇ Entegre Tesisleri
  5. Erkan Dündar İSGforum Üyesi

    • Site Yöneticisi
    İl Temsilciliği:
    Trabzon
    Sertifika Numarası:
    47086
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
    BAKANLAR KURULU KARARI
    Adsız.jpg
    Karar Sayısı : 2015/7703

    3213 sayılı Maden Kanununun geçici 29 uncu maddesi kapsamında devam eden rödövans sözleşmelerinde, yer altındaki maden işlerinde meydana gelen maliyet artışları için fiyat farkı ödenmesine ilişkin ekli Kararın yürürlüğe konulması; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının 6/5/2015 tarihli ve 628 sayılı yazısı üzerine, anılan Kanunun mezkur maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 8/5/2015 tarihinde kararlaştırılmıştır.

    Eki için tıklayınız
  6. Erkan Dündar İSGforum Üyesi

    • Site Yöneticisi
    İl Temsilciliği:
    Trabzon
    Sertifika Numarası:
    47086
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
  7. Ersin Bozkurt Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Sertifika Numarası:
    43934
    Uzmanlık Sınıfı:
    A Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Makina mühendisi
    25 Mayıs 2015 PAZARTESİ

    Resmî Gazete

    Sayı : 29366

    TEBLİĞ

    Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:

    MESLEKÎ YETERLİLİK KURUMU MESLEKÎ YETERLİLİK BELGESİ

    ZORUNLULUĞU GETİRİLEN MESLEKLERE İLİŞKİN TEBLİĞ

    (SIRA NO: 2015/1)

    Amaç ve kapsam

    MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, tehlikeli ve çok tehlikeli işlerden olup, çalışanlar için Meslekî Yeterlilik Kurumu Meslekî Yeterlilik Belgesi zorunluluğu getirilen meslekleri belirlemek ve yayımını sağlamaktır.

    Dayanak

    MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 21/9/2006 tarihli ve 5544 sayılı Meslekî Yeterlilik Kurumu Kanunu Ek 1 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

    Belge Zorunluluğu

    MADDE 3 – (1) Tehlikeli ve çok tehlikeli işlerden olup, Meslekî Yeterlilik Kurumu tarafından standardı yayımlanan ve ekteki listede belirtilen mesleklerde, Meslekî Yeterlilik Kurumu Meslekî Yeterlilik Belgesine sahip olmayan kişiler işbu Tebliğin yayım tarihinden itibaren on iki ay sonra çalıştırılamazlar.

    (2) 5/6/1986 tarihli ve 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanununa göre ustalık belgesi almış olanlar ile Millî Eğitim Bakanlığına bağlı meslekî ve teknik eğitim okullarından ve üniversitelerin meslekî ve teknik eğitim veren okul ve bölümlerinden mezun olup, diplomalarında veya ustalık belgelerinde belirtilen bölüm, alan ve dallarda çalıştırılanlar için birinci fıkradaki belge şartı aranmaz.

    Cezai Hükümler

    MADDE 4 – (1) Bu Tebliğin 3 üncü maddesine ilişkin denetimler iş müfettişlerince yapılır. Bu Tebliğ hükümlerine aykırı davranan işveren veya işveren vekillerine Çalışma ve İş Kurumu il müdürü tarafından her bir çalışan için beş yüz Türk lirası idari para cezası verilir. Bu Tebliğ hükümlerine göre verilen idari para cezaları tebligattan itibaren bir ay içinde ödenir.

    Yürürlük

    MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.


    EKLER:

    Ek 1- MYK Mesleki Yeterlilik Belgesi Zorunluluğu Getirilen Meslekler Listesi

    http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/05/20150525-4.htm

    upload_2015-5-25_11-47-43.png
    upload_2015-5-25_11-48-20.png
  8. Erkan Dündar İSGforum Üyesi

    • Site Yöneticisi
    İl Temsilciliği:
    Trabzon
    Sertifika Numarası:
    47086
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
    6 Haziran 2015 CUMARTESİ

    Resmî Gazete

    Sayı : 29378

    YÖNETMELİK

    Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

    BİTKİSEL ATIK YAĞLARIN KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

    Amaç

    MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; bitkisel atık yağların oluşumundan bertarafına kadar çevre ve insan sağlığına zarar vermeden yönetiminin sağlanması, yönetiminde gerekli teknik ve idari standartların oluşturulması ve buna yönelik prensip, politika ve programların belirlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

    Kapsam

    MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; 2/4/2015 tarihli ve 29314 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Atık Yönetimi Yönetmeliğinin ek-4 Atık Listesinde yer alan; “20 01 25 - Yenilebilir sıvı ve katı yağlar” kodu kapsamında değerlendirilen bitkisel atık yağlar ve “20 01 26* - 20 01 25 dışındaki sıvı ve katı yağlar (A)” kodu kapsamında değerlendirilen kullanılmış kızartmalık yağları kapsar.

    Dayanak

    MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanununun 8 inci, 11 inci ve 12 ncimaddeleri ile 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci, 8 inci ve 33 üncü maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

    http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/06/20150606-5.htm
  9. aktasi İSGforum Üyesi

    Sertifika Numarası:
    7247
    Uzmanlık Sınıfı:
    C Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Alarko Taahhüt Grubu
    11 Haziran 2015 PERŞEMBE

    Resmî Gazete

    Sayı : 29383

    TEBLİĞ

    Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:

    KİŞİSEL KORUYUCU DONANIMLARLA İLGİLİ UYUMLAŞTIRILMIŞ

    ULUSAL STANDARTLARA DAİR TEBLİĞ


    Amaç

    MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, 13/11/2001 tarihli ve 2001/3529 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmeliğin 5 inci maddesi ile 29/11/2006 tarihli ve 26361 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kişisel Koruyucu Donanım Yönetmeliğinin 6 ncı maddesine göre kişisel koruyucu donanımlara ilişkin uyumlaştırılmış ulusal standartlar ve referans numaralarının belirlenmesidir.

    Uyumlaştırılmış ulusal standartlar

    MADDE 2 – (1) 12/12/2014 tarihli AB Resmî Gazetesi C serisi 445 numara altında yayımlanan Kişisel Koruyucu Donanım Direktifi ile ilgili uyumlaştırılmış AB standartlarının listesi esas alınarak Türk Standartları Enstitüsü tarafından uyumlaştırılmış ulusal standartların adları ve referans numaralarına ilişkin liste Ek-1’de verilmiştir.

    Yürürlükten kaldırılan tebliğ

    MADDE 3 – (1) 25/7/2012 tarihli ve 28364 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kişisel Koruyucu Donanımlarla İlgili Uyumlaştırılmış Ulusal Standartlara Dair Tebliğ yürürlükten kaldırılmıştır.

    Yürürlük

    MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.


    Ekler için tıklayınız

    http://www.resmigazete.gov.tr/main....smigazete.gov.tr/eskiler/2015/06/20150611.htm
  10. Ersin Bozkurt Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Sertifika Numarası:
    43934
    Uzmanlık Sınıfı:
    A Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Makina mühendisi
    29 Haziran 2015 PAZARTESİ

    Resmî Gazete

    Sayı : 29401

    YÖNETMELİK

    Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:

    İŞYERLERİNDE İŞVEREN VEYA İŞVEREN VEKİLİ TARAFINDAN

    YÜRÜTÜLECEK İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ HİZMETLERİNE

    İLİŞKİN YÖNETMELİK

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

    Amaç

    MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; ondan az çalışanı bulunan ve az tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde, iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin işveren veya işveren vekili tarafından yürütülebilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

    Kapsam

    MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 6 ncı maddesi uyarınca ondan az çalışanı bulunan ve az tehlikeli sınıfta yer alan işyerleri ile işveren veya işveren vekillerini kapsar.

    (2) Çalışan sayısının ondan az olup olmadığının tespitinde aşağıdaki hususlar dikkate alınır:

    a) Aynı işverenin Türkiye genelinde birden fazla tescilli ve az tehlikeli sınıfta yer alan işyerinin olması halinde, iş sağlığı ve güvenliği hizmetleri üstlenilebilecek işyerlerinin belirlenmesinde Sosyal Güvenlik Kurumundaki tescil kayıtları esas alınır.

    b) İşverenden iş alan alt işverenlerce çalıştırılan sigortalılar çalışan sayısına dâhil edilmez.

    c) 5/6/1986 tarihli ve 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu ile 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu kapsamındaki öğrenci statüsünde olan çırak ve stajyerler, çalışan sayısının tespitinde dikkate alınmaz.

    Dayanak

    MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 6 ncı ve 30 uncu, 9/1/1985 tarihli ve 3146 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 2 ve 12 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

    Tanımlar

    MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

    a) Açıköğretim: Belli bir öğretim mekânına ihtiyaç duyulmayan, devam zorunluluğu olmayan ve eğitim konularının kitaplar, radyo, televizyon, internet gibi araçlarla sunulduğu öğretim türünü,

    b) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,

    c) Eğitim programı: Eğitim konularının, içeriği, araçları, süreleri, eğiticileri gibi unsurlardan ve bu unsurlara ilişkin her türlü bilgi ve belgeden oluşan programı,

    ç) Genel Müdürlük: İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğünü,

    d) İSG-KATİP: İş sağlığı ve güvenliği hizmetleri ile ilgili iş ve işlemlerin Genel Müdürlükçe kayıt, takip ve izlenmesi amacıyla kullanılan İş Sağlığı ve Güvenliği Kayıt, Takip ve İzleme Programını,

    e) İşveren: Bu Yönetmelik kapsamındaki işyerlerinde, çalışan istihdam eden gerçek veya tüzel kişiyi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşları,

    f) İşveren vekili: Bu Yönetmelik kapsamındaki işyerlerinde, işveren adına hareket eden, işin ve işyerinin bütününün yönetiminde görev alan kişiyi,

    g) Kanun: 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununu,

    ifade eder.

    İKİNCİ BÖLÜM

    İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetlerinin Yürütülmesi

    İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin işveren veya işveren vekillerince yürütülmesi

    MADDE 5 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen eğitimi tamamlayan işveren veya işveren vekilleri, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatında iş güvenliği uzmanı veya işyeri hekimine verilen görevleri, 7 ve 8 inci maddelerde belirtilenler hariç olmak üzere yürütebilir. İşveren veya işveren vekilleri, iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini yerine getirmek için çalışan başına aylık en az 10 dakika ayırmak zorundadır.

    (2) Bu Yönetmelik kapsamında işveren veya işveren vekilleri, iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin tamamını ya da bir kısmını hizmet alımı yoluyla da temin edebilir.

    (3) Bu Yönetmelik kapsamında, işyerinde iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini yürütmek isteyen işveren veya işveren vekillerinin İSG-KATİP üzerinden sisteme kaydolmaları zorunludur. İşveren veya işveren vekilinin, iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini yürütme yükümlülüğü İSG-KATİP’e kayıt tarihi itibari ile başlar.

    (4) Eğitimi tamamlayan işverenin ondan az çalışanı olan ve az tehlikeli sınıfta yer alan ayrı bir işyeri açması veya işveren vekilinin hizmet akdinin sona ererek, ondan az çalışanı olan ve az tehlikeli sınıfta yer alan başka bir işyerinde çalışmaya başlaması halinde; yeni işyerinin iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini yürütebilmesi için işverence İSG-KATİP üzerinden başvuruda bulunulması gerekir. Bu tür görevlendirmelerde görevlendirilecek kişinin işveren vekili olması esastır. Aksi takdirde iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinde görevlendirme yapılmamış sayılır.

    (5) Birinci fıkrada belirtilen iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin üstlenilmesi veya işyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması Kanunda ilgili mevzuatta işverenler için öngörülen yükümlülükleri ortadan kaldırmaz.

    Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri

    MADDE 6 – (1) Çalışanlara verilecek iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinde, 15/5/2013 tarihli ve 28648 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 13 üncü maddesi hükümleri esas alınır.

    (2) İş güvenliği uzmanlığı veya işyeri hekimliği belgesi sahibi olan işveren veya işveren vekilleri iş sağlığı ve güvenliği mevzuatı uyarınca çalışanlara verilecek iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini kendileri verebilir.

    Sağlık gözetimi

    MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında eğitim alan işveren veya işveren vekillerinin üstleneceği iş sağlığı ve güvenliği hizmetleri; işe giriş ve periyodik muayeneler ile tetkikleri kapsamaz.

    (2) Birinci fıkrada belirtilen hizmetler, işyeri hekimlerinden alınabileceği gibi Kanunun 15 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kamu sağlık hizmet sunucuları veya aile hekimlerinden de alınabilir.

    Çalışma ortamı gözetimi

    MADDE 8 – (1) Kanun ve alt düzenlemelerinde yer alan hükümler uyarınca işyerinde yapılması gereken ölçümler, Bakanlık tarafından yetkilendirilen laboratuvarlar tarafından gerçekleştirilir.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

    Eğitimin Kapsamı, Eğiticilerin Nitelikleri, Eğitim Programı ve Programlara Başvuru

    Eğitimin kapsamı ve şekli

    MADDE 9 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında; işveren veya işveren vekillerine verilecek eğitimin programı, asgari ek-1’de belirtilen konuları içerir.

    (2) Eğitim programları açıköğretim yoluyla düzenlenir.

    (3) Ders içerikleri; uluslararası standartlara uygun, yazılı, işitsel ve görsel materyallerle desteklenmiş bir şekilde hazırlanır.

    Eğitim verecekler ve eğiticilerin nitelikleri

    MADDE 10 – (1) Eğitimler; açıköğretim sistemi ile eğitim vermede yetkin, her ilde sınav merkezi, büro ve akademik danışmanlık hizmetleri bulunan üniversitelerce Bakanlıkla protokol yapmak suretiyle verilir.

    (2) Ek-1’deki eğitim konularını hazırlayacak veya verecek eğiticilerde, uzmanlık alanları dikkate alınmak koşuluyla; öğretim üyesi olma ve/veya işyeri hekimliği ve iş güvenliği uzmanlığı eğitici belgesine sahip olma şartı aranır.

    Eğitim programı

    MADDE 11 – (1) Eğitim programı, Bakanlıkla protokol yapan üniversiteler tarafından Genel Müdürlüğün onayına sunulur.

    (2) Onay verilmeyen eğitim programı ile eğitime başlanamaz.

    (3) Genel Müdürlük, onaya sunulan eğitim programında değişiklik yapma yetkisine sahiptir.

    Eğitim programlarına başvuru

    MADDE 12 – (1) Başvurular, Bakanlıkla üniversiteler arasında yapılan protokolde belirlendiği şekilde yapılır.

    Eğitimin süresi

    MADDE 13 – (1) Eğitim, ek-1’de yer alan eğitim konularındaki içeriği okuyup, anlayıp, özümsemeye yetecek makul bir süreye göre tasarlanır. Bu süre her hâlükârda ek-1’ de yer alan ders saatlerinin toplamından az olamaz.

    (2) Her bir eğitim konusunun içeriği bütünlük oluşturacak şekilde birbiri ardına sıralanır.

    Eğitimin tamamlanması, belgelendirme ve ücreti

    MADDE 14 – (1) Bakanlıkla protokol yapan üniversitelerce; eğitim sonunda yapılacak sınavdan başarılı olanlara, ek-2 örneğindeki içeriğe uygun protokolle belirlenen eğitimi tamamlama belgesi düzenlenir.

    (2) Sınavda, 50 ve üzeri puan alan adaylar başarılı sayılır.

    (3) Sınavda başarılı olanlar; protokolde belirlendiği şekilde, üniversitelerce Genel Müdürlüğe bildirilir.

    (4) Eğitim, sınav ve belgelendirmeyi kapsayan ücret; net asgari ücretin üçte birini geçmemek koşuluyla, Bakanlıkla üniversiteler arasında yapılan protokolde belirlenir ve katılımcılar tarafından ödenir.

    DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

    Kontrol ve Denetim Yetkisi

    Genel Müdürlüğün yetkisi

    MADDE 15 – (1) Genel Müdürlük, eğitimleri kontrol ve denetleme yetkisine sahiptir.

    (2) Eğitimlerde herhangi bir uygunsuzluğun tespiti halinde uygunsuzluk giderilinceye kadar eğitim programı Genel Müdürlükçe durdurulur.

    BEŞİNCİ BÖLÜM

    Çeşitli ve Son Hükümler

    İşyerinin kapsam dışında kalması

    MADDE 16 – (1) İşyerinin tehlike sınıfının değişmesi ve/veya çalışan sayısının 10 ve üzerine çıkması durumlarında, altmış gün içerisinde 29/12/2012 tarih ve 28512 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri Yönetmeliği hükümleri doğrultusunda görevlendirmeler yapılır.

    (2) İşveren veya işveren vekilinin iş sağlığı ve güvenliği hizmetini üstlenmek istememesi halinde de birinci fıkrada belirtilen Yönetmelik hükümleri doğrultusunda görevlendirmeler yapılır.

    Eğitim tamamlama belgesi bulunmayan işverenler veya işveren vekilleri

    MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında eğitim almak istemeyen veya eğitim tamamlama belgesini almaya hak kazanamayan işveren veya işveren vekilleri 16 ncı maddede belirtilen Yönetmelik hükümlerine tabidir.

    İşyeri Hekimliği veya İş Güvenliği Uzmanlığı Belgesine sahip işveren veya işveren vekilleri

    MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki işyerlerinde iş güvenliği uzmanlığı belgesi bulunan işveren veya işveren vekilleri, 7 nci ve 8 inci maddelerde belirtilen hizmetler hariç iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini üstlenebilir.

    (2) Bu Yönetmelik kapsamındaki işyerlerinde işyeri hekimliği belgesi bulunan işveren veya işveren vekilleri, iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini üstlenebilir.

    Asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulan işyeri

    MADDE 19 – (1) Asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulan işyerlerinde her bir işveren veya işveren vekilleri ayrı ayrı eğitim almak zorundadır.

    Yürürlük

    MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.



    Ekleri için tıklayınız.

    http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/06/20150629-1.htm
  11. aktasi İSGforum Üyesi

    Sertifika Numarası:
    7247
    Uzmanlık Sınıfı:
    C Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Alarko Taahhüt Grubu
    9 Temmuz 2015 PERŞEMBE

    Resmî Gazete

    Sayı : 29411

    YÖNETMELİK

    Karar Sayısı : 2015/7401

    Ekli “Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik”in yürürlüğe konulması; Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 19/2/2015 tarihli ve 969 sayılı yazısı üzerine, 7126 sayılı Sivil Savunma Kanununun ek 9 uncu maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 16/3/2015 tarihinde kararlaştırılmıştır.

    Eki için tıklayınız

    Ekli Dosyalar:

  12. Ersin Bozkurt Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Sertifika Numarası:
    43934
    Uzmanlık Sınıfı:
    A Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Makina mühendisi
    15 Temmuz 2015 ÇARŞAMBA

    Resmî Gazete

    Sayı : 29417

    YÖNETMELİK

    Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:

    İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ ARAŞTIRMA VE GELİŞTİRME ENSTİTÜSÜ

    BAŞKANLIĞI GÖREV, YETKİ VE SORUMLULUKLARI

    HAKKINDA YÖNETMELİK

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

    Amaç ve kapsam

    MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü Başkanlığı ve bağlı İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü Bölge Laboratuvar Müdürlüklerinin teşkilat yapısı, çalışma usul ve esasları ile personelin nitelik, görev, yetki ve sorumluluklarını belirlemektir.

    (2) Bu Yönetmelik İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü Başkanlığı ile İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü Bölge Laboratuvar Müdürlüklerini kapsar.

    Dayanak

    MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 24 üncü ve 30 uncu maddeleri ile 9/1/1985 tarihli ve 3146 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 12 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

    Tanımlar

    MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

    a) Bölge Laboratuvar Müdürlüğü: İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü Bölge Laboratuvar Müdürlüğünü,

    b) Bölge Laboratuvar Müdürü: İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü Bölge Laboratuvar Müdürünü,

    c) Enstitü Başkan Yardımcısı: İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü Başkan Yardımcısını,

    ç) Enstitü Başkanı: İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü Başkanını,

    d) Genel Müdür: İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürünü,

    e) Genel Müdürlük: İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğünü,

    f) İSGÜM: İş Sağlığı ve Güvenliği Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü Başkanlığını,

    g) Kontrol belgesi: Gümrük tarife istatistik pozisyonları ve tanımları, mevzuatla belirlenen eşyaların gümrük beyannamelerinin tescilinde istenen belgeyi,

    ifade eder.

    İKİNCİ BÖLÜM

    İSGÜM Görev, Yetki, Sorumluluk ve Teşkilat Yapısı

    İSGÜM’ ün görevleri

    MADDE 4 – (1) İSGÜM’ ün görevleri şunlardır:

    a) İş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesi konularında milli ve milletlerarası düzeyde faaliyette bulunmak,

    b) İşe bağlı tehlikelerin olumsuz etkilerini önlemek veya işe bağlı tehlikeler önlenemiyor ise en aza indirmek amacıyla araştırmalar yapmak ve çalışanların fiziki bütünlüklerini ve sağlıklarını koruyucu tedbirler geliştirmek,

    c) Çalışma ortamı ve üretim süreçlerinin çalışanların özel durumları ve yeteneklerine uygun duruma getirilmesi amacıyla çalışmalar yürütmek,

    ç) İşyerlerine yönelik ortam ölçüm, analiz, test ve risk değerlendirmesi çalışmaları yapmak,

    d) Faaliyet alanında eğitim faaliyetleri düzenlemek,

    e) Mevzuat, standart ve normların hazırlanması ve geliştirilmesi amacıyla araştırma yaparak öneriler geliştirmek,

    f) Sektörel düzeyde projeler geliştirmek ve rehberler hazırlamak,

    g) Toplum düzeyinde güvenlik kültürünün yaygınlaştırılması amacıyla yapılacak çalışmalar kapsamında seminer, konferans, toplantılar düzenlemek, afiş, broşür, kitap, kısa film, kamu spotları gibi yazılı ve görüntülü yayın çalışmaları yapmak,

    ğ) Faaliyet alanları ile ilgili istatistiki verileri toplamak, düzenlemek ve ilgili kurum ve kuruluşların bu bilgileri kullanabilmesi amacıyla gerekli altyapıyı hazırlamak,

    h) Strateji, hedef ve faaliyetlerin belirlenmesi için gerekli çalışmaları yapmak ve gerçekleşmesini izlemek,

    ı) Genel Müdürlükçe verilen diğer görevleri yerine getirmek.

    İSGÜM’ ün yetki ve sorumlulukları

    MADDE 5 – (1) İSGÜM’ ün yetki ve sorumlulukları şunlardır:

    a) Görevleri doğrultusunda her yılın sonunda bir sonraki yıla ait çalışma planını hazırlamak ve Genel Müdürlüğün onayına sunmak,

    b) İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitim ve araştırma-geliştirme projeleri yapmak veya kamu kurum ve kuruluşları ile üniversitelere yaptırmak,

    c) Projelerde müstakil veya proje ortağı olarak yürütücü ve yararlanıcı sıfatı ile faaliyette bulunmak; müstakil veya proje ortağı olmadığı durumlarda ise ilgili projelere bilgi ve insan kaynağı desteği sağlamak,

    ç) Proje yürütücüsü olarak yer aldığı faaliyetlerde kurum dışı yerli ve yabancı uzmanlardan gerekli durumlarda destek almak,

    d) İş hijyeni ölçüm, test ve analizi alanında hizmet verecek laboratuvarları yetkilendirmek, kontrol ve denetimini sağlamak,

    e) Milli ve milletlerarası kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapmak,

    f) İş sağlığı ve güvenliği alanında milli politikaları oluşturmak amacıyla, işyeri bilgi ve ticari sırları saklı kalmak kaydı ile istatistiki verileri toplamak ve düzenlemek,

    g) Kontrol belgelerini düzenlemek ve gerektiğinde, belgeyle ithal edilen ürünün kullanıldığı işyerlerinde; yerinde inceleme ve araştırma yaparak iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili uygunluk şartlarının devam etmediğinin tespiti halinde verilen belgeyi iptal etmek,

    ğ) Gezici sağlık araçları ile çalışanlara yönelik muayene ve tıbbi laboratuvar tetkiklerini yapmak, bulguları değerlendirmek,

    h) Kişisel koruyucu donanımların uygunluk değerlendirme testlerini yapmak,

    ı) Sektörel alanlarda komiteler kurmak, kurulan komitelerde gerektiğinde uygun görülen kurum ve kuruluşlardan uzman desteği almak.

    (2) İşyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği konularında ölçüm, inceleme, araştırma ve danışmanlık yapmaya ve bu amaçla gerekli numuneleri almaya yetkilidir. Bu konularda görevlendirilen İSGÜM personeli resmi işlerin yürütülüp sonuçlandırılması yönünden zorunluluk bulunmadıkça işi aksatmamak, işverenin ve işyerinin sırları ile gördükleri ve öğrendikleri hususları tamamen gizli tutmakla yükümlüdür. Ayrıca aşağıdaki hususlarda açıklama yapamaz:

    a) İşyerlerinin yapım ve üretim şartları, teknikleri ve sırlarıyla, ticari ve ekonomik durumları,

    b) İşyerlerinde yapılan ölçüm, test, muayene ve inceleme sonuçları ile alınan numunelerin test, analiz ve inceleme sonuçları.

    İSGÜM’ ün teşkilat yapısı

    MADDE 6 – (1) İSGÜM; teknik, sağlık ve idari hizmet bölümleri ile bağlı bölge laboratuvar müdürlüklerinden oluşur.

    Enstitü Başkanının görev, yetki ve sorumlulukları

    MADDE 7 – (1) Enstitü Başkanı, Genel Müdürlüğe bağlı teknik bir birim olan İSGÜM’ün amiridir. İSGÜM' ü mevzuat ve bu Yönetmelikteki hükümler çerçevesinde yönetir. Enstitü Başkanı; 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 68 inci maddesi (B) bendi hükümleri uyarınca üniversitelerin tıp ve mühendislik fakültesi mezunları ile fen-edebiyat fakültelerinin fizik, kimya veya biyoloji bölümü mezunları arasından Genel Müdürün teklifi üzerine Bakan tarafından atanır.

    (2) Enstitü Başkanının görevleri şunlardır:

    a) İSGÜM ve bölge laboratuvar müdürlüklerinde verilen hizmetlerin kaliteli, verimli ve zamanında gerçekleştirilmesini sağlamak, izlemek ve kontrol etmek,

    b) Yapılacak işlere uygun personelin görevlendirilmesini sağlamak,

    c) İSGÜM bünyesinde yürütülen faaliyetlerin, kalite politikası çerçevesinde ve hedeflerine uygun olarak yürütülmesini sağlamak,

    ç) Kalite Yönetim Sisteminin/Sistemlerinin kurulmasını, uygulanması ve iyileştirilmesini sağlamak,

    d) Genel Müdürlükçe verilen diğer görevleri yerine getirmek.

    Enstitü başkan yardımcılarının görev, yetki ve sorumlulukları

    MADDE 8 – (1) İSGÜM’deki bölümlerin yönetiminde Enstitü Başkanına yardımcı olmak üzere üç başkan yardımcısı Genel Müdürün teklifi üzerine Bakan tarafından atanır.

    (2) Enstitü başkan yardımcılarının ikisi; 657 sayılı Kanunun 68 inci maddesi (B) bendi hükümleri uyarınca üniversitelerin tıp ve mühendislik fakültesi mezunları ile fen-edebiyat fakültelerinin fizik, kimya veya biyoloji bölümü mezunları arasından atanır.

    (3) Diğer enstitü başkan yardımcısı; 657 sayılı Kanunun 68 inci maddesi (B) bendi hükümleri uyarınca üniversitelerin dört yıllık fakülte mezunları arasından atanır.

    (4) Enstitü başkan yardımcıları, Enstitü Başkanı tarafından verilen görevleri yerine getirirler.

    Teknik bölümler

    MADDE 9 – (1) Bu bölümlerin sorumluları; İSGÜM’ de en az beş yıl tecrübesi olan iş sağlığı ve güvenliği uzmanı, mühendis, fizikçi veya kimyagerler arasından Enstitü Başkanı tarafından görevlendirilir.

    (2) Teknik bölümlerin görevleri şunlardır:

    a) İşyerlerinde iş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesi için bilimsel ve teknik araştırmalar, projeler yapmak,

    b) Sektörlere yönelik risk değerlendirmesi çalışmaları yapmak ve elde edilen verilere göre çalışanların sağlığı ve güvenliği bakımından koruyucu ve önleyici tedbirleri belirlemek,

    c) İş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesine yönelik sektörel teknik rehberler hazırlamak,

    ç) Kaza analizleri yapmak ve kazaları önleyici çalışmalar yürütmek,

    d) İşyerlerinde çalışma ortamını olumsuz etkileyen fiziksel ve kimyasal faktörlerin tespiti amacıyla milli ve milletlerarası geçerliliğe sahip metotlar kullanarak ölçüm ve numune alma işlemlerini yapmak, analizlerini gerçekleştirmek ve çalışanların maruz kaldığı değerleri tespit etmek için çalışmalar yapmak,

    e) Milli maruziyet eşik sınır değerlerinin belirlenmesi amacıyla çalışmalar yürütmek,

    f) Fiziksel ve kimyasal faktörlerin ölçüm ve analizi amacıyla metot çalışmaları yapmak,

    g) Mevzuat çalışmaları yapmak,

    ğ) Kalite Yönetim Sisteminin gerektirdiği görevleri yerine getirmek ve Kalite Yönetim Sistemine uygun çalışmak,

    h) Kontrol belgelerini düzenlemek ve kontrol belgesi alan firmalarda iş sağlığı ve güvenliği kapsamında inceleme ve araştırma yapmak,

    ı) İş sağlığı ve güvenliği konusuna giren parametrelerle ilgili ölçüm, analiz, test ve araştırmaları yürütmek,

    i) Kişisel koruyucu donanımların uygunluk değerlendirme testlerini yapmak,

    j) İşyerlerinde ölçüm, test ve analiz yapacak laboratuvarları yetkilendirme faaliyetlerini yürütmek,

    k) Enstitü Başkanlığınca verilen diğer görevleri yapmak.

    Sağlık bölümleri

    MADDE 10 – (1) Bu bölümlerin sorumluları; İSGÜM’ de en az beş yıl tecrübesi olan hekim veya uzman hekimler arasından Enstitü Başkanı tarafından görevlendirilir.

    (2) Sağlık Bölümlerinin görevleri şunlardır:

    a) İş sağlığı ve meslek hastalıkları konularında çalışmalar yapmak,

    b) Çalışanları iş sağlığı ve meslek hastalıkları yönünden incelemek, çalışma ortamı gözetimine katkı sağlamak ve çalışanların sağlık gözetimi ile ilgili çalışmalar yapmak,

    c) Çalışanların işyerinde maruz kaldıkları biyolojik, fiziksel, kimyasal, ergonomik ve psikososyal faktörlerden etkilenme düzeylerini belirleyici çalışmalar yapmak,

    ç) Çalışanlarda meslek hastalıklarını tespit etmek amacıyla, merkezde ve gezici sağlık araçlarında muayene ve tıbbi laboratuvar tetkiklerini yaparak bulguları değerlendirmek,

    d) Tıbbi Biyokimya Laboratuvarlarında uygulanacak metot çalışmaları yapmak,

    e) İş sağlığı ve meslek hastalıkları konularında rehberler hazırlamak,

    f) Enstitü Başkanlığınca verilen diğer görevleri yapmak.

    İdari bölümler

    MADDE 11 – (1) Bu bölümlerin sorumluları; İSGÜM’de en az beş yıl tecrübesi bulunan ve fakülte veya yüksekokul mezunları arasından Enstitü Başkanı tarafından görevlendirilir.

    (2) Bu bölümlerin görevleri şunlardır:

    a) Personelin görevlendirme, izin, özlük hakları, kadro ve disiplin işlemlerini yapmak,

    b) Personelin göreve başlayış ve ayrılışlarını takip etmek, gerekli işlemleri yapmak,

    c) Gelen-giden evrak ve yazı işlerini yürütmek,

    ç) Yıllık bütçeyi hazırlamak ve bütçe harcamaları ile ilgili işlemleri yapmak,

    d) Personel görevlendirilmelerinde yurt içi ve yurt dışı geçici görev yolluklarını yapmak,

    e) Personelin eğitim ihtiyacını belirleyerek, eğitim faaliyetlerini gerçekleştirmek ve kayıtlarını tutmak,

    f) Yayın ve dokümantasyon çalışmalarını yapmak,

    g) Eğitim materyali ve donanımını oluşturmak ve hazır bulunmasını sağlamak,

    ğ) İSGÜM tarafından düzenlenen eğitim, toplantı, seminer gibi faaliyetleri gerçekleştirmek ve kayıtlarını tutmak,

    h) İSGÜM için gerekli olan demirbaş, sarf malzeme, hizmet alımı, yapı işleri ve benzeri konularda gerekli satın alma veya ihale işlemlerini gerçekleştirmek,

    ı) Hizmet binaları ve eklentileri, taşıt, araç ve gereçler ile ilgili her türlü bakım, onarım ve yatırım işlerini yapmak veya yaptırmak,

    i) Yemekhane hizmetlerini yürütmek,

    j) Enstitü Başkanlığınca verilen diğer görevleri yapmak.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

    İSGÜM Bölge Laboratuvar Müdürlükleri

    Bölge laboratuvar müdürlüklerinin teşkilat yapısı ve görevleri

    MADDE 12 – (1) Bölge laboratuvar müdürlükleri İSGÜM’ e bağlıdır.

    (2) Bölge laboratuvar müdürlükleri teknik, sağlık ve idari birimlerden oluşur. İdari birimde; bölge laboratuvar müdürlüğünün insan kaynakları, satın alma, evrak ve benzeri işleri yürütülür. Teknik ve sağlık birimleri, bölge laboratuvar müdürlüğünün görev ve yetki alanına giren konularda hizmet verecek şekilde yapılandırılır.

    (3) Bölge Laboratuvar Müdürü; 657 sayılı Kanunun 68 inci maddesi (B) bendi hükümleri uyarınca üniversitelerin tıp ve mühendislik fakültesi mezunları ile fen-edebiyat fakültelerinin fizik, kimya veya biyoloji bölümü mezunları arasından Genel Müdürün teklifi üzerine Bakan tarafından atanır.

    (4) Bölge laboratuvar müdürlüklerinin görevleri şunlardır:

    a) Bölge Laboratuvar Müdürlükleri, kendi teknik ve idari kapasiteleri doğrultusunda, İSGÜM’ ün görev alanlarına giren faaliyetleri bölgelerde yürütmek,

    b) Enstitü Başkanlığınca verilecek diğer görevleri yapmak.

    DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

    Çeşitli ve Son Hükümler

    Genel Müdürlüğün yetkisi

    MADDE 13 – (1) Genel Müdürlük, İSGÜM ile bağlı bölge laboratuvar müdürlüklerinin çalışmalarını düzenlemeye, yönetmeye ve denetlemeye yetkilidir.

    Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

    MADDE 14 ‒ (1) 16/10/1974 tarihli ve 15038 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Çalışma Bakanlığı İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Merkezi (İSGÜM)’nin Kuruluş ve Görevleri ile Personelinin Görev, Yetki ve Sorumluluklarına İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

    Yürürlük

    MADDE 15 ‒ (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 16 ‒ (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı yürütür.
  13. Ersin Bozkurt Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Sertifika Numarası:
    43934
    Uzmanlık Sınıfı:
    A Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Makina mühendisi
    15 Temmuz 2015 ÇARŞAMBA

    Resmî Gazete

    Sayı : 29417


    TEBLİĞ


    Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:


    TS EN ISO 7225/A1 GAZ TÜPLERİ-UYARI ETİKETLERİ


    STANDARDI İLE İLGİLİ TEBLİĞ


    (TEBLİĞ NO: MSG-MS-2015/7)


    Amaç


    MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, TS EN ISO 7225/A1 (Haziran 2013) standardının tadilinin uygulamaya konulmasına ilişkin hususları belirlemektir.


    Dayanak


    MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ; 3/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 10/6/1930 tarihli ve 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men'i ve İhracatın Murakabesi ve Korunması Hakkında Kanun ile 18/11/1960 tarihli ve 132 sayılı Türk Standardları Enstitüsü Kuruluş Kanununa ve 23/6/2012 tarihli ve 28332 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan ve 2/5/2012 tarihli ve 2012/3169 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Düzenlenmemiş Alanda Karşılıklı Tanıma Yönetmeliğine istinaden hazırlanmıştır.


    Uygulamaya konma


    MADDE 3 – (1) TS EN ISO 7225 “Gaz Tüpleri-Uyarı Etiketleri” standardı ile ilgili Tebliğ Bakanlıkça 25/1/2011 tarih ve 27826 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak mecburi uygulamaya konulmuştur. Söz konusu standardın 4.4. maddesi, Haziran 2013 tarihinde EN ISO 7225:2007/A1 standardı esas alınarak tadil edilmiştir. TSE Teknik Kurulu’nun 2/4/2014 tarihli toplantısında kabul edilerek yayımına karar verilmiş olan tadil metni zorunlu olarak uygulanmaya konulmuştur.


    Uyma zorunluluğu


    MADDE 4 – (1) TS EN ISO 7225/A1 Standardı kapsamına giren ürünleri üreten ve satanların bu Tebliğ hükümlerine uymaları zorunludur.


    Karşılıklı tanıma hükmü


    MADDE 5 – (1) Bu TS EN ISO 7225/A1 Gaz Tüpleri-Uyarı Etiketleri Standardı ile ilgili Tebliğ hükümleri Avrupa Birliği üyesi bir ülkede yasal olarak üretilmiş veya yasal olarak serbest dolaşıma girmiş ürünlere uygulanmaz.


    (2) Ancak, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı birinci fıkrada belirtilen ürünü, 2/5/2012 tarihli ve 2012/3169 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Düzenlenmemiş Alanda Karşılıklı Tanıma Yönetmeliğinin Üçüncü Bölümünde belirtilen usul ve esaslara uyarak değerlendirmeye tabi tutabilir ve bunun sonucunda bu TS EN ISO 7225/A1 Gaz Tüpleri-Uyarı Etiketleri Standardı ile ilgili Tebliğ tarafından aranan koruma düzeyini eşdeğer ölçüde sağlamadığını tespit ederse, ürünün piyasaya arzını yasaklayabilir, koşula bağlayabilir, piyasadan geri çekilmesini veya toplatılmasını isteyebilir.


    Temin


    MADDE 6 – (1) TS EN ISO 7225/A1 standard (Haziran 2013) tadili, TSE merkez teşkilatından veya il temsilciliklerinden temin edilir. İletişim bilgilerine TSE’nin internet sitesinden ulaşılabilir.


    Yürürlük


    MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ yayımından onbeş gün sonra yürürlüğe girer.


    Yürütme


    MADDE 8 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.
  14. Ersin Bozkurt Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Sertifika Numarası:
    43934
    Uzmanlık Sınıfı:
    A Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Makina mühendisi
    16 Temmuz 2015 PERŞEMBE

    Resmî Gazete

    Sayı : 29418

    YÖNETMELİK

    Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığından:

    TEHLİKELİ MADDELERİN DEMİRYOLU İLE TAŞINMASI

    HAKKINDA YÖNETMELİK

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar

    Amaç

    MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; tehlikeli maddelerin, insan sağlığı ve diğer canlı varlıklar ile çevreye zarar vermeden güvenli ve emniyetli bir şekilde demiryolu ile taşınmasını sağlamak ve bu faaliyetlerde yer alan tarafların hak, sorumluluk ve yükümlülüklerine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

    Kapsam

    MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; Türkiye sınırları içerisindeki ulusal demiryolu altyapı ağı üzerinde yabancı tren veya vagonlar dahil demiryolu ile yapılan tehlikeli madde taşımacılığını, tehlikeli maddeleri gönderenleri ve bu maddelerin alıcılarını, paketleyenleri, dolduranları, boşaltanları, demiryolu alt yapı işletmecilerini ve tehlikeli madde taşınmasında görev alan personel ile tehlikeli maddelerin taşınmasında kullanılacak ambalajlar ve yük taşıma birimlerini kapsar.

    (2) Bu Yönetmelik;

    a) Uluslararası anlaşmalar ile savaş hali ve olağanüstü hallerde uygulanacak mevzuat hükümlerine göre yapılan taşıma işlemlerini,

    b) Her türlü emniyet ve güvenlik tedbirleri askeri birimler veya ilgili kolluk kuvvetleri (Jandarma Genel Komutanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü) tarafından alınmak kaydıyla, Türk Silahlı Kuvvetlerine ve kolluk kuvvetlerine ait tehlikeli maddelerin taşınmasını,

    c) Fabrika, depo veya organize sanayi bölgeleri içinde yer alan işletmelerin kendi işyeri sınırları dâhilinde kalan iltisak hatları üzerinde yaptıkları tehlikeli madde taşımalarını,

    kapsamaz.

    Dayanak

    MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 26/9/2011 tarih ve 655 sayılı Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak, 01/06/1985 tarihli ve 18771 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Uluslararası Demiryolu Taşımalarına İlişkin Sözleşmenin (COTIF) C ana eki olan Tehlikeli Eşyanın Demiryolu ile Uluslararası Taşınmasına İlişkin Yönetmeliğe (RID) paralel olarak hazırlanmıştır.

    Tanımlar ve kısaltmalar

    MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

    a) Alıcı: Taşıma evrakına göre tehlikeli maddenin alıcısı veya taşıma evrakı hükümlerine uygun olarak alıcı tarafından atananlar veya taşıma sözleşmesi olmadan yürütülen taşımalarda ise tehlikeli maddenin varış noktasında idaresini üstlenen gerçek veya tüzel kişileri,

    b) Ambalaj (Paket): RID Kısım 6’da tanımlanan ve tehlikeli maddelerin taşınması için onaylanmış taşıma kaplarını, paket, kutu ve benzeri malzemeleri,

    c) Ambalajlayan (Paketleyen): Tehlikeli maddeleri, büyük ambalaj ve orta boy dökme yük konteyneri dahil, değişik cinsteki kaplara yerleştiren ve gerektiğinde ambalajları taşınmaya hazır hale getiren, tehlikeli maddeleri paketleyen ya da bu madde paketlerini, etiketlerini değiştiren, taşıtmak amacıyla etiketleyen, gönderici veya onun talimatı ile bu işlemleri yapan işletmeleri,

    ç) Bakanlık: Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığını,

    d) Boşaltan: Tehlikeli madde yüklü bir konteynerin, dökme yük konteynerinin, çok elemanlı gaz konteynerinin(ÇEGK), tank-konteynerinin veya portatif tankın vagondan indirilmesi; ambalajlı tehlikeli maddelerin, orta boy dökme yük konteynerlerinin veya portatif tankların vagon veya konteynerden indirilmesi; tehlikeli maddelerin bir sarnıç vagondan, sökülebilir tanktan, portatif tanktan veya tank-konteynerden veya bir tüplü gaz tankerinden, ÇEGK’den, bir vagondan veya dökme yük taşınan bir konteynerden boşaltılmasını yapan işletmeyi,

    e) CIM: Eşyanın Demiryoluyla Uluslararası Taşıma Sözleşmesine İlişkin Tek Tip Kuralları,

    f) COTIF: Uluslararası Demiryolu Taşımalarına İlişkin Sözleşmeyi,

    g) CUU: Yük Vagonlarının Tek Tip Kullanım Sözleşmesini,

    ğ) Çok Elemanlı Gaz Konteyneri (ÇEGK): Bir bağlantı elemanıyla birbirlerine bağlanan ve sabit bir yüzeye tutturulmuş birden fazla bölümler veya elemanlar içeren yapıyı,

    h) Demiryolu Altyapı İşletmecisi: Tasarrufundaki demiryolu altyapısını güvenli bir şekilde işletmek ve demiryolu tren işletmecilerinin hizmetine sunmak hususunda Bakanlıkça yetkilendirilmiş gerçek veya tüzel kişileri,

    ı) Demiryolu Tren İşletmecisi: Demiryolu şebekesi üzerinde yük ve/veya yolcu taşımacılığı yapmak üzere Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş gerçek veya tüzel kişileri,

    i) Dolduran: Tehlikeli maddeleri sarnıç vagona, sökülebilir tanka sahip vagona, portatif tanka veya tankkonteynere ve/veya bir vagona, dökme halinde taşımak için büyük konteynere veya orta boy dökme yük konteynerineveya tüplü gaz vagonuna veya çok elemanlı gaz konteynerine dolum yapan işletmeyi,

    j) Emniyet vagonu: Taşıma sırasında kullanılan tehlikeli madde yüklü olmayan dolu veya boş yük vagonlarını,

    k) Faaliyet belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında yer alan işletmecilerin sorumluluk ve yükümlülüklerinin yerine getirilip getirilmediğini kayıt altına almak amacıyla idare tarafından düzenlenen belgeyi,

    l) Gönderen: Kendi adına veya bir üçüncü şahıs adına tehlikeli malları gönderen işletmeyi, ayrıca, taşıma işlemi bir taşıma sözleşmesine bağlı olarak yürütülüyorsa, sözleşmede “gönderen” olarak belirtilen kişiyi,

    m) İltisak hattı: Gerek istasyon dâhilindeki hatlardan, gerekse ana hattan ayrılmak suretiyle gerçek ve tüzel şahıs arazilerine yapılmış tesislere bağlantı sağlayan demiryolu hattını,

    n) İstasyon: Trafikle ilgili hizmetler ile yolcu ve/veya yük taşımasını yapmaya yarayan demiryolu tesislerinin bulunduğu yerleri,

    o) İşaret ve etiket: Tehlikeli madde taşımacılığında kullanılan ambalajlardaki yüklerin; sınıfını, tehlike derecesini, muhteviyatı gibi özelliklerini ifade eden harf, rakam ve şekilleri,

    ö) İşletme: Kamu kurum ve kuruluşları da dâhil olmak üzere, kâr amacı bulunup bulunmadığına bakılmaksızın bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerde bulunan gerçek ve tüzel kişileri,

    p) Konteyner: Bir taşıma donanımı parçası olarak yükleme biçimi korunarak veya bozulmadan birden çok taşıma türüyle yükün taşınmasına imkân verebilen, taşıma yolunda aktarma ve istiflemeye, kolaylıkla doldurulup-boşaltılmaya, birçok kez kullanılmaya uygun ve dayanıklı malzemeden imal edilmiş yük taşıma kabını,

    r) Mühimmat: Tahripler de dâhil, savunma ve saldırıyla bağlantılı olarak kullanmak için patlayıcılar, sevk barutu, fişek, başlatıcı, terkip veya nükleer, biyolojik ve kimyasal malzemelerle yüklü bir cihazı,

    s) Patlayıcı madde: RID Bölüm 2.2.1’de ifade edilen maddeleri,

    ş) RID: Tehlikeli Eşyanın Demiryolu ile Uluslararası Taşınmasına İlişkin Yönetmeliği,

    t) RIV: Yük Vagonlarının Uluslararası Demiryolu Taşımacılığında Kullanım ve Değişimine İlişkin Yönetmeliği,

    u) Sarnıç-vagon: Sıvı, gazlı, toz ya da granüllü maddelerin nakliyesi için kullanılan, bir ya da birden çok sarnıçtan oluşan bir üst yapı ile hareketli aksam, süspansiyon, tampon, çekme, fren ve benzeri gibi ekipmanların monte edildiği bir şasisi bulunan vagonu,

    ü) Şebeke: Altyapı işletmecisinin sahip olduğu ve/veya onun tarafından yönetilen, tüm demiryolu altyapısını,

    v) Taşıma evrakı: CIM Taşıma Sözleşmesine göre taşıma senedi veya Yük Vagonlarının Tek Tip Kullanım Sözleşmesi (CUU) uyarınca vagon senedi veya RID Bölüm 5.4.1’deki bilgileri içerecek şekilde gönderen tarafından düzenlenen belgeyi,

    y) Taşımacı: Tehlikeli madde yükünü taşımayı kabul eden ve bu yükün belli bir çıkış istasyonundan başka bir varış istasyonuna taşınmasını sağlayarak alıcıya teslim eden demiryolu tren işletmecisini,

    z) TCDD: Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünü,

    aa) Tehlikeli madde (Tehlikeli yük): RID Bölüm 3.2’deki tehlikeli maddelerin listelendiği Tablo A’da yer alan madde ve nesneleri,

    bb) Tehlikeli Madde Güvenlik Danışmanı: İfa edeceği görev ve nitelikleri RID Bölüm 1.8.3’de belirtilen ve alması gereken eğitime istinaden Bakanlıkça yetkilendirilmiş gerçek kişiyi,

    cc) TEN: Trans Avrupa Ağı ya da şebekesini,

    çç) Teslim alan: Taşıma evrakının alıcı hanesinde kayıtlı ve varış istasyonunda eşyayı teslim alan, tahliye eden/ettiren işletmeyi,

    dd) Tren: Bir veya birkaç çeken araç ile bir veya birkaç çekilen araçtan oluşturulan diziyi,

    ee) Tren görevlisi: Tehlikeli maddelerin direkt olarak nakliyesine iştirak edecek olan işletme personelini,

    ff) Turuncu plaka: RID Bölüm 5.3.2.2’de özellikleri belirtilen turuncu renkli reflektörlü plakaları,

    gg) Tüplü gaz vagonu (Batarya-vagon): Birbirine manifoltlarla bağlı ve bu araca kalıcı olarak sabitlenmiş 450 litreden fazla kapasiteli tanklardan oluşan bir aracı,

    ğğ) Ulusal demiryolu altyapı ağı: Türkiye sınırları içerisinde bulunan il ve ilçe merkezleri ve diğer yerleşim yerleri ile limanlar, hava meydanları, organize sanayi bölgeleri, lojistik ve yük merkezlerini birbirine bağlayan, kamuya veya şirketlere ait bütünleşik demiryolu altyapısı ağını,

    hh) UN numarası: RID Bölüm 3.2’de Tablo A’da yer alan tehlikeli maddeleri tanımlayan dört basamaklı Birleşmiş Milletler Numarasını,

    ıı) Vagon: Demiryolu üzerinde kendi güçleri ile hareket etme yeteneği olmayan her türlü yük taşımasında kullanılan demiryolu aracını,

    ii) Yazılı talimat: RID Bölüm 5.4.3’de belirtildiği şekilde, taşımacı tarafından tren görevlisine/makiniste verilmek üzere hazırlanan ve taşıma esnasında oluşabilecek bir kaza durumunda alınacak tedbirler ile taşınan maddelerle ilgili özelliklerin yazılı olduğu belgeyi,

    jj) Yetki belgesi/Taşıma lisansı: Bakanlık tarafından bir işletmeciye verilen ve demiryolu ulaştırma hizmetleri sunabilmek, altyapı ve tren işletebilmek için önkoşulların sağlandığını gösteren belgeyi,

    kk) Yetkilendirilmiş kuruluş: TSE ISO/IEC 17020 standardına uygun dokümantasyona sahip olduğu Bakanlıkça tespit edilen ve yetkilendirilmesine müteakip bir yıl içerisinde yetki kapsamında TSE ISO/IEC 17020 standardına göre Türk Akreditasyon Kurumu tarafından akredite edilen kuruluşu,

    ll) Yük taşıma birimi: Tehlikeli yüklerin taşınması için tasarlanmış ve üretilmiş; sarnıç vagonları, sökülebilir tanka sahip vagonları, portatif tank veya tank konteynerleri, tüplü gaz tankerleri/vagonları, çok elemanlı gaz konteynerlerini,

    mm) Yükleme/boşaltma ve depolama alanı: Demiryolu Altyapı veya Demiryolu Tren İşletmecilerine ait olan ve genel amaçlı olarak kullanılan yükleme/boşaltma tesisinden ayrı olmak üzere, demiryoluna iltisak hattı ile bağlanan, etrafı çevrilmiş, tehlikeli maddelerin yüklendiği/boşaltıldığı, depolandığı alanları,

    nn) Yükleyen: Ambalajlı tehlikeli maddeleri, orta boy dökme yük konteynerleri veya portatif tankları bir vagonun veya konteynerin içine veya üzerine yükleyen veya bir konteyneri, dökme yük konteyneri, ÇEGK, tank-konteyneri veya portatif tankı bir vagon üzerine yükleyen işletmeleri,

    ifade eder.

    (2) Bu Yönetmelikte yer alan ancak, bu maddede yer almayan diğer terimler için RID’da belirtilen tanımlar esas alınır.

    İKİNCİ BÖLÜM

    Taşıma Faaliyetlerine İlişkin Kurallar

    Taşıma faaliyetlerinde genel kurallar

    MADDE 5 – (1) Tehlikeli maddeler demiryolunda, bu Yönetmelik ve RID hükümlerine uygun olarak ekonomik, kontrollü, seri, güvenli, insan sağlığına zarar vermeden ve çevreye olumsuz etkisi en az olacak şekilde taşınır.

    (2) Tehlikeli maddeler ancak, RID Kısım 3, Bölüm 3.2 (Tablo A) ve Bölüm 3.3 uyarınca taşıma için uygun bulunmuşsa demiryolunda taşınabilirler.

    (3) Tehlikeli maddelerin taşınmasında yer alan taraflar, hasar, ölüm ve yaralanmaları önleyebilmek ve gerekirse bunların etkisini en aza indirebilmek için öngörülebilen risklerin yapısını ve boyutunu göz önünde bulundurarak bu Yönetmeliğe ve RID hükümlerine uygun tedbirleri almak zorundadır.

    (4) Tehlikeli maddelerin demiryolu ile taşınmasında RID Kısım 6 da tanımlanan ve Bakanlıkça veya RID’a taraf bir ülkenin yetkili otoritesince yetkilendirilmiş kuruluşlar tarafından UN numarası verilerek sertifikalandırılmış olan ambalajların kullanılması zorunludur.

    (5) Demiryolu ile tehlikeli madde taşımacılığında, RID’da tanımlanan etiket, işaret ve turuncu plakaların kullanılması zorunludur.

    (6) RID Bölüm 2.2.1.2 de belirtilen ve taşınması kabul edilmeyen maddelerin demiryolu ile taşınması, demiryoluna ait tesislerde stoklanması yasaktır.

    Demiryolu ile tehlikeli maddelerin taşınmasında özel kurallar

    MADDE 6 – (1) RID Bölüm 3.2 Tablo A’da yer alan tehlikeli maddelerin demiryolu ile taşınmasında, RID’ınyanı sıra bu Yönetmelikte yer alan özel kurallara uyulması zorunludur.

    (2) Tehlikeli maddeleri taşıyan trenlerin manevralarında aşağıda belirtilen manevra kurallarına uyulması zorunludur.

    a) Tehlikeli madde yüklü vagonların manevralarında herhangi bir tehlike ve zarar meydana gelmemesi için ilgili mevzuatın öngördüğü önlemler önceden alınacaktır.

    b) Tehlikeli madde yüklü vagonların manevraları en fazla 15 km/h hızla yapılacaktır.

    c) Manevralar lokomotife bağlı olarak yapılacak ve kesinlikle atma ve kaydırma manevrası yapılmayacaktır.

    ç) Yükleme ve boşaltma tesisleri içerisinde vagonlara ve diğer taşıma araçlarına yükleme/boşaltma yapılırken kesinlikle manevra yapılmayacaktır.

    d) Tehlikeli madde yüklü vagonların manevraları gündüz saatleri içerisinde yapılacaktır.

    e) Tehlikeli madde yüklü vagonu bulunan trenler, yeterli emniyet ve aydınlatma teşkilatı olmayan istasyonlarda bekletilmeyecektir.

    f) Manevrayı yapan ve manevra sahasında bulunan demiryolu işletme görevlilerinin üzerinde parlayıcı, yanıcı, yakıcı, yanmayı ve patlamayı kolaylaştırıcı madde bulunmayacaktır.

    g) Manevra sırasında lokomotif ile dolu vagon arasına TEN/RIV ve RID’a uygun en az bir adet emniyet vagonu bağlanacaktır.

    (3) Tehlikeli madde taşıyacak tren teşkilinin aşağıdaki şekilde yapılması zorunludur.

    a) Tehlikeli madde yüklü vagonlar, yük trenleri ile gönderilmelidir.

    b) Tren teşkilinde, dolu vagonların hepsinin tehlikeli madde yüklü vagon olması şartı aranmayacaktır.

    c) Trende tehlikeli madde yüklü vagonlar gruplar halinde bulundurulur. Bu vagonlarla lokomotif arasına tehlikeli madde yüklü olmayan en az bir vagon bağlanacaktır. Dizinin tamamının tehlikeli madde yüklü vagonlardan oluşması halinde ise lokomotifin arkasına ek bir emniyet vagonu bağlanacaktır.

    (4) Tehlikeli madde taşıyan vagonların bulunduğu trenlerin sevkinde, aşağıda belirtilen hususlara uyulması zorunludur.

    a) Treni gönderen istasyon, taşıma güzergâhı üzerinde bulunan tüm istasyonlara, trende görevli personele ve hat boyunda çalışan diğer personele durumu bildirecektir. Tren personeli ile güzergâh üzerinde bulunan istasyonlar, gerekli tedbirleri alacaktır.

    b) Teşkilinde tehlikeli madde yüklü vagon bulunan trenler, zorunlu haller dışında aydınlatma ve güvenlik teşkilatı olmayan istasyonlarda bekletilemez. Zorunlu hallerde bekletilmeleri durumunda ise gerekli emniyet tedbirleri alınacak ve mümkün olan en kısa sürede hareket etmeleri sağlanacaktır.

    c) Tehlikeli madde yüklü vagon bulunan trenler, köprü, viyadük, tünel gibi özel yapılar ile benzeri kapalı yer ya da yolcu peronlarında hiçbir durumda bekletilemeyecektir.

    ç) Feribot geçişlerinde; tehlikeli madde yüklü vagonlar, Bakanlık tarafından aksine bir düzenleme yapılmadıkça, kendi sınıflarına göre gruplandırılarak feribotla ulusal ve uluslararası mevzuat doğrultusunda yetkili merciler tarafından belirlenen saatlerde geçirilecektir.

    (5) Bakanlık, gerektiğinde bu maddede belirtilenlerin yanı sıra yükleme, boşaltma ile manevra, tren teşkili ve tren sevkine ilişkin ilave düzenleme yapabilir.

    Faaliyet belgesi alma zorunluluğu

    MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik ve RID kapsamına giren tehlikeli maddelerin demiryolu ile taşınması alanında faaliyet gösteren; dolduran, paketleyen, yükleyen, taşımacı, gönderen, alıcı, boşaltan ve tank-konteyner/portatiftankişletmecisi, sarnıç vagon sahibi/işletmecisi, demiryolu altyapı işletmecisi, bu faaliyet alanlarından biri veya birden fazlası için faaliyette bulunanların Bakanlığa başvurarak tehlikeli madde faaliyet belgesi almaları zorunludur. Faaliyet belgesinin düzenlenmesine ilişkin hususlar Bakanlıkça belirlenir.

    İzin alma zorunluluğu, vagon, ambalaj ve taşıma kaplarının uygunluğu

    MADDE 8 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında taşımacılık faaliyetinde bulunacak işletmeler, bu Yönetmeliğin Ek-1 tablosunda yer alan ve sınıfları belirtilen tehlikeli maddeleri taşıyabilmek için söz konusu tabloda yer alan yetkili mercilerden izin almak zorundadırlar. İzinler, izin alma tarihinden itibaren en fazla bir yıl geçerli olacak şekilde düzenlenir.

    (2) RID Kısım 3 Bölüm 3.2 Tablo A’da yer alan bir kısım tehlikeli maddelerin taşınmasında kullanılan ve ara muayene, periyodik muayene yapılması zorunlu olan yük taşıma birimlerinin (sarnıç vagonların, sökülebilir tanka sahip vagonların, portatif tank veya tank konteynerlerin, tüplü gaz tankerlerinin/vagonlarının, çok elemanlı gazkonteynerlerinin) RID Kısım 6’da belirtilen hükümlere uygun olması zorunludur.

    (3) Bu maddenin ikinci fıkrasında geçen yük taşıma birimlerinin demiryoluyla tehlikeli madde taşımasına uygunluğu ile dönemsel teknik muayenelerinin, Bakanlık veya Bakanlığın yetkilendirdiği kurum/kuruluşlarca verilmiş Uygunluk/Onay Sertifikası ile belgelendirilmesi zorunludur.

    Tehlikeli madde taşıyan trenlerde bulundurulması gerekli olan belgeler

    MADDE 9 – (1) Tehlikeli madde taşıyan trenlerde aşağıdaki belgelerin bulundurulması zorunludur:

    a) Taşıma evrakı.

    b) RID Bölüm 5.4.3’te belirtildiği şekilde, taşımacı tarafından makiniste/tren görevlisine verilmek üzere hazırlanan yazılı talimat.

    c) Taşımacılık zincirinde demiryolunun yanı sıra başka bir modunda kullanılacağı durumlarda RID Bölüm 5.4.5 de belirtilen Çok Modlu Tehlikeli Mal Formu.

    ç) RID’da tanımlanan Sınıf 1 ve Sınıf 7 tehlikeli maddelerin taşınmasında, bu Yönetmelik kapsamında belirlenen ilgili/yetkili mercilerden alınmış özel taşıma izin belgesinin fotokopisi.

    d) Tehlikeli madde taşımacılığı yapan trenlere/vagonlara ait Tehlikeli Maddeler ve Tehlikeli Atık Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

    Taşımacılık Faaliyetinde Yer Alan Tarafların Sorumluluk ve Yükümlülükleri

    Genel sorumluluklar

    MADDE 10 – (1) Genel güvenlik tedbirleri olarak;

    a) Tehlikeli maddelerin taşınmasında yer alan taraflar, öngörülebilir tehlikelerin doğası ve etkisine bağlı olarak zarar ve yaralanmalardan kaçınmak veya gerekirse etkilerini azaltmak için bu Yönetmelikte ve ilgili diğer mevzuatta belirtilen önlemleri almakla yükümlüdürler. Taraflar, kendi alanlarıyla ilgili bütün olaylarda, RID’da yer alan şartlara uymak zorundadırlar.

    b) Bu Yönetmelik kapsamında yapılan tehlikeli madde faaliyetleri esnasında kamu güvenliğini tehlikeye sokacak acil durum oluşması halinde; taraflar acil durum servislerine haber vermek ve olaya müdahale için gerekli olan bilgileri sağlamak zorundadırlar.

    c) İlgili taraflar RID’da münferit şekilde belirlenen yükümlülüklere uymak zorundadırlar.

    ç) Tehlikeli maddelerin yüklenmesi ve boşaltılması sırasında, bir kaza, sızıntı, patlama, yangın ve benzeri olması halinde; ilgili taraflar cana, mala, sağlığa ve çevreye verilen her türlü zarardan müteselsilen sorumludur.

    Gönderenin yükümlülükleri

    MADDE 11 – (1) Gönderen, taşınmak üzere sevk edilen tehlikeli yükü RID hükümlerine uygun bir biçimde taşımacıya teslim eder. Ayrıca;

    a) Tehlikeli maddelerin taşınmasının, Bakanlıktan uygun yetki belgesi/taşıma lisansı almış ve özel izin gereken durumlarda bu izni almış olanlarca yapılmasını sağlamakla,

    b) Tehlikeli maddelerin RID hükümlerine uygun sınıflandırılmış şekilde yüklenmesi ve taşınması konusunda gerekli önlemleri almakla,

    c) Taşımacıya taşıma için gerekli sevk belgeleri ile gerekli bilgi ve verileri vermekle,

    ç) RID Kısım 4’te tanımlanmış ve RID Kısım 6’ya göre imal edilmiş, onaylanmış ve sertifikalandırılmış ambalaj ve kapları kullanmakla,

    d) Sevkiyata yönelik şartlara ve gönderme kısıtlamalarına uygun hareket etmekle,

    e) Temizlenmemiş ve gazdan arındırılmamış boş tankların (sarnıç vagonlar, sökülebilir tanklar, tüplü gaz tankerleri, ÇEGK'ler, portatif tanklar ve tank-konteynerler) veya vagonların, büyük ve küçük dökme yük konteynerlerinuygun şekilde işaretlenmiş, etiketlenmiş ve kapalı olduklarından, sızdırmazlığından emin olmakla,

    f) Diğer tarafların (paketleyen, yükleyen, dolduran ve benzeri) yükümlülüklerini üstlenerek yürütmesi halinde sevkiyatın RID şartlarına uygunluğunu sağlamak için gerekli tedbirleri almakla,

    yükümlüdür.

    Taşımacının yükümlülükleri

    MADDE 12 – (1) Taşımacı;

    a) Taşınacak tehlikeli maddelerin taşınması açısından bu Yönetmelik ve RID hükümlerine uygun olduğunu kontrol etmekle,

    b) Tehlikeli maddelerin taşınması ile ilgili RID’da ve bu Yönetmelikte öngörülen tüm bilgi ve belgelerin trende eksiksiz ve doğru olarak bulundurulmasını sağlamakla,

    c) Vagonlarda ve yüklerde görsel olarak belirgin bozukluk, sızıntı veya çatlak, eksik teçhizat olup olmadığını kontrol etmekle,

    ç) Sarnıç-vagonların, tüplü gaz tankerlerinin, sökülebilir tanka sahip vagonların, portatif tankların, tank-konteynerlerin ve ÇEGK'lerin test, muayene ve kontrol sürelerinin geçip geçmediğini kontrol etmekle,

    d) Vagonlar için RID’da tanımlanmış olan tehlike ikaz levhaları ve işaretlerin vagonlara takılmasını sağlamakla,

    e) RID Bölüm 5.4.3’te tarif edilen yazılı talimatı makiniste/tren görevlisine vermekle,

    f) Taşımada görev alan personelin yazılı talimatları okumasını, anlamasını ve gerektiği şekilde uygulayabilmesini sağlamakla,

    g) Taşımada görev alan personel için yazılı talimatta belirtilmiş olan kişisel korunma teçhizatının makinist kabininde bulunmasını sağlamakla,

    ğ) Bu Yönetmelikte belirtilen şartlardan herhangi birinin ihlal edilmiş olduğunu tespit ederse, taşımayı söz konusu ihlal giderilinceye kadar başlatmamakla,

    h) Taşıma sırasında, taşımanın güvenliğini tehlikeye sokacak bir ihlal oluşursa, trafik güvenliği, gönderilen maddenin güvenliği ve kamu güvenliği bakımından, taşımayı söz konusu ihlal ortadan kaldırılıncaya kadar beklemeye uygun en yakın alanda durdurmakla, taşımayı ancak gerekli şartlar yerine getirildiği takdirde devam ettirmekle,

    ı) Demiryolu altyapı işletmecisinin, bu Yönetmelikte ve RID’da belirtilen yükümlüklerini yerine getirebilmesi için, gerekli bilgileri vermekle,

    i) Taşımada görev alan personelin, RID hükümlerine uygun eğitim almasını sağlamakla,

    j) Yaptığı taşımalarda meydana gelen kazalarla ilgili olarak, RID hükümlerine göre hazırlanmış bir raporu kaza tarihinden itibaren en geç otuz gün içerisinde Bakanlığa vermekle,

    k) Taşıma sırasında görev alan personele yangın söndürme cihazlarının kullanımı konusunda eğitim vermek ve yangın söndürücülerinin görev mahallinde bulunmasını sağlamakla,

    l) Sadece taşıması yapılacak olan maddeye uygun olan sarnıç vagon ve vagonları kullanmakla,

    yükümlüdür.

    Alıcının yükümlülükleri

    MADDE 13 – (1) Alıcı;

    a) Yükün teslim alınmasına engel bir durum olmadıkça yükün kabulünü ertelememekle ve boşaltma işlemi tamamlandıktan sonra kendisiyle ilgili RID’da öngörülen şartları yerine getirmekle,

    b) Vagon veya konteynerlerin, RID’ın boşaltmaya ilişkin şartlarının yerine getirilmesi halinde boşaltılmasını, bu hükümlerin yerine getirilmemesi durumunda ise iade edilmesini sağlamakla,

    c) Diğer tarafların (boşaltan, temizleyici, dezenfekte hizmeti ve benzeri) yükümlülüklerinin üstlenilerek yürütülmesi halinde ilgili RID hükümlerine uymak için uygun tedbirleri almakla,

    ç) Boşaltmak üzere emrine verilen vagon ve diğer yük taşıma birimlerini süresi içinde emniyetle boşaltma yapılmasını sağlayacak ekipmana sahip olmakla veya temin etmekle,

    yükümlüdür.

    Yükleyenin yükümlülükleri

    MADDE 14 – (1) Yükleyen;

    a) Tehlikeli maddeleri, ancak RID hükümlerine uygun şartlar sağlanmış olması halinde, taşımacıya teslim etmekle,

    b) Paketlenmiş tehlikeli maddeleri ya da temizlenmemiş boş paketleri taşımacıya verirken paketlerin zarar görüp görmediğini kontrol etmekle,

    c) Hasarlı veya sızdırma riski taşıyan ya da boş temizlenmemiş tehlikeli madde paketlerini hasar giderilene kadar yüklememekle,

    ç) Tehlikeli maddeleri vagona, büyük ya da orta boy dökme yük konteynere yüklerken, yükleme ve elleçlemeyeilişkin özel koşullara uygun hareket etmekle,

    d) Tehlikeli maddeleri doğrudan taşıma için teslim alırken vagon veya büyük konteynerlerin işaret ve etiketlenmesi ile vagon veya büyük konteynerlere turuncu plaka takılmasına ilişkin RID’da belirtilen koşullara uygun hareket etmekle,

    e) Paketleri yüklerken, vagon veya konteynere daha önce yüklenmiş olan yükleri de göz önüne alarak, birlikte yükleme yasaklarına ve ayrıca; besin ve gıda maddelerinin ya da hayvan yemlerinin ayrı tutulması kurallarına uymakla,

    f) Tehlikeli maddeleri yükleyecek personelin bu konuda eğitim almış olmasını sağlamak ve gerektiğinde bu eğitim belgelerini Bakanlığa ibraz etmekle,

    g) Yükleme yapıldığı sırada yakın çevrede ateş yakılmasına, açık ışıklandırma yapılmasına ve sigara içilmesine izin vermemekle, kıvılcım çıkma özelliğine sahip cisimler bulundurmamakla ve bu özelliğe sahip giysiler ile çalışmamakla,

    ğ) Yüklenen tehlikeli yüklerin, vagon içindeki yükleme emniyetinin ilgili ulusal ve uluslararası mevzuat hükümlerine uygun olmasını sağlamakla,

    h) Tehlikeli maddelerin vagonlara, konteynerlere ve diğer yük taşıma birimlerine yükletilmesi işlemlerinin mutlak suretle bu iş için ayrılmış, emniyet şartları sağlanmış alanlarda yapmakla,

    ı) Tehlikeli maddeler vagonlara yüklenirken, el frenlerinin sıkılı olduğunu kontrol etmekle ve gerektiğinde vagonların takozlanmasını sağlamakla,

    i) Tehlikeli madde taşımasına tahsis edilen açık vagonların üzerlerinin, yükleme yapıldıktan sonra muşamba/branda ile örtülmesini sağlamakla,

    yükümlüdür.

    Paketleyenin yükümlülükleri

    MADDE 15 – (1) Paketleyen;

    a) RID’da belirtilen ambalajlama veya karışık ambalajlama koşullarına yönelik şartlara uymakla,

    b) Taşımaya hazırlanan paketlerin, ambalajların işaretlenmesi ve etiketlenmesine yönelik RID’da belirtilen şartlara, uygun hareket etmekle,

    yükümlüdür.

    ...........................................................................................................
    MADDE 39 –
    (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı yürütür.

    Ek-1


    İzin Alınması Gereken Tehlikeli Madde sınıfı

    İzin Alınması Gereken İlgili/Yetkili Merci

    RID da yer alan Sınıf 1’deki maddeler

    İçişleri Bakanlığı

    RID da yer alan Sınıf 7’deki maddeler



    http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/07/20150716-7.htm
    Enerji ve Tabii Kay. Bakanlığı (TAEK)
  15. Erkan Dündar İSGforum Üyesi

    • Site Yöneticisi
    İl Temsilciliği:
    Trabzon
    Sertifika Numarası:
    47086
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
    24 Temmuz 2015 CUMA

    Resmî Gazete

    Sayı : 29424

    TEBLİĞ

    Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:

    TS 1445 SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) - TAŞIMA

    KURALLARI STANDARDI İLE İLGİLİ TEBLİĞ


    (TEBLİĞ NO: MSG - MS - 2015/5)

    Amaç

    MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, TS 1445 (Şubat 2015) Standardının uygulamaya konulmasına ilişkin hususları belirlemektir.

    Dayanak

    MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ; 3/6/2011 tarihli ve 635 sayılı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 10/6/1930 tarihli ve 1705 sayılı Ticarette Tağşişin Men’i ve İhracatın Murakabesi ve Korunması Hakkında Kanun ile 18/11/1960 tarihli ve 132 sayılı Türk Standardları Enstitüsü Kuruluş Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

    Kapsam

    MADDE 3 – (1) TS 1445 (Şubat 2015) Standardı; yürürlükteki standardlara uygun dolu veya boş LPG tüplerinin tüplü taşıma araçları ile taşınmasında uygulanacak kurallar ile dökme taşıma araçları üzerine sabit olarak yerleştirilen LPG tanklarının montaj ve dökme taşıma araçları ile taşınması ile ilgili kuralları kapsar.

    Bu standardın yürürlüğe girdiği tarihten önce ilgili standardlara ve/veya eşdeğerleri ulusal/uluslararası kabul görmüş teknik düzenlemelere uygun olarak imal edilmiş ve dökme taşıma araçları, treyler ve yarı treyler üzerine uygun olarak yerleştirilmiş dökme taşıma tanklarının ve aksesuarlarının periyodik muayene zamanı geldiğinde ilgili standardve/veya eşdeğeri ulusal/uluslararası kabul görmüş teknik düzenlemelere göre muayene ve bakımları yapılır ve uygun bulunması halinde kullanımlarına devam edilir.

    Bu standard; içerisinde LPG bulunmayan, yeni imal edilmiş veya gazdan tamamen arındırılmış, periyodik muayenesi, deneyi, bakımı veya tamiri söz konusu olan LPG tüplerinin taşınmasında uygulanacak kurallar ile demiryolu ve denizyolu ile yapılan LPG taşımalarını kapsamaz.

    Not - Bu standard metninde “Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG)” terimi yerine bundan sonra “LPG” terimi kullanılmıştır.

    Uygulamaya konma

    MADDE 4 – (1) TS 1445 “Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) - Taşıma Kuralları” standardı iptal edilmiştir. Yerine, TSE’nin Basınçlı Kaplar Teknik Komitesince revizyonu hazırlanarak TSE Teknik Kurulu’nun 18/2/2015 tarihli toplantısında kabul edilen, TS 1445 (Şubat 2015) “Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) - Taşıma Kuralları” standardı zorunlu olarak uygulamaya konulmuştur.

    Uyma zorunluluğu

    MADDE 5 – (1) TS 1445 (Şubat 2015) standardı kapsamında hizmet verenler için bu Tebliğ hükümlerine uymaları zorunludur.

    Temin

    MADDE 6 – (1) TS 1445 (Şubat 2015) Standardı, TSE merkez teşkilatından veya il temsilciliklerinden temin edilir. İletişim bilgilerine TSE’nin internet sitesinden ulaşılabilir.

    Yürürlükten kaldırma

    MADDE 7 – (1) 22/5/1996 tarihli ve 22643 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) – Taşıma Kuralları Tebliği (TS 1445) (Tebliğ No: MS- 96/38-39) yürürlükten kaldırılmıştır.

    Yürürlük

    MADDE 8 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinden üç ay sonra yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 9 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.

    http://www.resmigazete.gov.tr/main....smigazete.gov.tr/eskiler/2015/07/20150724.htm
  16. Ersin Bozkurt Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Sertifika Numarası:
    43934
    Uzmanlık Sınıfı:
    A Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Makina mühendisi
    29 Temmuz 2015 ÇARŞAMBA

    Resmî Gazete

    Sayı : 29429

    YÖNETMELİK

    Sağlık Bakanlığından:

    İLKYARDIM YÖNETMELİĞİ


    BİRİNCİ BÖLÜM

    Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar

    Amaç

    MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; fertlerin ve toplumun temel sağlık bilgisinin artırılması, ilkyardım bilgi ve becerisinin topluma öğretilmesi, tüm kamu ve özel kurum/kuruluşlarında personel sayılarına göre ilkyardımcı bulundurulması ile kazalara bağlı ölüm ve sakatlık riskinin azaltılması; bu doğrultuda ilkyardım eğitici eğitmeni, ilkyardım eğitmeni ve ilkyardımcı yetiştirilmesi ile bu eğitimleri düzenleyecek merkezlerin açılış, işleyiş ve denetimi ile ilgili usul ve esasları düzenlemektir.

    Kapsam

    MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; ilkyardım ile ilgili eğitimleri düzenleyerek yetki belgesi verecek ve bu eğitimi alacak olan bütün kamu kurum ve kuruluşlarını, gerçek kişileri, özel hukuk tüzel kişilerini kapsar.

    Dayanak

    MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun 9 uncu maddesinin (c) bendi ile 6/4/2011 tarihli ve 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) ve (ğ) bentlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

    Tanımlar ve kısaltmalar

    MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

    a) Bakan: Sağlık Bakanını,

    b) Bakanlık: Sağlık Bakanlığını,

    c) Denetim ekibi: En az biri ilkyardım eğitmeni yetki belgeli eğitmen olmak üzere, sağlık personelinden oluşan iki kişilik ekibi,

    ç) Genel Müdürlük: Acil Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünü,

    d) İlkyardım: Herhangi bir kaza ya da yaşamı tehlikeye düşüren durumda, sağlık görevlilerinin yardımı sağlanıncaya kadar, hayatın kurtarılması ya da durumun daha kötüye gitmesini önleyebilmek amacıyla olay yerinde, tıbbi araç gereç aranmaksızın mevcut araç ve gereçlerle yapılan ilaçsız uygulamaları,

    e) İlkyardımcı: İlkyardım tanımında belirtilen amaç doğrultusunda, hasta veya yaralıya tıbbi araç gereç aranmaksızın mevcut araç ve gereçlerle ilaçsız uygulamaları yapan ilkyardım eğitimi alarak ilkyardımcı belgesi almış kişiyi,

    f) İlkyardım eğitici eğitmeni: Sağlık alanında en az ön lisans düzeyinde öğrenim görmüş ilkyardım eğitmenlerinden, Genel Müdürlükçe düzenlenen eğitici eğitmeni eğitim programına katılarak yetki belgesi almış kişiyi,

    g) İlkyardım eğitimi: İlkyardım eğitimcileri tarafından Bakanlıkça onaylanmış müfredatlar ile verilen eğitimi,

    ğ) İlkyardım eğitmeni: Eğitici eğitimi veren merkezlerden eğitim alarak ilkyardım eğitmeni olarak yetki belgesi düzenlenmiş, 11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanuna göre, sağlık meslek mensupları ile sağlık hizmetlerinde çalışan diğer meslek mensupları sınıfına giren kişiyi,

    h) Merkez: İlkyardım eğitimi ve/veya ilkyardım eğitici eğitimi vermek amacıyla faaliyet gösteren ilkyardım eğitim merkezi ve ilkyardım eğitici eğitim merkezini,

    ı) Merkez yetkilileri: Merkezin yasal sahiplerini,

    i) Mesul müdür: Sağlık alanında en az ön lisans düzeyinde öğrenim görmüş ve en az 1 yıllık ilkyardım eğitmeni yetki belgesine sahip kişiyi,

    j) Müdürlük: İl Sağlık Müdürlüklerini,

    k) Sınav gözetmeni: Bakanlık ve bağlı kuruluşlarının taşra teşkilatlarında görev yapan yetki belgeli ilkyardım eğitmeni ve ilkyardım eğitici eğitmenini,

    l) Sınav gözetmen ekibi: En az iki kişilik sınav gözetmeninden oluşan ekibi,

    m) OED: Otomatik Eksternal Defibrilatörü,

    ifade eder.

    İKİNCİ BÖLÜM

    Merkezlerinin Özellikleri ile Merkez Açma ve Kapama İşlemleri

    Merkez açma yetkisi bulunanlar

    MADDE 5 – (1) Kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişilerinden bu Yönetmelikte belirtilen şartları taşıyanlar ilkyardımcı ve ilkyardım eğitmeni yetiştirmek amacıyla merkez açabilir.

    (2) Merkezler, bağımsız olarak veya başka bir özel/kamu eğitim kurumunda program ilavesi olarak açılabilir.

    (3) Genel Müdürlük ve müdürlükler, ilkyardım eğitimi ve ilkyardım eğitici eğitimi düzenleyebilir.

    (4) Müdürlükler, ilkyardım eğitici eğitimini Genel Müdürlüğün onayı ile düzenleyebilir.

    (5) İlkyardım eğitici eğitmeni eğitimi Genel Müdürlükçe düzenlenir.

    Eğitim salonu özellikleri

    MADDE 6 – (1) İlkyardım eğitimi, azami 20 kişinin eğitim görebileceği, katılımcıların tamamının birbirlerini görebilmeleri için masa ve sandalyelerin ‘U’ şeklinde düzenlendiği, orta kısımda uygulamaların yapılabilmesine imkân veren en az 20 metrekarelik eğitim salonu bulunan, idare odası, eğitmen odası, lavabo, tuvalet ve katılımcıların dinlenme alanının bulunduğu, kişi başına asgari 3,5 metre kare kullanım alanı olan mekanlarda verilir.

    (2) Merkezler eğitimlerini, yukarıdaki eğitim salonu özelliklerini taşıması şartı ve Müdürlüğün onayı ile aynı il sınırları içinde diğer uygun yerlerde de verebilirler.

    (3) Genel Müdürlük, müdürlükler, eğitim ve araştırma hastaneleri, üniversitelerin sağlık ile ilgili fakülte ve yüksekokulları, Kızılay Genel Müdürlüğü ve halk eğitim müdürlükleri birinci fıkrada belirtilen eğitim salonu özelliklerini taşıması halinde, asli hizmetlerini verdikleri alanlarda da eğitim düzenleyebilir.

    (4) Bu Yönetmelikte belirtilen eğitim malzemeleri eğitim salonunda hazır bulundurulur.

    İlkyardım eğitim merkezi açma başvuru işlemleri

    MADDE 7 – (1) İlkyardım eğitim merkezi açmak isteyen kişi aşağıdaki belgelerle müdürlüğe başvurur:

    a) İlkyardım eğitim merkezinin unvanı, sahibi veya sahiplerini, faaliyet göstereceği adresi, telefonu belirten ve açılış ile ilgili işlemlerin başlatılmasını talep eden başvuru dilekçesi.

    b) İlkyardım eğitim merkezi bir ticaret şirketi tarafından açılacak ise; şirketin kuruluş statüsü ve son yönetimini gösterir Ticaret Sicil Gazetesi örneği.

    c) Vakıf veya dernekler tarafından açılacak ise, tüzük veya ana sözleşmenin vakıf ya da dernek yöneticisi tarafından onaylanmış bir örneği.

    ç) Mesul müdürün ve çalışacak eğitmenlerin kimlik örneği.

    d) Görev yapacak eğitmenlerin ve mesul müdürün ilkyardım eğitmeni yetki belgelerinin birer örneği.

    e) Görev yapacak eğitmenlerin, çalışmak istediğini beyan eden dilekçesi.

    f) İlkyardım eğitim merkezinin bütün odalarının metre karesini gösterir krokisi.

    g) Merkez sahibi veya mesul müdür tarafından imzalanmış araç, gereç ve malzeme listesi (Ek- 5).

    ğ) İlkyardım uygulamaları eğitim kitabı ve sunum CD’si.

    h) İlgili mevzuata göre, yangına karşı gereken tedbirlerin alındığına dair yetkili mercilerden alınan belge.

    (2) Kamu kurum ve kuruluşlarında açılacak ilkyardım eğitim merkezleri, birinci fıkranın (a), (ç), (d), (e), (f), (g) ve (ğ) bentlerinde belirtilen belgeler ile müdürlüğe başvuru yapar.

    İlkyardım eğitici eğitim merkezi açma başvuru işlemleri

    MADDE 8 – (1) İlkyardım eğitici eğitim merkezi açmak isteyen kişi aşağıdaki belgelerle müdürlüğe başvurur:

    a) İlkyardım eğitim merkezi açılış işlemleri ile ilgili 7 nci maddenin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (ç), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde istenilen belgeler.

    b) Görev yapacak eğitici eğitmenlerinin, ilkyardım eğitici eğitmeni yetki belgelerinin birer örneği.

    c) İlkyardım uygulamaları kitabı, ilkyardım eğitim becerileri kitabı ve sunum CD’leri.

    (2) İlkyardım eğitim merkezi bünyesinde ilkyardım eğitici eğitim merkezi açılacak ise; açılış işlemleri ile ilgili (b) ve (c) bentlerine ilaveten ilkyardım eğitim merkezinde çalışmakta olan mesul müdürün mesul müdürlük belgesi, eğitici eğitmenlerinin kimlik örneği ile çalışmak istediğini beyan eden dilekçesi ve ilkyardım eğitim merkezi adına hazırlanmış yetki belgesinin bir örneği ile müdürlüğe başvuru yapar.

    Merkez kapama başvuru işlemleri

    MADDE 9 – (1) Bu Yönetmelik kapsamındaki merkezlerin kapanma işlemleri aşağıda belirlenen hususlar doğrultusunda gerçekleştirilir:

    a) Merkez sahibi veya mesul müdür tarafından, kapanma işlemini talep ettiğini bildirir dilekçe ile birlikte müdürlük tarafından düzenlenmiş tüm belgeler müdürlüğe teslim edilir.

    b) Müdürlük, ilkyardım eğitim merkezinin tüm belgelerini iptal ederek kapatma işlemini gerçekleştirir ve Genel Müdürlüğe yazılı olarak bildirir.

    c) İlkyardım eğitici eğitimi yetki belgesinin iptali için; belgenin aslı müdürlük aracılığı ile Genel Müdürlüğe gönderilir. Yetki belgesi iptali Genel Müdürlükçe yapılır.

    ç) Merkez sahibi veya mesul müdür tarafından sınav kâğıtları, denetim formları ve tüm eğitim dokümanları müdürlüğe teslim edilir.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

    Başvurunun Değerlendirilmesi ve Müdürlüğün Görev ve Sorumlulukları

    Başvurunun değerlendirilmesi

    MADDE 10 – (1) Başvuru dosyaları 30 iş günü içerisinde müdürlük tarafından incelenir.

    (2) Başvuru dosyaları uygun görülen merkezlerin, fiziki alan ve ilkyardım araç-gereçleri müdürlük denetim ekibince yerinde görülerek incelenir. İnceleme neticesinde ön inceleme raporu hazırlanır (Ek-8c). Eksiklikleri var ise yazılı olarak bildirir, bu eksikliklerin giderilmesi için denetleme formunda belirtilen süreler verilir.

    a) İlkyardım eğitim merkezleri için; ilkyardım eğitim merkezi yetki belgesi (Ek-1a), mesul müdürlük belgesi (Ek-2) ve ilkyardım eğitmeni çalışma belgesi (Ek-4a) Müdürlükçe düzenlenir.

    b) İlkyardım eğitici eğitim merkezleri için; Müdürlükçe değerlendirilerek uygun görülen başvurular, ön inceleme raporu (Ek-8c) ile birlikte Genel Müdürlüğe gönderilir. Uygun bulunan başvurulara Genel Müdürlükçe ilkyardım eğitici eğitim merkezi yetki belgesi (Ek- 1b) düzenlenerek müdürlüğe gönderilir. Müdürlük tarafından; mesul müdürlük belgesi (Ek-2) ve ilkyardım eğitici eğitmeni çalışma belgesi (Ek- 4b) düzenlenir.

    (3) Merkezler için düzenlenen belgeler merkez sahibine veya mesul müdüre imza karşılığında verilir.

    Müdürlüğün görev ve sorumlulukları

    MADDE 11 – (1) Müdürlüğün görevleri;

    a) Merkezlerin açılış, işleyiş, denetim ve kapanış işlemlerini yapmak,

    b) Başvuruda bulunan merkezlere denetim ekibi görevlendirmek,

    c) Başvurusu uygun bulunan ilkyardım eğitim merkezleri için yetki belgesi düzenlemek,

    ç) Planlanan ilkyardım eğitici eğitimlerinde, katılımcı listelerinin bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendindeki niteliklere uygun olduğunu onaylamak,

    d) Sınavlarda, her 21 (yirmibir) kişiye 1 (bir) sınav gözetmen ekibi olacak şekilde görevlendirme yapmak,

    e) Müdürlükte gözetmen olarak görev yapacakların listesini hazırlamak, listeden sıra ile denetmen görevlendirmek, listedeki tüm gözetmenler bitmeden liste başına dönmemek,

    f) Özel bir merkezde eğitmenlik yapanları denetmen ya da gözetmen olarak görevlendirmemek,

    g) Bakanlıkça düzenlenen eğitimlere katılarak yetki belgesi almış kamu personeli eğitimcilerinden, başarılı olduğu sınav tarihinden itibaren belge geçerlilik süresince görev yapmayı kabul ettiklerine ilişkin taahhütname almak,

    ğ) İlkyardımcı yetki belgesi ve ilkyardımcı kimlik belgesini onaylamak,

    h) Merkez tarafından gönderilen ilkyardım eğitimi ve ilkyardım eğitici eğitimine ait kayıtları kontrol ederek belge numarası vermek ve bir örneğini merkeze göndermek (Ek- 6a ve Ek-6b),

    ı) Müdürlükçe düzenlenen ilkyardım eğitimi ve ilkyardım eğitici eğitimine ait kayıtları tutmak (Ek- 6a ve Ek-6b),

    i) Merkezler tarafından hazırlanarak gönderilen tüm kayıtları tutmak (Ek- 6a), (Ek-6b), (Ek-6c), (Ek-6d), (Ek-6e),

    j) İlkyardım eğitmeni yetki belgesini onaylamak, güncelleme ile ilgili işlemleri yapmak,

    k) Eğitim konuları ve ilkyardım eğitiminde kullanılacak malzeme, araç ve gereçler listesinde Genel Müdürlükçe yapılan güncellemeleri duyurmak,

    l) Merkezlere ait eğitim kitabı ve sunum CD sini inceleyerek uygun olanları onaylamak,

    m) Kapatma işlemleri tamamlanan merkezlere, kapanma işlemlerinin tamamlandığını resmi yazı ile en geç on beş gün içinde bildirmek.

    (2) Bu görevleri müdürlük adına, Acil Sağlık Hizmetleri ya da Acil ve Afetlerde Sağlık Hizmetleri Şube Müdürlüğü yürütür.

    Sınav gözetmen ekibinin sorumlulukları

    MADDE 12 – (1) Sınav gözetmen ekibinin sorumlulukları:

    a) Sınava alınacak katılımcıların nüfus cüzdanı veya fotoğraflı resmi kimliklerini kontrol ederek sınava almak.

    b) Sınav başlamadan önce sınav süresi ve kurallarını katılımcılara açıklamak.

    c) Kurallara uyulmaması halinde sınavın sonlandırılacağı konusunda ön bilgi vermek.

    ç) Sınav kurallarına aykırı davranışta bulunan katılımcıların, sınavını sonlandırmak ve sınavı sonlandırılan katılımcı hakkında tutanak tutarak, müdürlüğe teslim etmek.

    d) Teorik sınavının usulüne uygun yapılmasını sağlamak.

    e) Merkez eğitmenlerince yapılan uygulamalı sınavlarda gözetmen olarak bulunmak ve uygulama sınavını merkez eğitmeni ile birlikte sonuçlandırmak.

    f) Yapılan sınav türüne uygun tutanak formunu (Ek-7a veya Ek-7b) tutmak, bir nüshasını merkeze, bir nüshasını müdürlüğe teslim etmek.

    DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

    Merkezlerin Çalışma Esasları ve Personel Standartları

    Eğitmen sayısı

    MADDE 13 – (1) Merkezler, ilkyardım eğitimi ve ilkyardım eğitici eğitimi programlarında, her 7 (yedi) katılımcıya bir eğitmen olacak şekilde çalışır.

    Katılımcı sayısı

    MADDE 14 – (1) İlkyardım eğitimi, ilkyardım eğitici eğitimi ve ilkyardım eğitici eğitmeni eğitim programlarında katılımcı sayısı en fazla 21 kişidir.

    Mesul müdürün görev ve sorumlulukları

    MADDE 15 – (1) Mesul müdür sadece bir merkezde müdürlük görevini üstlenebilir. İdari işlerden bizzat, eğitim ile ilgili işlerden ise eğitmenlerle birlikte sorumludur.

    (2) Mesul müdür, müdürlük yaptığı merkezde eğitmenlik de yapabilir.

    (3) Mesul müdürün görevleri:

    a) Merkezin açılış ve işleyişi ile ilgili işlemleri yürütmek.

    b) Eğitimlerin standartlara uygun yapılmasını sağlamak, iç denetimleri yürütmek.

    c) Eğitimleri planlayarak çalışmaları düzenlemek.

    ç) Eğitimler sırasında merkezde tam zamanlı bulunmak.

    d) Düzenlenecek eğitimleri ve katılımcı listelerini yazılı olarak en geç bir gün öncesinden müdürlüğe bildirmek.

    e) Denetim ve sınavlar sırasında yetkililere eşlik etmek, gereken bilgi ve belgeleri sunmak.

    f) Şirket ortaklarında meydana gelen değişiklikleri on beş gün içinde müdürlüğe bildirmek.

    g) İlkyardım eğitmeni, eğitici eğitmeni ve merkezin adres değişikliklerini on beş gün içinde müdürlüğe bildirmek.

    ğ) Merkezde çalışması sonlanan eğitimcilerin çalışma izin belgelerini bir hafta içerisinde müdürlüğe iade etmek.

    h) Düzenlenen eğitimlerin kayıtlarını tutmak ve müdürlüğe göndermek (Ek- 6a), (Ek-6b), (Ek-6c), (Ek-6d), (Ek-6e).

    ı) Kayıtların bir örneğini on yıl süre ile saklamak.

    i) Sınav kağıtlarını ilkyardımcı belgesi geçerlilik süresi boyunca saklamak, Genel Müdürlüğün ve müdürlüğün denetimine açık tutmak.

    j) Merkezin kapanması durumunda, on beş gün içerisinde katılımcılara ait sınav kağıtları ve tüm evrakları müdürlüğe, yönetim değişikliği durumlarında da yeni yönetime teslim etmek.

    k) Merkez adına düzenlenmiş açılış belgelerinin asıllarının idari odada asılı bulundurulmasını sağlamak.

    l) İlkyardımcı yetki belgelerini eğitmen ile birlikte imzalamak ve müdürlüğün onayına sunmak.

    m) Eğitici eğitimi yetki belgesi uzatma işlemlerini yapmak.

    n) İlkyardım ve ilkyardım eğitici eğitimi sınavlarında başarısız olan kişilere kursa katıldığına dair yazı düzenlemek görevlerini yerine getirir.

    Merkez yetkililerinin görev ve sorumlulukları

    MADDE 16 – (1) Mesul müdürün raporlu veya izinli olması durumunda yerine vekalet edecek eğitmenin kimlik bilgileri ve vekalet süresi iki gün içerisinde müdürlüğe bildirilir.

    (2) Mesul müdürün görevinin sona ermesi durumunda yeni mesul müdür görevlendirilmesinin yazılı bildirimi yedi gün içerisinde Müdürlüğe yapılır.

    Eğitici eğitmeninin görev ve sorumlulukları

    MADDE 17 – (1) Eğitici eğitmeni;

    a) Kendi adına düzenlenmiş çalışma belgesi ile çalışır,

    b) Eğitimlerin standartlara uygun verilmesini ve sürdürülmesini sağlar,

    c) Kendi çalışma alanı ile ilgili aksaklıkları, mesul müdüre yazılı olarak bildirir,

    ç) İlkyardım eğitmeni yetki belgesini mesul müdür ile birlikte imzalar ve müdürlüğün onayına sunar.

    (2) Bakanlığın eğitim ve araştırma hastaneleri ile sağlık alanında eğitim veren fakülte ve yüksekokullarında açılacak olan ilkyardım eğitici eğitim merkezlerinde eğitmenlik yapacak uzmanlığını almış öğretim üye ve öğretim/eğitim görevlilerinden eğitici eğitmeni yetki belgesi istenmez.

    İlkyardım eğitmeninin görev ve sorumlulukları

    MADDE 18 – (1) İlkyardım eğitmeni;

    a) Kendi adına düzenlenmiş çalışma belgesi ile çalışır,

    b) Eğitimlerin standartlara uygun verilmesini ve sürdürülmesini sağlar,

    c) Kendi çalışma alanı ile ilgili aksaklıkları mesul müdüre yazılı olarak bildirir,

    ç) İlkyardımcı yetki belgesini mesul müdür ile birlikte imzalar ve Müdürlüğün onayına sunar.

    (2) Bakanlığın eğitim ve araştırma hastaneleri ile sağlık alanında eğitim veren fakülte ve yüksekokullarda açılacak olan ilkyardım eğitim merkezlerinde, eğitmenlik yapacak uzmanlığını almış öğretim üye ve öğretim/eğitim görevlilerinden ilkyardım eğitmeni yetki belgesi istenmez.

    İlkyardımcı bulundurulması

    MADDE 19 – (1) İş sağlığı ve güvenliği kapsamında;

    a) Az tehlikeli işyerlerinde, her 20 çalışan için 1 ilkyardımcı,

    b) Tehlikeli işyerlerinde, her 15 çalışana kadar 1 ilkyardımcı,

    c) Çok tehlikeli işyerlerinde, her 10 çalışana kadar 1 ilkyardımcı,

    bulundurması zorunludur.

    (2) Özel güvenlik ve sürücü kursları gibi ilkyardım eğitiminin zorunlu olarak verildiği kurslarda ilkyardım eğitimlerinin, bu Yönetmeliğe göre yetki belgesi almış eğitimciler tarafından verilmesi zorunludur.

    (3) Milli Eğitim Bakanlığı eğitim programı dahilinde, ilkyardım eğitimi verecek öğretmenlerin 16 saatlik ilkyardım eğitimini almaları zorunludur.

    BEŞİNCİ BÖLÜM

    Eğitim Standartları ve Süreleri, Eğitim Konuları, Yeterlilik,

    Belge/Yetki Belgesi, Ücretler

    Eğitim süreleri ve standartları

    MADDE 20 – (1) Yapılacak tüm eğitimlerde Genel Müdürlükçe hazırlanmış eğitim kitapları ve sunum CD’leri kullanılır.

    (2) Eğitim süreleri;

    a) İlkyardım eğitimi 16 saat,

    b) Temel yaşam desteği eğitimi 2 saat,

    c) OED eğitimi 2 saat,

    ç) Afetlerde ilkyardım eğitimi 4 saat,

    d) İlkyardım eğitici eğitimi 40 saat,

    e) İlkyardım eğitici eğitmeni eğitimi 40 saat,

    olarak düzenlenir.

    (3) Eğitici eğitmeni standardı;

    a) İlkyardım eğitici eğitmeni eğitimine katılabilmek için, Bakanlık ve müdürlük personeli için ilkyardım eğitmeni olarak en az on, diğer eğitmenler için en az yirmi yetki belgeli ilkyardımcı eğitimi verdiğinin belgelendirilmesi ile en az iki yıllık ilkyardım eğitmeni yetki belgesine sahip olması şartı aranır.

    Eğitim konuları

    MADDE 21 – (1) Eğitim konuları, ulusal ve uluslararası standartlar doğrultusunda Genel Müdürlük tarafından belirlenir.

    (2) Merkezler eğitimlerinde standartları Bakanlıkça belirlenen ve müdürlük tarafından onaylanan eğitim kitabı ve sunum CD’sini kullanır.

    (3) Eğitimlerin içeriği:

    a) İlkyardım eğitimi için; genel ilkyardım bilgileri, temel yaşam desteği ve havayolu tıkanıklığında ilkyardım, bilinç bozukluklarında ilkyardım, kanamalar, şok ve göğüs ağrısında ilkyardım, yaralanmalarda ilkyardım, boğulmalarda ilkyardım, kırık, çıkık, burkulmalarda ilkyardım, acil taşıma teknikleri, böcek sokmaları ve hayvan ısırıklarında ilkyardım, zehirlenmelerde ilkyardım, yanık, donma ve sıcak çarpmalarında ilkyardım, göz, kulak, buruna yabancı cisim kaçmasında ilkyardım konularıdır.

    b) Temel yaşam desteği eğitimi için; erişkinde temel yaşam desteği, çocuklarda temel yaşam desteği, bebeklerde temel yaşam desteği konularıdır.

    c) OED eğitimi için; OED tanıtımı, otomatik eksternal defibrilatörün kullanıldığı durumlar ve otomatik eksternal defibrilatör uygulaması konularıdır.

    ç) Afetlerde ilkyardım eğitimi için; genel ilkyardım bilgileri, temel yaşam desteği, kanamalarda ilkyardım, kırık-çıkık-burkulmalarda ilkyardım ve acil taşıma teknikleri konularıdır.

    d) İlkyardım eğitici eğitimi için; ilkyardım konularına ilaveten; yetişkin eğitimi, iletişim becerisi, olumlu eğitim ortamı oluşturma, beceri eğitimi, sunum becerisi, küçük grup çalışması, gösterim becerisi, eğitimde yetiştiricilik, görsel-işitsel araçları hazırlama ve kullanım, yeterliliğe dayalı değerlendirme araçları konularıdır.

    e) İlkyardım eğitimci eğitmeni için; eğitim programı oluşturma süreci, eğitimde ihtiyaç belirleme, eğitim içeriği analizi, eğitim kurs modelinin oluşturulması konularıdır.

    (4) Güncelleme eğitimleri, bilgi ve becerilerin güncel tutulması amacı ile almış olduğu yetki belgesinin geçerlilik süresi dolduğunda, alınan eğitimin yarısı olacak şekilde düzenlenir. Güncelleme eğitiminde, güncellenecek eğitimin beceri rehberlerinin tamamı kullanılarak kursiyerlere uygulatılır.

    (5) Bu Yönetmeliğin yayım tarihinden önce standart ilkyardımcı sertifikası olup güncelleme zamanı gelenlerin 8 saatlik güncelleme eğitimine katılmaları halinde, belgeleri güncellenir.

    (6) Genel Müdürlük, gerekli görülen hallerde bu Yönetmelikte belirtilen eğitimler, eğitim konuları ve eğitimde kullanılacak malzeme, araç ve gereçler listesinde güncelleme yapabilir. Söz konusu değişiklikler Genel Müdürlükçe duyurulur.

    Yeterlilik

    MADDE 22 – (1) İlkyardımcı olacak kişilerin en az ilkokul mezunu olması zorunludur.

    (2) Katılımcıların, eğitim süresinin tamamına devam etmesi zorunludur.

    (3) Eğitim sonunda katılımcıların başarılı sayılmaları için, teorik ve uygulamalı sınavların her birinden, 100 tam puan üzerinden 85 puan almış olmaları şartı aranır. Teorik sınavda başarılı olamayan katılımcılar uygulamalı sınava alınmaz.

    (4) Sınav kurallarına uymadığı için sınav gözetmen ekiplerince hakkında tutanak tutulan katılımcılar, ilk sınav hakkından başarısız olmuş sayılır.

    (5) Sınavlarda başarılı olamayan katılımcılar bir ay içerisinde tekrar sınava tabi tutulurlar. İki defa sınava girmesine rağmen başarısız olan katılımcılara yetki belgesi verilmez. Kişinin talebi olur ise merkez tarafından kursa katıldığına dair yazı verilir. İki sınavda başarısız olan katılımcı yeniden eğitime katılır.

    (6) Teorik sınav soruları, müdürlük tarafından oluşturulan soru havuzundan sınav gözetim ekibince belirlenir.

    (7) Uygulama sınavları; temel yaşam desteği (yetişkin, çocuk, bebek), hava yolu tıkanıklığı ve araç içinden yaralı çıkarma konuları mutlaka olmak kaydı ile beceri gerektiren diğer konularda yapılır. Konu başlıkları sınav gözetim ekibince belirlenir.

    (8) OED eğitimine sadece güncel ilkyardımcı belgesi ve eğitmen yetki belgesi olanlar katılabilir. Eğitimde yalnızca uygulamalı sınav yapılır. Eğitim sonunda katılımcıların başarılı sayılmaları için, 100 (yüz) tam puan almış olmaları şartı aranır.

    (9) Teorik ve uygulamalı sınavlar aynı gün içerisinde; hafta sonu veya mesai saatleri dışında olmak üzere müdürlükçe belirlenen tarihlerde yapılır.

    (10) Sınavlar, eğitim bitiş tarihinden sonra en fazla otuz gün içinde yapılır.

    İlkyardımcı belgesi/yetki belgesi

    MADDE 23 – (1) İlkyardımcı belgesi/yetki belgeleri:

    a) İlkyardımcı belgesinin geçerlilik süresi üç yıldır. Geçerlilik süresinin bitimini takiben en geç 3 (üç) ay içerisinde güncelleme eğitimi alınması zorunludur. Belirtilen süreler içinde güncelleme eğitimine katılanların belgeleri yenilenir, katılmayanların belgeleri geçersiz sayılır.

    b) İlkyardım eğitmeni yetki belgelerinin geçerlilik süresi beş yıldır. Geçerlilik süresi biten yetki belgesi sahiplerinin, belge geçerlilik süresi içinde en az 15 eğitim (belgeli/yetki belgeli) verdiklerini belgelemeleri durumunda, güncelleme veya eğitim tekrarına gerek kalmadan belgeleri yenilenir. Eğitim vermeyen yetki belgesi sahiplerinin belge geçerlilik süresinin bitimini takiben en geç üç ay içerisinde güncelleme eğitimi alması zorunludur. Güncelleme eğitimi almayanların yetki belgeleri geçersiz sayılır.

    c) İlkyardım eğitimci eğitmeni yetki belgelerinin geçerlilik süresi beş yıldır. Geçerlilik süresi biten yetki belgesi sahiplerinin, belge geçerlilik süresi içinde en az 5 eğitim (belgeli/yetki belgeli) verdiklerini belgelemeleri durumunda, güncelleme veya eğitim tekrarına gerek kalmadan belgeleri yenilenir. Eğitim vermeyen yetki belgesi sahiplerinin belge geçerlilik süresinin bitimini takiben en geç üç ay içerisinde güncelleme eğitimi alması zorunludur. Güncelleme eğitimi almayanların yetki belgeleri geçersiz sayılır.

    ç) Güncelleme eğitimine katılan kişilere ait yetki belgeleri belge geçerlilik süresi kadar uzatılır.

    d) İlkyardım eğitimci eğitmeni yetki belgesi sahipleri, ilkyardım eğitmeni yetki belgesi sahibi sayılırlar.

    e) (Ek-3a) ve (Ek-3c)’de yer alan ilkyardımcı belgesi/yetki belgesi ile (Ek-3b)’de yer alan ilkyardımcı kimlik belgesi, merkez veya müdürlük, (Ek-3e), (Ek-3f) ve (Ek-3g)’de yer alan belgeler ise merkez tarafından hazırlanır.

    f) Merkezler kendi hazırladıkları ilkyardımcı belgesi ile eğitmen yetki belgesinde, Bakanlık logosu ile birlikte kendi logosunu da kullanabilir.

    Merkezlerin çalışma saatleri ve eğitim planları

    MADDE 24 – (1) Merkezler, 09.00-21.00 saatleri arasında çalışırlar. Çalışma saatlerini belirleyip müdürlüğe bildirirler.

    (2) Beyan ettikleri çalışma saatleri süresince Genel Müdürlük ve müdürlük denetimine açık olmak zorundadır.

    (3) Düzenleyecekleri ilkyardım eğitimlerini en az bir iş günü öncesinde müdürlüğe bildirmek zorundadır.

    (4) Düzenleyecekleri ilkyardım eğitici eğitimlerini en az üç iş günü öncesinde müdürlüğe bildirmek ve onay almak zorundadır.

    (5) Eğitim iptallerini, iptal gerekçesi ile birlikte, iptal kararı verildiği gün müdürlüğe yazılı olarak bildirmek zorundadır.

    Ücretler

    MADDE 25 – (1) Ücret tespit komisyonunca (Ek-9)’da yer alan konulara ait ücretler belirlenir. Komisyon, her merkezin mesul müdürü veya bir temsilcisi, il ticaret odasından bir temsilci ile acil ve/veya afetlerde sağlık hizmetleri şube müdüründen oluşur. Komisyona, il sağlık müdürü veya görevlendireceği il sağlık müdür yardımcısı başkanlık eder. Merkezlere, komisyon toplantısına katılımları hakkında yazılı bildirim yapılır. Komisyonca; fiyat endeksleri, yerel koşullar, emsal ücretler ve benzeri göz önünde bulundurularak değerlendirilir ve ücretler tespit edilir. Komisyonca tespit edilen ücretler, tüm katılımcılar tarafından imza altına alınır ve ilin sağlık müdürü tarafından onaylanarak yürürlüğe girer. Onaylanan ücretlerin bir örneği (Ek-9) Genel Müdürlüğe gönderilir.

    (2) Her yılın ocak ayı başından şubat ayı sonuna kadar ücret tespit komisyonu toplanır. Ücret tespitleri yıllık olarak yapılır.

    (3) Süresi içerisinde ücret tespit komisyonu oluşturulamaz ise bir önceki yılın ücreti geçerlidir.

    (4) İlkyardım eğitimlerinde teorik ve uygulamalı sınavlar için katılımcılardan alınacak sınav ücreti ile sınavlarda görev alan sınav gözetmenlerine ödenecek ücretler Bakanlıkça belirlenir.

    (5) Temel Yaşam Desteği ve Afetlerde İlkyardım Eğitimi ücretsizdir.

    ALTINCI BÖLÜM

    Kayıt, Arşiv, Denetim ve Kapatma İşlemleri

    Kayıt ve arşiv

    MADDE 26 – (1) İlkyardım eğitimci eğitmeni kayıtları Genel Müdürlükçe tutulur.

    Denetim

    MADDE 27 – (1) Merkezler, Genel Müdürlük veya müdürlük denetim ekipleri tarafından denetlenir.

    a) Olağan denetim; müdürlük tarafından yılda en az 2 kez yapılır.

    b) Olağandışı denetim; Genel Müdürlük veya müdürlüğün talebi, şikayet veya soruşturma üzerine lüzumu halinde yapılır.

    c) Denetimlerde, denetleme formları (Ek-8a), (Ek- 8b) kullanılır. Denetimler bu formlarda yer alan hususlara göre yapılır.

    ç) Denetimlere merkezi temsilen, mesul müdür veya yerine vekalet eden kişi katılır ve sonuç raporlarını imzalar.

    YEDİNCİ BÖLÜM

    Yasaklar, Reklam, Tanıtım ve Bilgilendirme

    Yasaklar

    MADDE 28 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında faaliyet gösteren merkezler, bu Yönetmelik hükümlerine ve aşağıda belirlenen hususlara uymak zorundadır.

    (2) Merkezler;

    a) Müdürlükçe onaylanmış eğitim müfredatı haricinde kaynak kullanamaz.

    b) Yetki belgesi almadıkça eğitim için katılımcı kaydı yapamaz ve eğitime başlayamaz.

    c) Çalışma belgesi olmayan eğitmen çalıştıramaz.

    ç) Resmi kurum ve kuruluşlarca kullanılan isimleri ticari isim olarak kullanamaz.

    d) Dış tabelalarında ve basılı evraklarında yetki belgesinde belirtilen isim ve unvan dışında başka isim ve unvan kullanamaz.

    e) Müdürlükçe onaylanan ücretlerin üzerinde ücret talep edemez.

    f) Bünyesinde olmayan faaliyetler konusunda reklam veremez.

    g) Eğitim salonlarında, eğitimler sırasında eğitim malzemeleri dışında malzeme bulunduramaz.

    (3) Mesul müdür, başka bir merkezde eğitmenlik yapamaz.

    Müeyyideler

    MADDE 29 – (1) Merkez sahibi ve mesul müdürüne ulaşılamayan, yetki belgesinde belirtilen adreste bulunmayan veya kapatılmasına dair başvuruda bulunulmadan kapandığı tespit edilen merkezler; on beş gün içerisinde müdürlükçe iki kez denetlenir ve merkezin adreste faaliyet göstermediği tutanak altına alınır. Merkez adına kapatma başvurusu aranmaksızın sürekli kapatma işlemi gerçekleştirilir ve Genel Müdürlüğe bildirilir.

    (2) Yönetmelikte belirlenen usul ve esaslara uymayanlar ile yasaklara aykırı hareket edenlere denetim formunda (Ek-8a) yer alan hükümler uygulanır.

    (3) Bakanlıkça düzenlenen eğitimlere katılarak yetki belgesi almış kamu personeli eğitimcilerinden; müdürlükçe, belge geçerlilik süresince görev yapmayı kabul ettiklerine ilişkin taahhütname alınır. Taahhüt süresinden önce kamudan istifa eden personelden eğitim ücreti alınır.

    Reklam, tanıtım ve bilgilendirme

    MADDE 30 – (1) Merkezler tarafından, ilkyardım ve kazalardan korunma ve önlemeye yönelik bilgiler içeren broşür, afiş ve tanıtım videosu hazırlanabilir, Müdürlüğün onayından sonra kullanılabilir.

    (2) Merkezler, üniversiteler, dernekler, sivil toplum örgütleri ile kamu kurum ve kuruluşları, mevzuat şartlarını yerine getirmek ve müdürlükten izin almak koşulu ile ücretsiz temel yaşam desteği eğitimi, ilkyardımla ilgili halka yönelik özendirici faaliyetler, tanıtımlar ve sosyal sorumluluk projeleri yürütebilirler.

    (3) Merkezler; insanları yanıltıcı, paniğe sevk edici ve yanlış yönlendirici reklam, tanıtım ve bilgilendirmede bulunamazlar.

    Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

    MADDE 31 – (1) 22/5/2002 tarihli ve 24762 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İlkyardım Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

    Mevcut sertifikalar

    GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce alınan sertifikaların geçerlilik süresi belgede yazılı süre kadardır.

    (2) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinden önce alınan sertifikaların güncellemesi yapıldığında geçerlilik süresi, bu Yönetmelikçe tanımlanmış süreler kadardır.

    Yürürlük

    MADDE 32 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 33 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.



    Ekleri için tıklayınız.
    http://www.resmigazete.gov.tr/main....smigazete.gov.tr/eskiler/2015/07/20150729.htm
    --- Tekrar yazılan mesaj birleştirildi, 29 Temmuz 2015 ---
    MADDE 19;
    İlkyardımcı bulundurulması

    MADDE 19 – (1) İş sağlığı ve güvenliği kapsamında;

    a) Az tehlikeli işyerlerinde, her 20 çalışan için 1 ilkyardımcı,

    b) Tehlikeli işyerlerinde, her 15 çalışana kadar 1 ilkyardımcı,

    c) Çok tehlikeli işyerlerinde, her 10 çalışana kadar 1 ilkyardımcı,

    bulundurması zorunludur.
  17. Erdem Baskın Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    OSGB
    4 Ağustos 2015 SALI

    Resmî Gazete

    Sayı : 29435

    BAKANLAR KURULU KARARI


    Karar Sayısı : 2015/7966

    Grizu gazı ve/veya yanıcı gazlar veya tozlar nedeniyle muhtemel patlayıcı ortama sahip yeraltı kömür ocakları ile bu tip madenlerin yerüstü tesislerinde bulunan teçhizat ve koruyucu sistemler hakkındaki ekli Kararın yürürlüğe konulması; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 24/4/2015 tarihli ve 4325 sayılı yazısı üzerine, 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanunun 5 inci maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 13/7/2015 tarihinde kararlaştırılmıştır.


    Recep Tayyip ERDOĞAN

    CUMHURBAŞKANI

    Ahmet DAVUTOĞLU

    Başbakan

    B. ARINÇ M. ŞİMŞEK Y. AKDOĞAN N. KURTULMUŞ

    Başbakan Yardımcısı Başbakan Yardımcısı V. Başbakan Yardımcısı Başbakan Yardımcısı

    K. İPEK A. İSLAM V. BOZKIR F. IŞIK

    Adalet Bakanı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği Bakanı Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı

    F. ÇELİK İ. GÜLLÜCE M. ÇAVUŞOĞLU N. ZEYBEKCİ

    Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Çevre ve Şehircilik Bakanı Dışişleri Bakanı Ekonomi Bakanı

    T. YILDIZ A. Ç. KILIÇ M. M. EKER N. CANİKLİ

    Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Gençlik ve Spor Bakanı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı Gümrük ve Ticaret Bakanı

    S. ÖZTÜRK C. YILMAZ Ö. ÇELİK M. ŞİMŞEK

    İçişleri Bakanı Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı

    N. AVCI M. V. GÖNÜL V. EROĞLU

    Millî Eğitim Bakanı Millî Savunma Bakanı Orman ve Su İşleri Bakanı

    T. YILDIZ F. BİLGİN

    Sağlık Bakanı V. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanı


    Eki için tıklayınız

    http://www.resmigazete.gov.tr/main....smigazete.gov.tr/eskiler/2015/08/20150804.htm
    --- Tekrar yazılan mesaj birleştirildi, 4 Ağustos 2015 ---
    4 Ağustos 2015 SALI

    Resmî Gazete

    Sayı : 29435

    TEBLİĞ

    Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

    BÜYÜK KAZA ÖNLEME POLİTİKA BELGESİ TEBLİĞİ

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

    Amaç

    MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; 30/12/2013 tarihli ve 28867 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmelikte belirtilen alt seviyeli kuruluş işletmecilerinin, aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesi gereği hazırlamaları veya hazırlatmaları gereken büyük kaza önleme politika belgesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

    Kapsam

    MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmeliğin 5 inci maddesinde tanımlanan alt seviyeli kuruluşlar hakkında uygulanır.

    Dayanak

    MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmeliğin 10 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

    Tanımlar ve kısaltmalar

    MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;

    a) BKÖP: Büyük kaza önleme politikasını,

    b) BKÖP Belgesi Formatı: 24/1/2015 tarihli ve 29246 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Büyük Endüstriyel Kazalarla İlgili Hazırlanacak Güvenlik Raporu Tebliği Ek-1’inde belirtilen biçim ve genel kurallardan ilgili olanları dikkate alınarak hazırlanan ve bu Tebliğin ekinde belirtilen BKÖP belgesinde bulunması gerekli bilginin, belirtilen başlık ve numaralara göre sıralamasını içeren belge düzenini,

    c) GYS: Güvenlik yönetim sistemini,

    ç) Yönetmelik: 30/12/2013 tarihli ve 28867 mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Büyük Endüstriyel Kazaların Önlenmesi ve Etkilerinin Azaltılması Hakkında Yönetmeliği,

    ifade eder.

    İKİNCİ BÖLÜM

    Genel Yükümlülükler

    İşletmecinin büyük kaza önleme politika belgesi ile ilgili yükümlülüğü

    MADDE 5 – (1) Alt seviyeli bir kuruluşun işletmecisi bu Tebliğin ekinde yer alan bilgileri içeren ve BKÖP belgesi formatına göre büyük kaza önleme politika belgesi hazırlar veya hazırlatır.

    (2) Hazırlanan BKÖP belgesinin her sayfası işletmeci veya işletmecinin yasal vekili tarafından paraflanır, son sayfası ıslak/elektronik imza ile imzalanır ve imza sirkülerinin bir kopyası belge ekine konur. BKÖP belgesini imzalayan kişinin işletmeci tarafından yetkilendirilmiş olması durumunda bu kişiye ait yetki belgesi de BKÖP belgesine eklenir.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

    Son Hükümler

    Yürürlük

    MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 7 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı ile Çevre ve Şehircilik Bakanı müştereken yürütür.


    Ekler için tıklayınız

    http://www.resmigazete.gov.tr/main....smigazete.gov.tr/eskiler/2015/08/20150804.htm
  18. Ersin Bozkurt Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Sertifika Numarası:
    43934
    Uzmanlık Sınıfı:
    A Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    Makina mühendisi
  19. Erdem Baskın Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    OSGB
    20 Ağustos 2015 PERŞEMBE

    Resmî Gazete

    Sayı : 29451 (Mükerrer)

    TEBLİĞ

    Meslekî Yeterlilik Kurumundan:

    ULUSAL MESLEK STANDARTLARINA DAİR TEBLİĞDE

    DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR TEBLİĞ

    (TEBLİĞ NO: 2015/13)

    MADDE 1 – 26/11/2009 tarihli ve 27418 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Meslek Standartlarına Dair Tebliğin ekinde yer alan ek-1, ek-2, ek-3, ek-4, ek-5 ve ek-6 ekteki şekilde değiştirilmiştir.

    MADDE 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    MADDE 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Meslekî Yeterlilik Kurumu Başkanı yürütür.


    EKLER:

    Ek-1 Oda Temizleme Görevlisi (Room Attendant) (Seviye 2) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-2 Kat Sorumlusu (Floor Supervisor) (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-3 Genel Alan Temizleme Görevlisi (Houseman) (Seviye 2) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-4 Genel Alan Sorumlusu (Public Area Supervisor) (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-5 Kat Hizmetleri Sorumlusu (Assistant Housekeeper) (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-6 Kat Hizmetleri Sorumlusu (Housekeeper) (Seviye 5) Ulusal Meslek Standardı

    http://www.resmigazete.gov.tr/main..../www.resmigazete.gov.tr/mukerrer/mukerrer.htm
    --- Tekrar yazılan mesaj birleştirildi, 21 Ağustos 2015 ---
    20 Ağustos 2015 PERŞEMBE

    Resmî Gazete

    Sayı : 29451 (Mükerrer)

    TEBLİĞ

    Meslekî Yeterlilik Kurumundan:

    ULUSAL MESLEK STANDARTLARINA DAİR TEBLİĞ

    (TEBLİĞ NO: 2015/12)

    Amaç ve kapsam

    MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı, bu Tebliğin eklerini oluşturan sekiz meslek standardının yürürlüğe konulmasını sağlamaktır.

    Dayanak

    MADDE 2 – (1) Bu Tebliğ, 21/9/2006 tarihli ve 5544 sayılı Meslekî Yeterlilik Kurumu Kanununun 21 inci maddesi ile 5/10/2007 tarihli ve 26664 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Ulusal Meslek Standartlarının Hazırlanması Hakkında Yönetmeliğin 9 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

    Yürürlük

    MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Meslekî Yeterlilik Kurumu Başkanı yürütür.


    EKLER:

    Ek-1 Mermer-Doğaltaş Ebatlama, Kesimci ve Yüzey İşlemcisi (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-2 Sıcak Su Kazanı Operatörü (Seviye 3) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-3 Buhar Kazanı Operatörü (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-4 Kızgın Yağ Kazanı Operatörü (Seviye 4) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-5 Foto Muhabiri (Seviye 5) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-6 Foto Muhabiri (Seviye 6) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-7 Muhabir (Seviye 5) Ulusal Meslek Standardı

    Ek-8 Uzman Muhabir (Seviye 6) Ulusal Meslek Standardı

    http://www.resmigazete.gov.tr/main..../www.resmigazete.gov.tr/mukerrer/mukerrer.htm
  20. Erdem Baskın Forum Yöneticisi

    • Forum Yöneticisi
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
    Firma / Kurum:
    OSGB
    3 Kasım 2015 SALI

    Resmî Gazete

    Sayı : 29521

    YÖNETMELİK

    Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

    ŞEHİR İÇİ YOLLARDA BİSİKLET YOLLARI, BİSİKLET İSTASYONLARI

    VE BİSİKLET PARK YERLERİ TASARIMINA VE YAPIMINA

    DAİR YÖNETMELİK


    BİRİNCİ BÖLÜM

    Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

    Amaç ve kapsam

    MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, şehir içi yollarda bisikletlerin ulaşım amacıyla kullanılmasını sağlamak, bisiklet yolları, bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerlerinin planlanması,< tasarlanması, yapılması ve işletilmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

    (2) Bu Yönetmelik, şehir içi yollardaki bisiklet yolları, bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerlerinin tasarım ve yapım kurallarını, bisiklet yollarının şehir içi yollara entegrasyonunu, bisiklet istasyon ve bisiklet park yerlerinin işletilmesini kapsar.

    Dayanak

    MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

    Tanımlar

    MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

    a) Bisiklet istasyonu: Bisikletlerin işletmesinden kiralanabildiği ve gereği halinde bakım ve onarımının yapıldığı, bisiklet ulaşım aksı üzerinde yer alan istasyon noktalarını,

    b) Bisiklet park yeri: Bisikletlerin güvenli olarak bırakılabilecekleri, araç trafiğinden arındırılmış ve toplu olarak park edilmesi için tasarlanmış özel alanı,

    c) Bisiklet yolu: Ulaşım, gezinti ve spor yapmak amacıyla yaya ve motorlu araç trafiğini aksatmadan bisikletlilerin emniyetli bir şekilde kullandığı, motorlu araç trafiğine kapalı yolları,

    ç) Bisiklet: Üzerinde bulunan insanların adale gücü ile pedal veya el ile tekerleği döndürülmek suretiyle hareket eden motorsuz taşıtlar ile azami sürekli anma gücü 0.25 kilovatı geçmeyen, hızlandıkça gücü düşen ve hızı en fazla 25 km/sa’te ulaştıktan sonra veya pedal çevirmeye ara verildikten hemen sonra gücü tamamen kesilen elektrikli bisikletleri,

    d) Boyuna eğim: Yol güzergâhında yol ekseni boyunca, yola verilen eğimi,

    e) Durma çizgisi: Işıklı veya ışıksız trafik işareti ile durdurulan araçların, durup bekleyeceği yol kaplaması üzerine çizilmiş çizgiyi,

    f) Engelli: Doğuştan veya sonradan herhangi bir hastalık veya kaza sonucu bedensel, zihinsel, ruhsal, duygusal ve sosyal yeteneklerini çeşitli derecelerde kaybetmesi nedeniyle normal yaşamın gereklerine uyamama durumunda olup; bağımsız hareket edebilmesi için yapılarda ve açık alanlarda özel fiziksel ve teknik düzenlemelere gereksinim duyan kişiyi,

    g) Enine eğim: Yolun ekseninde yatayda dik iki tarafa veya tek tarafa doğru verilen eğimi,

    ğ) İki yönlü yol: Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt trafiği için kullanıldığı yolu,

    h) İlgili idare: Mücavir alan dâhilinde belediyeler, mücavir alan haricinde il özel idarelerini,

    ı) İşaretleme: Taşıt yolu ile bordür, ada, ayırıcı, oto korkuluk gibi karayolu elemanları üzerindeki belirlenmiş renklerde çizgi, şekil, sembol, yazı, yansıtıcı ve benzeri yardımıyla özel bir talimat, bilgi veya uyarının aktarılmasını sağlayan tertibatı,

    i) İşaretler: Yol kaplaması, bordür, ada, refüj, oto korkuluk gibi karayolu elemanları üzerine çizilen çizgiler, oklar, yazılar, sayılar ve şekilleri,

    j) Karayolları Teknik Şartnamesi: Karayolları Genel Müdürlüğü Tarafından 2013 yılında yayımlanan Yol Altyapısı, Sanat Yapıları, Köprü ve Tüneller, Üstyapı ve Çeşitli İşler Şartnamesini,

    k) Kavşak: Çeşitli yönlerden gelen iki veya daha fazla trafik yolunun birbiri ile birleştiği, ayrıldığı veya kesiştiği ortak alanı,

    l) Refüj: Taşıt yollarını veya yol bölümlerini birbirinden ayıran, bir taraftaki taşıtların diğer tarafa geçmesini engelleyen ve düzenleyen karayolu yapısı veya trafik tertibatı,

    m) Şehiriçi yolu: Yayaların, motorlu (raylı sistem hariç) ve motorsuz taşıtların hareket ettiği, diğer yollardan farklı olarak gerekli her türlü teknik alt yapı tesislerine sahip yolu,

    n) Taşıt yolu: Yolun taşıt trafiğine ayrılmış kısmını,

    o) Tek yönlü yol: Taşıt yolunun yalnız bir yöndeki taşıt trafiği için kullanıldığı yolu,

    ö) Trafik hiyerarşisi: Trafik akış sistemi içerisinde motorlu ve motorsuz taşıtların birbirlerine geçiş üstünlüklerini,

    p) Trafik işaret levhası: Sabit veya taşınabilir bir mesnet üzerine yerleştirilmiş ve üzerindeki sembol, renk ve yazı ile özel bir talimatın bildirilmesini sağlayan trafik tertibatını,

    r) TS 10839: Türk Standart Enstitüsü tarafından Mart 2013 tarihinde yayımlanan Şehiriçi Yollar-Kavşaklarda Bisiklet Yolu Geçişleri Tasarım Kuralları standardını,

    s) TS 11782: Türk Standart Enstitüsü tarafından Mart 2013 tarihinde yayımlanan Şehiriçi Yollar-Bisiklet Park Tesisleri Tasarım Kuralları standardını,

    ş) TS 12576: Türk Standart Enstitüsü tarafından Haziran 2012 tarihinde yayımlanan Şehir İçi Yollar-Kaldırım ve Yaya Geçitlerinde Ulaşılabilirlik İçin Yapısal Önlemler ve İşaretlemelerin Tasarım Kuralları standardını,

    t) TS 7249: Türk Standart Enstitüsü tarafından Mart 2013 tarihinde yayımlanan Şehiriçi Yollar Boyutlandırma ve Tasarım Esasları standardını,

    u) TS 9826: Türk Standart Enstitüsü tarafından Mart 2013 tarihinde yayımlanan Şehiriçi Yollar-Bisiklet Yolları standardını,

    ü) UKOME: Ulaşım Koordinasyon Merkezini,

    v) Yaya kaldırımı: Taşıt yolu kenarı ile gerçek veya tüzel kişilere ait mülkler arasında kalan ve bordür taşıyla taşıt yolundan ayrılmış platformun yalnız yayaların kullanımına ayrılmış kısmı,

    y) Yaya: Karayolunda hareketsiz duran veya yürüyen kişiyi,

    z) Yeşil bant: Kısa boylu ağaçlar ve bitkiler ile bisikletlinin görüşünü etkilemeyecek şekilde tasarlanan hem peyzaj düzenlemesi için hem de ayırıcı olarak kullanılabilen bölgeleri,

    ifade eder.

    İKİNCİ BÖLÜM

    Bisiklet Yollarının Genel Esasları

    Genel esaslar

    MADDE 4 – (1) Bisiklet yolları, kullanıcılarının ulaşım ihtiyaçlarını karşılamak ve trafik akış sistemi içerisinde kavşak ve yol ayrımlarındaki geçişlerini güvenli bir şekilde sağlamak amacıyla öncelikli olarak topoğrafyanın müsait olduğu yerlerde yapılır ve ulaşım noktalarını ve yerleşim yerlerinin merkezi bölgelerini birbiriyle irtibatlandıracak bir ağ oluşturacak şekilde tasarlanır.

    (2) Bisiklet yolu ve ağları tasarlanırken bisiklet sürüşüne en uygun güzergâh tercih edilir. Bisiklet yolu ağı, kavşaklar ile kent mobilyaları, peyzaj öğeleri ve yapı parselleri tarafından en az sayıda bölünüp yolun devamlılığı esas alınarak, bisikletlinin bir başlangıç noktasından varış noktasına kesintiye uğramadan gidebilmesini sağlayacak şekilde tasarlanır.

    (3) Bisiklet yolu ağı, trafik hiyerarşisi göz önünde bulundurularak motorlu araç yollarından, bisiklet sürücülerinin yol geçişlerinde diğer araçlar tarafından net bir şekilde görünmelerini sağlayacak biçimde tasarlanır.

    (4) Bisiklet yolları, bisikletlilere beklenmedik durumlarla karşılaştıklarında durmak için gerekli reaksiyon ve frenleme mesafesini sağlayacak duruş görüş mesafesine göre tasarlanır.

    (5) Bisiklet yollarının tasarımında öncelikli olarak trafik akışı ile aynı ve tek yön tercih edilir; ancak, yeterli genişlik ve sinyalizasyon sisteminin sağlandığı durumlarda çift yönlü şeritler de oluşturulur.

    (6) Eğim, bisikletliyi tehlikeye sokmayacak şekilde en çok %4 olarak uygulanır ve artan eğimler Ek-2 Tablo 1’de belirtilen eğim ve önerilen maksimum uzunluklar dikkate alınarak tasarlanır. Dik eğimle geçilmesi gereken durumlarda, bisiklet yolu genişliği artırılarak bisikletlilere ekstra manevra yapabilecekleri alan bırakılır.

    (7) Bisiklet yolları uzun ömürlü mavi renkli boya ile boyanır.

    (8) Bisiklet yolu ağları üzerinde kent bütünündeki ulaşım sistemleri ile uyumlu, güvenliği sağlayacak trafik işaret ve işaretlemeleri ile sinyalizasyon sistemleri oluşturulur.

    (9) Bisiklet yolu ağları üzerinde bisiklet kullanıcılarının ihtiyaçlarını karşılayacak sayıda yeterli park istasyonları ve park yerleri yapılır.

    (10) Bisiklet yolu ağlarının yapım, bakım ve onarımı ilgili idaresince yapılır veya yaptırılır.

    (11) Üniversite kampüslerinde bisiklet yolu yapılması halinde yurt ve eğitim binaları birbirine bağlanacak şekilde tasarlanır ve ihtiyacı karşılayacak yeterlikte yurt ve eğitim binalarına bisiklet park yerleri yapılır.

    (12) Yeni yerleşim yerlerinin planlanmasında, arazinin mülkiyet dokusu ve coğrafi özellikleri dikkate alındığında bisiklet yolu yapılması uygun görülen şehir içi yollarda yol genişlikleri TS 9826 standardında belirtilen minimum bisiklet yolu genişlikleri eklenerek planlanır.

    (13) Bisiklet yolu ve bisiklet yolunun güzergâhındaki karayolları ile kesişim noktasında, en az 1/500 ölçekli yol projesi yapılıp büyükşehir belediyelerinde UKOME kurul kararı, diğer belediyelerde ise il/ilçe trafik komisyonu kararına istinaden belediye meclisi kararı ile uygulanır. Ayrıca, bisiklet yolları 14/6/2014 tarihli ve 29030 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliğine uygun olarak yapılan uygulama imar planında ve varsa ulaşım ana planında gösterilir.

    (14) Her bisiklet yolunun güzergahına bir ad veya kod verilir.

    (15) Genel olarak bisiklet yolları, gidiş yönünde yolun sağ tarafında yol platformu ile yaya kaldırımı arasında planlanır.

    (16) Bisiklet yolları, tek yönlü yollarda motorlu taşıt trafiği ile aynı yönde yolun sağında ve tek yönlü olarak veya yolun sağında iki yönlü olarak; iki yönlü yollarda yolun her iki tarafında, motorlu taşıt trafiği ile aynı yönde tek yönlü olarak; bunun gerçekleştirilemediği kısımlarda ise yolun bir tarafında çift yönlü olarak gerekli ölçülere uygun şekilde tasarlanır.

    (17) Bisiklet yolları engelliler tarafından kullanılan ve hız sınırı dâhilinde olan araçlar tarafından da kullanılır.

    (18) Sit alanlarında ve korunan alanlarda 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu uyarınca planlama ve uygulama yapılır. Koruma amaçlı imar planlarında aksine hüküm bulunmuyorsa, bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

    (19) Kaldırım üzerinde bisiklet yolu teşekkül ettirilmesi halinde, kaldırım üzerinde bisiklet yolu haricinde kalan kaldırım genişliği TS 12576’daki asgari koşullar sağlanır.

    (20) Bisiklet yolu kaplamaları ve aydınlatmasında yenilenebilir enerji sistemleri kullanılabilir.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

    Bisiklet Yolları Tasarım ve Yapım Kuralları

    Yaya kaldırımına yapılacak bisiklet yolları

    MADDE 5 – (1) Bisiklet yolu, yol yüzeyi seviyesinde ya da yol yüzeyi ile kaldırım seviyesi arasında olabilir ancak, kaldırımla aynı veya üst seviyede olamaz.

    (2) Bisiklet yolunun yaya kaldırımının taşıt yolu tarafında tek şeritli olarak yapılması halinde, bisiklet yolu şerit genişliği TS 9826 standardında belirtildiği şekilde en az 130 cm genişliğinde tasarlanır ve taşıt yolu tarafında 50 cm genişliğinde emniyet mesafesi bırakılır (Ek-1 Şekil 1).

    (3) Daraltılmış bisiklet yolu uygulaması için yaya kaldırımında yapılacak bisiklet yollarının tasarımında TS 9826 ve TS 12576’da belirtildiği şekilde manevra payı yaya kaldırımı tarafında bırakılır. Bisiklet yolu şerit genişliği taşıt yolundaki emniyet mesafesi ile birlikte en az 160 cm olacak şekilde tasarlanır. Dar yaya kaldırımında tek şeritli bisiklet yolu yapımında her iki taraftaki manevra payları azaltılarak bu genişlik en az 140 cm olarak uygulanabilir (Ek-1 Şekil 2). Yaya kaldırımı genişliği, bisiklet yolu sebebiyle 150 cm’den daha az olmaz.

    (4) Garaj ve bahçe giriş çıkışları gibi kaldırımın motorlu araçlarla kısa süreli olarak ortak kullanım alanına sahip olduğu noktalar haricinde bisiklet yolları bölünmeyecek şekilde tasarlanır.

    (5) Yaya kaldırımının taşıt yolu tarafına yapılacak iki şeritli bisiklet yolunun şerit genişliği TS 9826’da belirtildiği üzere, Ek-1 Şekil 3’te gösterildiği gibi üç farklı şekilde yapılır.

    (6) Yaya kaldırımı genişliğinin müsait olması durumunda bisiklet yolu ile taşıt yolu arasına emniyet için yeşil bant konulması halinde uygulanacak ölçüler TS 9826’da belirtildiği üzere, Ek-1 Şekil 4’te gösterilmiştir. Yaya kaldırımına bisiklet yolu yapıldığında; bisiklet yolu, yaya kaldırımının taşıt yolu tarafında yapılır.

    (7) Yaya kaldırımında bulunan bisiklet yolu yüzey kaplaması TS 9826’da verilen en- kesite ve malzemelere uygun olarak yapılır (Ek-1 Şekil 5).

    Taşıt yoluna yapılacak bisiklet yolları

    MADDE 6 – (1) Bisiklet yolunun taşıt yolunda yapılması halinde, taşıt yolu ile bisiklet yolu birbirinden en az 25 cm genişliğinde devamlı çizgi ile ayrılır ve bisiklet yolu genişliği TS 10839’a uygun olarak yapılır (Ek-1 Şekil 6).

    (2) Ayırıcılı bisiklet yolu yapımı tercih edilmesi durumunda, bisiklet yolu ile motorlu taşıt şeridi arasında mümkün olduğunca fiziksel bariyer ile koruma alanları oluşturulur. Trafik güvenliği göz önüne alınarak en az 60 cm genişliğinde ve en az 10 cm yüksekliğinde bir refüjle bisiklet yoluyla taşıt yolu birbirinden ayrılır (Ek-1 Şekil 7 ve Şekil 8).

    (3) Taşıt trafiğinden şerit çizgisi dışında herhangi bir bariyer ile ayrılmadan uygulanacak bisiklet yollarında, bisiklet yolunun araç park yeri yanında bulunması durumunda araç park yeri ile bisiklet yolu arasında 60 cm mesafe bırakılır (Ek-1 Şekil 9).

    (4) Taşıt yolundaki bisiklet yollarında bisikletlilerin taşıtlarla güvenli bir şekilde hareketinin sağlanması için araç hız sınırının 50 km/sa’tan fazla olduğu yerlerde taşıt yolu şerit çizgisi ile bisiklet yolu arasında en az 1,5 m güvenlik mesafesi bırakılır.

    (5) Taşıt yoluna yapılacak bisiklet yolu kaplamaları, Karayolları Teknik Şartnamesine uygun olacak şekilde taşıt yolunun yapıldığı malzeme ile asgari aynı vasıfta yapılır.

    Park ve bahçeler içerisine yapılacak bisiklet yolları

    MADDE 7 – (1) Park ve bahçeler içerisindeki bisiklet yolu ulaşım ağı çevreye duyarlı ve araziye uyum sağlayacak şekilde düzenlenir.

    (2) Park ve bahçelerin içerisinden geçen bisiklet yolları, trafiğin yoğun olduğu hatlardan ayrı olarak planlanır ve bir alternatif oluşturacak şekilde düzenlenir.

    (3) Park ve bahçeler içerisindeki bisiklet yollarının kısa mesafeli toplu taşıma ağına ve sokaklara bağlanarak erişilebilirliği sağlanır ve kent içi trafik düzenlemeleri bu bağlamda yapılır.

    (4) Park ve bahçelerde uygulanacak bisiklet yolları 5 inci maddede belirtilen yaya kaldırımına yapılacak bisiklet yolları ile aynı şartlara sahip olarak tasarlanır.

    Trafik güvenliği ve hız

    MADDE 8 – (1) Bisiklet yolları için hız sınırı azami 25 km/sa olarak uygulanır.

    (2) Yaya kaldırımındaki bisiklet yolunda enine eğim TS 9826’da belirtildiği gibi taşıt yolu tarafına doğru %2 olacak şekilde uygulanır (Ek-2 Şekil 1).

    (3) Bisiklet yollarında uygulanacak boyuna eğimler Ek-2 Tablo 1’deki değerler göz önüne alınarak tasarlanır.

    (4) Bisiklet yolunun yaya kaldırımında olduğu hallerde, taşıt yolundaki garaj giriş-çıkışlarında araç geçişleri için bisiklet yolu TS 7249 ve TS 10839 standartlarında belirtildiği şekilde yapılır ve geçişler 50 cm x 50 cm’lik, 50 cm aralıkla beyaz boyanmış zemin ile belirtilir. Geçişteki kesikli çizgiler arasında kalan bisiklet yolu kısmı sarı ve benzeri uygun renkte aşınmayacak özellikte bir boya ile boyanarak araçlar tarafından fark edilmesi sağlanır (Ek-2 Şekil 2 ve Şekil 4).

    (5) Bisiklet yollarının önünde yaya güvenliğini tehlikeye sokacak yerlere hız kesici engeller konulur. Su tahliye ve benzeri amaçlı mazgallar ise bisiklet tekerleklerinin boşluk bölümlerine girerek meydana gelecek kazaların önlenebileceği şekilde tasarlanır.

    (6) Bisiklet kullanımında sürücü belgesi, kullanıcı yaşı ve cezalara ilişkin hususlarda 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Kara Yolları Trafik Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

    Bisiklet yolu işaretlemeleri

    MADDE 9 – (1) Taşıt yolundaki bisiklet yolu, taşıtların geçtiği bölümden, TS 10839 standardına uygun şekilde beyaz renkte sürekli çizgi; kavşaklarda, garaj ve bahçe giriş-çıkışında ise kesikli çizgi ile ayrılır (Ek-2 Şekil 2, Şekil 3 ve Şekil 4).

    (2) Kavşaklardaki, garaj ve bahçe giriş çıkışlarındaki bisiklet yollarının başlangıç ve bitişlerine uyarıcı levhalar yerleştirilir.

    (3) Taşıt yolundaki bisiklet yoluna diğer taşıtların geçmemesi veya park etmemesi için, kavşak girişlerinde kaldırım kenarlarına (Ek-2 Şekil 5 ve Ek-2 Şekil 6) bisiklet yolu ikazı ve gerekli yerlerde park yasağı levhaları konulur.

    (4) Trafik ışıkları ile ilgili gerçekleştirilen düzenlemelerde, bisikletlilere sağlanan kolaylıklar ve tercih olanakları, çıkmaz sokaklar, tek yönlü sokaklar, yaya bölgeleri ve benzeri özel durumlar özel trafik işaretleri ile belirtilir.

    (5) Bisikletlilere ait trafik ışık sistemleri, uyarı ve yön levhaları, bisiklet yolları zemininde ve/veya kenarında bisiklet yolu zemini ile tabela alt kenarı arasındaki net yükseklik 2.00 m’den az olmamak üzere bisikletlinin kolay görebileceği bir hizada konumlandırılır.

    (6) Bisikletliler için belli bir hızda kesintisiz bisiklet sürüşünü sağlamak üzere gerekli altyapı sağlandığı takdirde sinyalizasyon düzenlemeleri yapılarak yeşil dalga sistemi oluşturulur.

    (7) Bisiklet yolunun başlangıç ve bitişi, sağa ve sola dönüşler, tehlike ve yasaklar, yönler Ek-2 Şekil 7’de gösterilen levhalarla belirtilir. Mecburi bisiklet yolu işaret levhası sadece bisikletliler için inşa edilmiş olan özel yolun başlangıcına konulur. Diğer yol ve caddelerle olan kesişimlerden sonra ilgili kurumca gerekli görülmesi halinde bu işaret levhasının tekrarlanması sağlanır.

    (8) Bisiklet yolu ile ulaşılabilecek en yakın yerleşim birimleri, hastaneler, turistik yerler, kent bütününde görülmeye değer ve bisiklet ile ulaşılabilecek tarihi noktalar, toplu taşım aktarma noktaları, en yakın bisiklet park yeri gibi odak noktalarının mesafe bilgisini veren işaretlemeler ile kavşak giriş ve çıkışlarını gösteren işaret levhaları uygun yerlere yerleştirilir.

    (9) Yaya kaldırımında bisiklet yollarına dair yayaları uyarıcı levhalar gerekli yerlere yerleştirilir.

    (10) Bisiklet yollarında bulunması gereken levhalar bisikletliyi tehlikeye sokmayacak sayıda gerekli yerlere yerleştirilir.

    DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

    Geçişler

    Bisiklet yollarında geçişler

    MADDE 10 – (1) Otobüs durakları boyunca bisiklet yolu TS 9826 standardına uygun olarak, taşıt yoluna taşmadan, durak arkasından ve durağa 200 cm’lik mesafe bırakılarak yapılır (Ek-3 Şekil 1).

    (2) Yaya kaldırımındaki bisiklet yollarının kavşak geçişleri TS 10839 standardında belirtildiği şekilde aşağıdaki özelliklere uygun olarak tasarlanır;

    a) Yaya kaldırımında yapılan bisiklet yollarının ışık kontrolsüz kavşak geçişleri Ek-3 Şekil 2’ye,

    b) Yaya kaldırımında yapılan bisiklet yollarının ışık kontrollü kavşak geçişleri Ek-3 Şekil 3’e,

    c) Kavşaklardaki damla adasından bisiklet yolu geçişleri Ek-3 Şekil 4’e,

    ç) Işık kontrollü ve kontrolsüz yollarda bisiklet yolu geçişleri Ek-3 Şekil 5’e,

    d) Yaya kaldırımında yapılan bisiklet yollarının tali yoldan geçişleri ve sola dönüşleri Ek-3 Şekil 6’ya,

    e) Kavşak dışında düz yollarda, karşıdan karşıya bisiklet yolu geçişleri ışık kontrollü veya kontrolsüz geçiş olmasına göre Ek-3 Şekil 7’ye,

    uygun yapılır.

    (3) Bisiklet yolunun yaya kaldırımından taşıt yoluna geçmesi halinde, güzergâh değişimi TS 9826 standardında uygun olarak Ek-3 Şekil 8’de gösterilen şekilde yapılır.

    (4) Taşıt yolunda çizgi ile ayrılmış bisiklet yollarının kavşak geçişleri Ek-3 Şekil 9’daki gibi TS 10839 standardında belirtilen özelliklerde; taşıt yolundan yaya kaldırımına geçen bisiklet yolu ve yaya kaldırımından taşıt yoluna inen bisiklet yolları ise Ek-3 Şekil 10’daki gibi yapılır.

    (5) Sinyalize edilmiş kavşaklarda, bisikletlilerin kırmızı ışık süresince güvenliğinin sağlanması ve diğer yol kullanıcıları tarafından görülebilecek bir şekilde motorlu araç kuyruğunun önüne geçebilmesi için 3 ila 5 metre arasında uzunluğa sahip bisikletli bekleme alanları yapılır. Bisiklet kullanıcılarına, aynı yönde seyreden motorlu taşıtlardan birkaç saniye önce yeşil ışık ile geçiş önceliği sağlanır. Bunu sağlamak üzere sinyalizasyon sistemi yaya, bisiklet ve motorlu araçlar için ayrı ayrı tesis edilir. Bisikletli bekleme alanları motorlu araçların durma çizgisinin önünde ve yaya geçit çizgilerinin gerisinde Ek-3 Şekil 11’deki gibi yapılır.

    (6) Geçişler, motorlu taşıtlar ve bisikletliler için ayrı trafik ışıklarının birbiriyle uyumlu çalışması suretiyle, bisikletlilere geçiş önceliği sağlayacak şekilde sağlanır. Geçişlerde sinyalizasyon yardımıyla yolun uygun olması durumunda bisikletli için çapraz geçişler Ek-3 Şekil 12’deki gibi yapılır.

    (7) Ana trafik geçişlerinde alt geçitler, rampalı ve döner üst geçitler tercih edildiği takdirde eğim %9’u geçmeyecek şekilde yapılır.

    BEŞİNCİ BÖLÜM

    Entegrasyonu

    Bisikletlilerin ulaşım sistemine entegrasyonu

    MADDE 11 – (1) Bisiklet kullanımının ulaşım amaçlı hale getirilebilmesi amacıyla yetkili kurumlarca planlı bisiklet yollarının toplu taşıma ağlarına (metro, tren, otobüs, vapur ve benzeri) bağlanacak şekilde bütünleşmesi sağlanır.

    (2) Toplu taşımada ilgili idarelerin belirleyeceği güzergâhlarda ve sayılarda bisiklet taşıma aparatlarına sahip otobüsler kullanılır, otobüs sürücülerine gerekli eğitim verilir ve bilgilendirme yapılır. Bisiklet taşıma aparatına sahip otobüsler öncelikle yokuşun fazla, trafiğin yoğun olduğu yollarda kullanılır.

    (3) Şehir içi raylı ulaşım sistemlerinin bisiklet kullanımı ile uyumu, ilgili idarenin uygun görüşü çerçevesinde, yolcu yoğunluğunun fazla olduğu saatlerde günlük sayı sınırlaması dâhilinde, diğer saatlerde ise herhangi bir sayı sınırlamasına tabi olmadan uygulanır.

    (4) Şehir içi deniz yolu taşımacılığının bisiklet kullanımı ile uyumu, ilgili idarenin uygun görüşü çerçevesinde, yolcu yoğunluğunun fazla olduğu saatlerde günlük sayı sınırlaması dâhilinde, diğer saatlerde ise herhangi bir sayı sınırlamasına tabi olmadan uygulanır.

    (5) Bisiklet sayısı ve ağırlığı dikkate alınarak ulusal veya uluslararası sertifikaya sahip bisiklet taşıma aparatları toplu taşıma araçlarında ilgili idarenin sorumluluğunda kullanılır.

    ALTINCI BÖLÜM

    Bisiklet İstasyonları ve Bisiklet Park Yerleri

    Bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerleri ile ilgili genel hükümler

    MADDE 12 – (1) Bisiklet sürücülerinin, bisikletlerini güvenli olarak bırakabilecekleri, aydınlatması olan, hava koşullarına dayanıklı, motorlu taşıt trafiğinden arındırılmış ve bisikletlerin toplu olarak park edilebileceği istasyonlar ile bisiklet park yerleri ihtiyacı karşılayacak oranda yapılır ve yapılan bisiklet park yerlerinde TS 11782 standartları sağlanır.

    (2) Bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerleri araç ve yaya trafiğine engel olmayacak şekilde, bisiklet yollarına yakın, göz önünde ve hırsızlığa karşı emniyetli olacak şekilde tasarlanır. Ayrıca, şehrin cazibe merkezlerinde ortaya çıkabilecek talep yoğunluğunun karşılanabileceği sayıda bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerleri oluşturulur.

    (3) Bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerleri uzaktan görünebilir şekilde yapılır ve bu alanlar bilgilendirici işaret ve levhalarla tanımlanır. Ayrıca istasyonlar ve park yerlerine ulaşım dik rampalar ve merdivenler olmayacak şekilde tasarlanır.

    (4) Bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerleri; toplu taşıma araçları, raylı sistem, deniz taşımacılığı ve şehirlerarası taşımacılık terminalleri ile kolayca bütünlüğün sağlanabilmesi için söz konusu toplu taşıma ağlarına en kolay erişilebilecek noktalarda inşa edilir.

    (5) Bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerlerinin uzun süreli kullanımı durumunda ilgili idarenin isteği doğrultusunda bisiklet park yeri, üstü kapalı olarak düzenlenir (Ek-4 Şekil 1).

    Bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerleri ile ilgili tasarım esasları

    MADDE 13 – (1) Bisiklet istasyonları ve bisiklet park yerleri, bisikletlerin belirli bir düzende, güvenli bir şekilde kilitlenip sabitleştirilmesini sağlayıcı bisiklet kilit mekanizmasını içerir ve bisikletlerin park yerlerine kolayca yerleştirilebilecek ve çıkarılabilecekleri şekilde tasarlanır.

    (2) Bisiklet park ekipmanları darbelere ve hava koşullarına dayanıklı özellikte olur.

    (3) Bisiklet istasyonları ve park yerleri, yer durumuna göre Ek-4’te gösterilen şekilde yola dik veya açılı, tek sıra, iki sıra, dairesel veya yarım daire biçiminde tasarlanır.

    a) Tek sıra halinde yola dik olarak oluşturulan bisiklet park yerinde iki bisiklet arası 0,60 – 0,70 m, bisikletin boyuna park yeri genişliği ise 1,90 m olarak tasarlanır (Ek-4 Şekil 2).

    b) Tek sıra halinde yola açılı olarak oluşturulan bisiklet park yerinde, bisikletler yola 45˚ açılı olarak yerleştirilir, park bandı genişliği 1,35 m ve iki bisiklet arası yatayda 0,85 m olarak tasarlanır (Ek-4 Şekil 3).

    c) Tam veya yarım dairesel olarak oluşturulan bisiklet park yerinde, bisikletler bir ağaç veya direk etrafında dizilir (Ek-4 Şekil 4).

    ç) İki sıra halinde oluşturulan bisiklet park yerinde, yaya geçişleri ve manevra alanı için iki sıra arasında 1,75 m açıklık bırakılır (Ek-4 Şekil 5).

    d) İki sıralı yola açılı olarak oluşturulan bisiklet park yerinde, manevra ve yürüme alanının genişliği en az 1,40 m olarak tasarlanır (Ek-4 Şekil 6).

    e) Askılı olarak oluşturulan bisiklet park yerinde, bisikletler duvara yarı dik şekilde dayalı olarak park eder (Ek-4 Şekil 7).

    (4) İlgili belediye tarafından uygun görülen ulusal veya uluslararası standartlara uygun veya sertifikaya sahip bisiklet park yerleri de tasarlanabilir.

    YEDİNCİ BÖLÜM

    Çeşitli ve Son Hükümler

    Aydınlatma, kamulaştırma ve güvenlik

    MADDE 14 – (1) Bisiklet yolları gece güvenliği ve sürüş konforu için en az Ek-5 Tablo 1’deki değerlere uygun olarak ve bisikletlinin yüzüne ışık yansımayacak şekilde projelendirilerek aydınlatılır.

    (2) Bisiklet yollarının yapım sürecinde uygulanacak kamulaştırma işlemleri 4/11/1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümlerine göre yapılır.

    (3) Bisiklet yolları, bisiklet işletme ve park istasyonlarının bakım, onarım, denetim ve güvenlik işleri, 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu hükümleri saklı kalmak kaydı ile ilgili belediyeye ait olup, istasyonların işletilmesi ilgili belediyece yapılır veya yaptırılır.

    Geçiş hükümleri

    GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte mevcut bisiklet yolları 5 yıl içerisinde bu Yönetmelik hükümlerine uygun hale getirilir.

    Yürürlük

    MADDE 15 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

    http://www.resmigazete.gov.tr/main....smigazete.gov.tr/eskiler/2015/11/20151103.htm

    Ekler için tıklayınız