1. İSGForum'a Hoş Geldiniz..
    İSGForum gerçek hayatta 'İş Güvenliği ve Çevre' adına yaşadığınız her şeyi olduğu gibi burada paylaşmanızı, kişilerle iletişim kurmanızı sağlar. Fotoğraf albümü, durum güncelleme, yorum, konu, mesaj vb. şeyleri istediğiniz herkese paylaşabilirsiniz. Üniversite arkadaşlarınızı bulabilir, onları takip edebilir ve onlarla iletişim kurabilirsiniz. Duvarlarına yazarak yorum formatında sohbet edebilirsiniz. İSGForum ile ortamınızı kurabilir, kişilerle fikir - bilgi alışverişi yapabilir ve etkinlikler düzenleyebilirsiniz. İSGForum'un tüm hizmetleri kuruluşundan beri ücretsizdir ve ücretsiz olarak kalacaktır. Daha fazla bilgi için site turumuza katılmak ister misiniz? O zaman buraya tıklayınız :) Giriş yapmak ya da kayıt olmak için .

Sanctum

Konusu 'Sinema ve Tiyatro' forumundadır ve Erkan Dündar tarafından 15 Ocak 2014 başlatılmıştır.

  1. Erkan Dündar İSGforum Üyesi

    • Site Yöneticisi
    İl Temsilciliği:
    Trabzon
    Sertifika Numarası:
    47086
    Uzmanlık Sınıfı:
    B Sınıfı Uzman
    sanctum.jpg

    Fragman


    Özet & detaylar
    James Cameron'un yapımcılığını üstlendiği 3D aksiyon filmi Sanctum, 'Avatar'da da kullanılan 3D sistemiyle çekildi. Film Güney Pasifikte'ki dünyanın en güzel, en büyük ve girmesi en zor mağarasına doğru tehlikelerle dolu bir yolculuğa çıkan bir yeraltı mağara dalgıç ekibinin hikayesini anlatıyor.

    Bir tropikal fırtına yüzünden mağaranın derinliklerine inmek zorunda kalan su altı ekibi, denize açılan ve bilinmeyen bir çıkış yolu ararken, ölümcül zeminler, şiddetli sular ve yavaş yavaş artan panik ile savaşmak zorundadır. Usta dalgıç Frank McGuire, Güney Pasifik'teki Esa-ala Mağaraları'nı aylardır araştırmaktadır. Ancak çıkış yolu beklenmedik bir sel ile tıkandığı için, 17 yaşındaki oğlu Josh ve ekibi finanse eden Carl Hurley'nin de dahil olduğu ekip planlarını değiştirmek zorunda kalmıştır.

    Ekip, gün geçtikçe azalan yiyecekleri ile sualtı labirentinde yolunu bulmak zorundadır. Sonunda ekip kaçınılmaz bir soruyla karşı karşıya gelir: Bu mağaradan kurtulmak mümkün müdür, yoksa sonsuza dek burada hapis mi kalacaklardır?

    Yorum:

    Sanctum
    Oktay Ege Kozak

    James Cameron'un su gerilimi klasiği Abyss'in daha standart bir korku türü yapısına oturtulduğuSanctum'un yönetmeni Alister Grierson'un, filmin senaryosundan çok muhteşem mağara ve deniz altı görselliklerine odaklandığı kesin. İşte bu yüzden filmin prodüktörü James Cameron'un yeni üç boyut aşkından komple destek alan yapımın, var olan en büyük ekranda, üç boyutlu izlenmesi dışında, zaman harcanmaması tavsiyem.

    Sanctum'un direkt DVD stili bir alışılagelmişliğe sahip hikayesi ve ortalama oyunculuğu, dünyanın kilometrelerce derinine inen mağaraların doğal ihtişamından ve gayet etkileyici bir biçimde kullanılan yeni üç boyut teknolojisinden sonuna kadar faydalanıyor. Fakat tabi ki filmin bu avantajı küçük ekranda ne kadar etkileyici olur o da tartışılır.



    Yapımın senaryosu "klastrofobik eliminasyon oyunu" olarak adlandırdığım artık gayet klişe olmuş bir hikaye yapısını adımı adımına takip ediyor. İlk olarak birbirinden değişik olması planlanan fakat genelde klişe stok karakterizasyondan alıntı bir grup karakter kimsenin ulaşamadığı bir yerde tıkılı kalır. Yaklaşık her 20 dakikada bir aralarından biri ölür, ta ki ana karakterlerimiz tek başına kalana kadar.

    32 yıllık orjinal Alien gibi günümüzde izlendiğinde bile halen tazeliğini koruyan korku klasiklerinden beri, sonsuz permutayonda denenmiş, yer yer başarılı olmuş, çoğu zaman da birbirinin başarısız kopyası olmanın ötesine geçememiş bir alttür bu.
    Sanctum'da ise klostrofobik mekanımız Papua Yeni Gine'nin keşvedilmemiş sualtı mağaraları. Stok karakterlerimiz ise herkezi umarsızca tehlikeye sokan mükemmeliyetçi maceraperestten, bencil deneyimsiz iş adamına kadar uzanıyor. Arada ise tabi mükemmeliyetçi maceraperestin tanımaya fırsat bulamadığı oğlu var.



    Filmin fazla alışık olduğumuz karakterizasyonları göze batmazdı, eğer diyalogları da aynı oranda bayat olmasaydı. Bencil iş adamımızın kız arkadaşı iş adamı hakkında bir sahnede "O kendi kurallarını yaratır" dediğinde kendimi 90'lı yılların ortasına zaman yolculuğunda çıkmış gibi hissettim.

    Sanctum'un yavan oyunculuğu da filmin yaratmaya çalıştığı şiddetli gerilim hissine yardımcı olamıyor. Özellikle duygusal bakımdan derinliğe sahip olması planlanan bazı sahnelerde genç oyuncu Rhys Wakefield pembe dizi oyuncularının bile utanacağı abartıda bir performans göstererek filmi izlediğim sinemada yönetmenin amacı olmadığına inandığım gülüşlere yol açmadı değil.

    Fakat filmin bütün hikaye eksikliklerine rağmen Cameron ve Grierson'un bu doğal mucizeyi bütün ihtişamıyla göstermekten ne kadar haz aldığı ortada. Ve işte bu noktada film kendini biraz kurtarıyor. Biraz.